Guillelmus Cratahirua
« Frons quibus magna, segnes, comparantur bobus.
Frons quibus parva, mobiles.
Frons quihus lata, idonei ad movendam mentem : si valde lata, stulti , parva discre-' tione et ingenio rigidi.
Frons quibus rotunda, iracundi, pra^sertim si promptuaria, et insensibiles : refer ad asinos.
Frons quibus parva et angusta, stolidi, indociles, inquinnti, voraces : refer ad sues. Quibus oblonga, valent sensibus et dociles sunt, sed vehementes aliquantulum : refer ad canes. Frons quibus est quadrata, moderatîp magnitudinis, consona, capiti; taies virtuosi, sapientes, magnanimi : refer ad leones.
Quibus est frons plana et continua sine rugis, inflexibiles sunt et insensibiles, contumeliosi et valdè irascibiles, id est, pertinaces intrà obstinati et litigiosi.
Qui mediam frontem siinul cum supercilio eontrahit, est vili lucro intentus.
Quibus est protentosa , adulatores sunt : referuntur ad passiones, et est frons protensa
sequalis, quasi ultra tensa. Dicitur etiam collecta frons; ici est, teusa et trauquilla, ut in canibus patet et hominibus blanclientibus.
Quibus est obnubilosa, audaces et tcrribiles : referuntur ad tauros et leones.
Frous quasi cacumen quiddam habeus et fossulas quasdam, callidi et perfldi Judicium. Médius habitus froutis inter hos decenter congruit et bonus est.
Frons quibus tristis est, mœsti sunt, et referuntur ad passionem. Demissa et obscura, planctui promptos lacit : refer ad pavones.
Frons raagna semper cum grossitie carnis, et e contra frons parva cum subtilitate.
Frons parva et subtilitas pellis dénotât spiritus subtiles et mobiles ; et e contra. Spiritus autem est corpus subtile ex vaporibus sanguinis causatum. Estque spiritus lator virtutum animée in membra spiritualia; atque ideo ubi est bumorum grossities, ibi non potest esse homini ingenium.
Frons rugosa nimis, signum est inverecundi, et rugositas causatur ex nimia humiditate, licet aliquando etiam ex siccitate, etista non occupât totam frontem, et déclarât iracundiam et irascibilitatem ; retinet iram et odium absque causa, et sunt taies litigiosi. Habentes curtam frontem, tempora et maxillas compressas, amplis mandibulis strumas contrahunt. Quibus teusa est et lucida, adulatores sunt et dolosi.
Frons in longum rugosa, prœsertim iuradice nasi, arguit cogitationes melancholiœ.
Frons laxa, diffusa vel aspera, concava iu mediocum tranquillitate cutis arridenti, Acrsutos notât et avaros, ac fortasse plenos inscitia.
Frons valde distorta, secordem ac stupidum. Cui velut uebula in rivum frontis est , \ el in medium tanquam obtricta, iracundus vocatur : refer tauro vel leoni.
Frons demissa et tristis animum lugubrem, iracundiam et tristitiam notât,
Frons alta, lata, longa, äuget bona. Humilis frons virilis band est.
Frous in temporibus quasi intlata grossitudine carnis, maxillis plenis carne, multum animum arguit, iracundiam, superbiam etingenii grossitiem.
Curva frons eademque alta et rotunda, stoliditatis indicium est et impudentiee. »
4. Claramontius de conjectandis cujusque moribus et latlldnlibiis ànimi affectibus, llbrl
dccem. — Hetsinstadii, 1 6G-5.
« Figura quadrata frontis Signum est prccstantis ingenii ac judicii; nascitur enim ex figura naturali capitis in anteriore, cujus paite Judicium peragitur. Confert quoque ad prudentiamet ad agibilium cognitiouem, disponit rectumque earum Judicium. Multi homines prœclarœ frontis ejusmodi figuram obtinuere.
