ultra eum non poteris colligare
et maledicti est concordatio : 24. denudare autem amici mysteria, desperatio est animas infelicis.
25. Annuens oculo fabricat iniqua, et nemo eum abjiciet : 26, in conspectu oculorum tuorum condulcabit os suum, et super sermones tuos admirabitur : novissime autem pervertet os suum, et in verbis tuis dabit scandalum. 27. Multa odivi, et non coasquavi ei, et Dominus odiet ilium.
28. Qui in altum mittit lapidem, super caput ejus cadet : et plaga dolosa dolosi dividet vulnera. 29. Et qui foveam fodit, incidet in eam :
et qui statuit lapidem proximo, offendet in eo : et qui laqueum alii ponit, peribit in illo. 30. Facienti nequissimum consilium, super ipsuni devolvetur, et non agnoscet unde adveniat illi. 3 1 . Illusio, et imprope-
rium superborum, et vindicta sicut leo insidiabitur illi. 32. Laqueo peribunt qui oblectantur casu justorum : dolor autem consumet illos antequam moriantur. 33. Ira et furor, utraque exsecrabilia sunt, et vir peccator continens erit illorum.
— :i:— CAPUT XXVIII. — :>—
Non quEerenda vindicfta, sed offensa remittenda : ab ira ac lite cessandum : mala linguas et pericula ipsius, et de tertia lingua : aures sepiendas adversus linguam neqiiam, orique frenum imponendum.
UI vindicari vult, a Domino inveniet vindictam, "et peccata illius servans -^Deut. 32, servabit. 2. Relinque pro- i'^j.^'farc' ximo tuo nocenti te : et tunc de- ii,25,Rom'. precanti tibi peccata solventur. ^^' ^9- 3. Homo homini reservat iram, et a Deo qusrit medelam.'' 4. In hominem similem sibi non habet misericordiam, et de peccatis suis deprecatur.^ 5. Ipse cum caro sit, reservat iram, et propitiationem petit a Deo.^ quis exorabit pro delictis illius.^ 6. Memento novissimorum, et desine inimicari : 7. tabitudo enim et mors imminent in mandatis ejus. 8. Memorare timorem Dei, et non irascaris proximo.
9. Memorare testamentum Altissimi, et despice ignorantiam proximi.
TO. Abstine te a lite, et minues peccata : 1 1. homo enim iracundus incendit litem, et vir peccator tur-
22. S'en defaire, se defaire de lui, echapper a ses machinations.
23. Siir les levres : dans le i^"^ membre, au lieu de dto'iJLa aou, os tuum, lire jt. auxou OS suum (cod. Alex. Vulg.).
25. Lajette sur sa propre feie, c.-a-d., comme traduit le latin, elle retomhera sur sa tefe.