‹ La Sainte Bible (volume 5)Chapitre 130 sur 506 · CAPUT III · texte numérisé non relu

CAPUT III

Postquam manum aridam curaverat, PharisKorum cedens machinationi secedit, turbis undique ad ipsiim confluentibus, quarum infirmos curat : duodecim a se eleflos (qui hie recensentur) mittit ad prasdicandum, data ipsis potestate super infirmitates ac daemonia : Scribas blasphemantes ipsum in Beelzebub ejicere di^monia convincit falsitatis, dicens blasphemiam in Spiritum sanflum irremissibilem, et quae sint mater et fratres ejus.

T introivit iterum in synagofram : "et erat ibi homo habens manum aridam.

2. Et observabant eum, si sabbatis curaret, ut accusarent ilium. 3. Et ait homini habenti manum aridam : Surge in medium.

4. Et dicit eis : Licet sabbatis benefacere, an male? animam salvam facere, an perdere? At illi tacebant.

5! Et circumspiciens eos cum ira, contristatus super cascitate cordis eorum, dicit homini : Extencfe manum tuam. Et extendit, et restituta est manus illi. 6. *Exeuntes autem Pharisagi, statim cum Herodianis consilium faciebant adversus eum quomodo eum perderent.

7, Jesus autem cum discipulis suis secessit ad mare : et multa turba a Galilasa, et Judaea secuta est eum, 8. et ab Jerosolymis, et ab Idumasa, et trans Jordanem : et qui circa Tyrum, et Sidonem, multitudo magna, audientes, quas faciebat, venerunt ad eum. 9. Et dixit discipulis suis ut navicula sibi deserviret propter turbam, ne comprimerent eum. 10. Multos enim sanabat ita ut irruerent in eum ut ilium tange-

rent quotquot habebant plagas, 1 1 . Et spiritus immundi, cum ilium videbant, procidebant ei : et clamabant dicentes : 12. Tu es Filius Dei.

Et vehementer comminabatur eis ne manifestarent ilium.

13. '"Et ascendens in montem vocavit ad se quos voluit ipse : et venerunt ad eum. 14. Et fecit ut essent duodecim cum illo : et ut mitteret eos prasdicare. 15. Et dedit illis potestatemcurandi infirmitates, et ejiciendi dasmonia. 16, Et imposuit Simoni nomen Petrus : 17. et Jacobum Zebedasi, et Joannem fratrem Jacobi, et imposuit eis nomina Boanerges, quod est, filii tonitrui :

18. et Andream, et Philippum, et Bartholomaeum, et Matthasum, et Thomam, et Jacobum Alphsi, et Thaddasum, et Simonem Cananasum, 19. et Judam Iscariotem, qui et tradidit ilium.

20. Et veniunt ad domum : et convenit iterum turba, ita ut non possent neque panem manducare.

21. Et cum audissent sui, exierunt tenere eum : dicebant enim : Quoniam in furorem versus est. 22. Et Scribas, qui ab Jerosolymis descenderant, dicebant : '^Quoniam Beelzebub habet, et quia in principe daemoniorum ejicit daemonia.

23. Et convocatis eis in parabolis dicebat illis: Quomodo potest satanas satanam ejicere.'' 24. Et si regnum in se dividatur, non potest regnum illud stare. 25. Et si domus super semetipsam dispertiatur, non potest domus ilia stare. 26. Et si satanas consurrexerit in semetipsum, dispertitus est, et non poterit stare, sed finem habet. 27. Nemo potest vasa

' Matth. 10, I. Luc. 6,

•^ Matth. 9, 34 et 12,24.

I'hebreu benerogez^ prononce k la galil^enne. 18. Sur ces noms, voy. Matth. x, 2 sv.

20. La /naison, probablement la maison de Pierre a Capharnaiiin. Ce recit semble devoir se placer apres le Discours sur la montagne, que S. Marc passe sous silence.

21. Ce que, savoir que Jesus attirait a lui une si grande foule. — Hors de sens : peutetre, en parlant ainsi de J^sus, dont ils ne

comprenaient pas bien le role messianique [voy. Jean, v\\, 5 note), avaient-ils I'intention de le soustraire a I'importunite de la foule et a la haine de ses ennemis. Comp. /<?«/?, x, 20.

Page 1