Si figurœ capitis, non naturales vocata; à Galieno, judicii et ingenii Vitium semper importarent, frontes etiam à quadrata recedentes earumdem facultatum Vitium indicarcnt. At cum necessarium non siut illœ figurai argumentum ejusmodi vitii, neque etiam rccessus à quadrata fronte est index certus judicii depravati, aut dispositionis ad Cognitionen! vitiatee. Ex similitudine tarnen animalium pbysiognomi conjiciunt, rotunditatem frontis a capillis ad oculos indicare stupiditatem, ea enim est figura asiniuœ frontis. Rotunditas autem à tempore ad tempus dicunt Signum irse.
Magna est frons luimana, si etiam intra mediocritatem humana; mensur£e coutineatur, ejusmodique magnitudo ad distiuctam et dilucidam cognitioncm confert. Ratioque est, quoniam ad cognitionem ejusmodi sincerior sanguis exigitur; qualis non est sanguiscalidior ; quamobrem cognitio elaboratur in cerebro, etiam si principium ejus sit cor. Frons autem magna aut détecta efficit, ut conlluentes in anteriorem cerebri partem bumores et spiritus perfrigeratiores sint, adeoque etiam ad distinctionem et lucidiorem cognitionem conferanl.
Quod si magnitudo frontis excédât, perfrigerantur plusjusto spiritus iidem. Undètardi ad cognoscendum, ad judicandum, segnesque ideo homines redduntur. Refert Aristoteles ad boves. At si frons parva, spiritus ob tegunientum capillorum, et bumores in anteriore
232 l'HVSIO(.NOMONlË.
parte minus pcrfrigcranlur (jimm par sit, calor autem celeritatem jiulioii lacit, et ob agitalioncm sentioiuli et judicandi puritatem iiitorcipit atqiie refringit. Refeit pliilosopluis ad sues in physiognomicis. Mobiles vocat in Historia Animalium, et congruit asseitio ol) celeritatem judicii ,
Qui frontem rugosam babent, cogitabundi; dum enim eogitamus, in rugaseam eontrabinuis; qui tristem, mœsti ; qui nebuiosam, audaces; qui austeram, severi. Demissa lamentabundum, exporrecta bilarem sigiiilicat, undè ilhid Comiei : « Ex porrige frontem. » Cum rugac in altitudinem frontis protenduntur, non in longitudinem, iracundum signiiieant ; lu ira enim eo modo conlrabitur et corrugatur Irons. Polscmo in figura acerbi tribuit illi ru gas.
Frons aspcra donotat prius impudontiam. Quodsi adliuc major sit, indicatusque feritatcm. Nam bomini ob animœ ejus nobilitatem natura dédit, ut magis m\dto dominarelur corpori, quam animff brutorum. Sensa itaque animiin ore effulgent, pra'sertim in oculis et in fronte. Quodsi ca lit cutis et subjcctae carnis durities, ut non prtestent fulgori ejusmodi animi aditum ; si quidem parum prœstent, impudentiœ signum id est, cui frontem duram et calybeam tribuimus, unde illud : « INon os est tibi, vel duro durius est calybe. » Atsi nulluni demum préeslont aditum, ab bumana, ut ita dicam, teniiitate, in belluinam crassitiem, terrenamque ferarumim puritatem, transiisse videtur. Polamo et ipse fero homini frontem asperam assignavit. Conjungo autem ipse duritiem cum asperitate ; quoniani durities cutis non videtur absolvi ab impuritate, adeoque ab inœqualitate ea, quœ cum duritie conjuncta facil asperitatem. Adamantins dolcso bomini tribuit, interdum furioso.
Frons iiuequalis, qucc scilicet fossulas quasdam ac monticulosbabet, argumentum pra-l)et bominis impostoris ac fraudulenli. Ita Adamantins. Ratio vero ea est, quoniam ejasmodi ina^jualitas non est ex osse frontis, sed ex miisculorum toris procedere videtur, qui tori robur eorumdem musculorum significant. At musculi frontis id munus babent, ut varias figuras iVonti pro arbitrio tiibuant, nunc cam contrabendo, nunc explicando, Sed variare frontem pro arbitrio est versipellis bominis. Ul boc signum cuidam imitatur instinctui, quod ferme singulare est insignis frontis »