Jusqu'à ce qu'ils confessent leurs

31. In tantum ut urbes rosiras redigarà in solitudinem, et déserta faciam sanctuaria vestra, nec recipiam ultra odorem suavissimum.

32. Disperdamque terrain vestram, et stupebunt super ea inimici vestri, cura habitatores illius fuerint.

33. Vos autem dispergam in gentes, et evaginabo post vos gladium, eritque tena vestra déserta, et civitates vestrse dirntse.

34. Tune placebunt terra? sabbata sua cunctis diebus solitudinis suœ; quando fueritis

35. In terra hostili, sabbatizabit, et requiescet in sabbatis solitudinis sure, eo quod non requievent in sabbatis vestris, quando habitabatis in ea.

36. Et qui de vobis remanserint , dabo pavorem in cordibus eorura in regionibus hostium ; terrebit eos sonitus folii volantis, et ita fugient quasi gladium ; cadent, nullo persequente,

37. Et corruent singuli super fratres suos quasi bel la fugientes ; nemo vestrum inimicis audebit resistere.