‹ La rhétorique d'AristoteChapitre 226 sur 281 · ASS · texte numérisé non relu

ASS

Δ', Τὰ δὲ τοῦ δημηγορικοῦ ἐκ τῶν τοῦ δικανικοῦ λόγου ἐστί. Φύσει δὲ ἥκιστα ἔχει" καὶ γὰρ καὶ, περὶ οὗ, ἴσασι. Καὶ οὐδὲν δεῖται τὸ πρᾶγμα προοιμίου, ἀλλ᾿ % δύ αὐτὸν, ἡ τοὺς ἀντιλέγοντας, ἢ ἐὰν μὴ, ἡλίκον βούλει, ὑπολαμδάνωσιν, ἀλλ ἢ μεῖζον, ἢ ἔλαττον" διὸ ἢ διαξάλλειν, ἢ ἀπολύεσθαι. ἀνάγκη, roi n αὐξῆσαι, ἢ μειῶσαι. Τούτων δὲ ἕνεκα, προοιμίου δεῖται, ἢ κόσμον χάριν" ὡς αὐτοχάξθαλα φαίνεται, ἐὰν μὴ ἔχη" τοιοῦτον γὰρ τὸ l'osyiou ἐγκώμιον εἰς Ἠλεώυς" οὐδὲν γὰρ προεξαγχωνίσος, οὐδὲ προανακινήσας, εὐθὺς ἄρχεται, «us,

er Sa πόδις εὐϑχίμων.. »

ἔγα, ἢ οὐχ αἰτχρὸν, ἢ οὐχ ἔχον μέγεθος" πε μέγα, ρὸν, 4 dos

si Sà “ So ξ

Page 1