CAPUT II
DE REVELATIONE.
Eadem Sancta Mater Ecclesia tenet et docet Deum, rmim omnium principium et finem, naturali humanse rationis lamine, e rébus creatis certo cognosci posse ; invisibilia enim ipsius, a creaturamundi, per ea quae facta sunt, intellecta, conspiciuntor; attamen çlacuisse ejus sapientise et bonitati, aiia, eaque sopernaturali via, se ipsum ae aeterna voluntatis suae décréta hmnano generi revelare, dicente Apostolo : Multifariam, multisqœ modis, olim Deus loquens patribus in Prophetis, novissime, diebus istis, locutus est nobis m Filio.
Huie divinae revelationi tribuendum quidem est, ut ea, qu», in rébus divinis, humanae rationi per se impervia non sont, in praesenti quoque generis humani conditione ab omnibus expedite, firma certitudine, et nulle admixto errore, cognosci possint Non hac tamen de causa revelatio absolute necessaria dicenda est, sed quia Deus ex infinita bonitate sua ordina\'it hominem ad finem supernaturalem, ad participanda scilicet bona divina, guîB humanse mentis intelligentiam omnino superant; si^aem oculus non vidit, nec auris audlvit, nec in cor hominis ascendit, quae prseparavit Deus lis, qui diligunt iUum.
Hoec porro ^upernaturalis revelatio, secundum universalis Ecclesiae fidem, a sancta Tridentina Synodo declaratam, continetur in libris scriptis, et sine scripto traditionibus, quae ijjsios Clhristi ore ab Apostolis acceptae, aut ab ipsis Apostolîs Spiritu Siincto dictante quasi per manus tniditœ, ad nos usque çervenerunt. Qui quidem veteris et no\*i Testament! libri integn com omnibus suis partibus, prout in ejusdem Concilii decreto recensentur, et in veteri vulgata latina editione habentur. pro sacris et canonicis suscipiendi sunt. Eos vero Ecclesia pro sacrise» canonicis habet, non ideo quod sola humana industria concinnati, sua deinde auetoritate sint approbati, nec ideo dumtaxat, quod revelationem sine errore contineant, sed propterea opod
tuelle et la corporelle, c'est-à-dire Tangélique et la mondaine, et ensuite la créature humaine formée, comme par la communion des deux, d'un esprit et d'un corps (Gonc. de Lat. iv, c. 1. Fir miter).
Or, Dieu protège et gouverne par sa Providence tout ce qu'il a créé, alteignant avec force d'une fin à l'autre et disposant toutes choses avec suavité (Sagesse, viii, l),car toutes choses sont nues et ouvertes devant ses yeux (Cf. Hébr., iv, 13) et même celles qui doivent arriver par l'action libre des créatures.