Par la fol que Je dois à sainte Marie t
Sire cuens, quar ' comandez De moi vostre volonté ; Sire, sil vous vient à gré, Un beau don car me donez
Par cortoisie ! Talent ai, n'en dotez mie, De r'aler à ma mesnie'.
Quant vois borse desgarnie.
Ma feme ne me rit mie.
Ains me dit : sire Engelé*, En guel terre avez esté.
Qui n'avez rien conquesté
Aval la ville ?
Vez com vostre maie plie, Elle est bien de vent farsie.
Honi soit qui a envie D'estre en vostre eompaignie!
Quant je viens à mon hosté, Et ma femme a regardé Derrier moi le sac enflé, Et ge' qui sui bien paré
De robe grise.
Sachiez qu'ele a tôt jus' mise La quenoille, sans faintise.
Elle me rit par franchise...
Ma famé va destrousser Ma maie, sanz demorer*.
Mon garçon va abruver Mon cheval et conréer'.
Ma pucele" va tuer Deux chapons por déporter