‹ La Sainte EucharistieChapitre 94 sur 169 · Conciles particuliers · texte numérisé non relu

Conciles particuliers

Ut in sacramentis corporn et sanguinis Doniini nihil amplius. offeratur, quam ipse Dominus tradidit, hoc est panis et vinum aqua mistum. Primitim vero, seu mel et lac, et quod uno die solemnissimo pro infantum mysterio solet offerri, quamvis in altari otïerantur, suam tamen haljent propriam benedictionem, ut a sacramento Dontinici corporis et sanguinis dislinguantur. [Concilinni Ilijiitonense, habitum ante annum 417.)

Ut diaconus praesente presbytero Eucbaristiam corjioris Christi populo si nécessitas cogat, jussus eroget. (Co?iC27n</M Carthaginiense I\\ habitum anno /*3G.)

Dum unigeniti Filii Dei Jesu Christi, mortem secundum carnem et resurrectionem ex mortuis annuntiamus, assumptionemque in cœlos confitemur, incruentum in Ecclesiis pertîcimus cultum, atque ita ad mysticas accedimus benedictiones, et sanctificamur, participes facti sunctsc caniis, pretiosique sanguinis Servatoris omnium Jesu Christi ; nec ut communem carnem accipimus ; absit; nequo lantum viri sanctificati, et Verbo secundum dignitatis unionem conjuiicli, ulpole vchil divinam inhal)itationem adepti, sed ut vere viviticatricem et ijjsius \'orlji propriam. [Conritium Ale.candrinuui, habitum anno i()7.)

Ut laici sccus altaro, quo sancta mysleria celebrantur, inler dericos, tam ad vigiUas quam ad Missas, stare penitus, non pra;sumant; sed pars illa, qua; a cancoUis versus altare dividitur, choris tantum psallentium pateat clericorum. [Coneilium Turonirum II, circa annmn JiOU.)

Cnnsuitu piissimi et gloriosissimi Ueccaredi régis, constiluit synoiUis, ut per omncs Ecclesias Ilispanite, et GaUiciaj, secundum formam orientahuni Kccle-

Le septième concile œcuménique, qui fut le second tenu à Nicée, convoqué en l'an 787 sous le pape Adrien P'', est beaucoup plus explicite encore. Il ne se contente pas d'énoncer le dogme, il en désigne les fondements. Voici ses paroles : « Aucun des « Apôtres ni des Pères n'a dit que le sacrifice non sanglant fût « l'image de Jésus-Christ ; car ce n'est point ce qu'ils avaient « appris de sa bouche. Mais voici les paroles qu'ils lui ont entendu a dire : Si vous ne mangez la chair du Fils de Vhonime, et si « vous ne buvez son sang, vous n'aurez point la vie en vous.... « Celui qui mange ma chair et qui boit mon sang demeure en « moi et je demeure en lui.... Il prit le pain, et ayant rendu « grâces, il le rompit et le donna à ses disciples, en disant : « Prenez et mangez, ceci est mon corps. Et ayant pris le calice, o il rendit grâces et dit : Prenez et buvez, ceci est mon sang. Il

siarum concilii Constantinopolitani, hoc est, centum quinquaginla episcoporum, symbolum fidei reciletiir, elpriusquam dominica nratio voce clara prsedicetur, quo tides vera manifesta sit, et testiinonium habeat, et ad Christi corpus et sançiuinem prcelibaiidiim pectora populorum fide purificata accédant. [ConciUum Toletanum III, circa anniun JiHO.)

Ut corpus Domini non in armario sed sub crucis tilulo coinponatur.

Non licet in altario in sacrilîcio divino, mellitum, (juod luulsum apjjellalur, nec uUum aliud poculum, extra vinum cum aqua mistum of'ferre, (piia ad grandem reatinn et peccatum pertinet presl)ytero ilii, (luiciunque aliiul poculum extra vinum in consecratione sanr/uinis Chrisli of'ferre praesumpserit. [Concilium Aulissiodorcmsc, circa annum 0;2li.)

Cum sacerdos ad solemnia missarum accedit, aut per se Deo sacrificium oblaturus, aut sacramentum corjioris et sa?if/uinis Domini noslri Jesu Chrisli sumpturus, non aliter accédât quam orario utroque liumero circumseptus, sicut et tempore ordinationis suae dignoscitur consecratus. {Conciliwn Bracarense, circa annum iV.')'.').)

Relatum nol)is est, quosdam de sacerdotibus, non tôt vicibus communionis sacrœ gratiam sumere, quot sacrificia in una die videntur offerre; scd in uno die, si plura per se oHerunt sacrificia, in omnil)us se oblationibus a communione suspendunt, et in sola tantum cxtrcma sacrificii o])latione comnuinioiiis sanctae gratiam sunuint ; quasi non sit toties ilii vero et singulari saci'ificio participandum, quoliescorporis et sanguinis Domini nostri Jesu Christi immolatio facta consliterit. i\am ecce Apostolus dicit : Nonne qui edunt hoslias participes sunt allaris? Certum est quod lii qui sacrificantcs non edunt, rci sunt Dominici sarranienti. Quicumque ergo sacerdotuin (leincc])S divino altario sacrificium r)blaturus accesserit, et se a communione suspenderit, al) ipsa qua se indecenter privavit, gratia communionis anno uno rcpulsum se novcrit. Nam quale erit illud sacrificium, cui nec ipse sacrificans parliceps esse cognoscitur? Ergo modis omnibus est tenendum, ut quotiescumque sacrificans corpus et sntKjuinem Jesu Christi, in altario immolât, toties perceptionis corporis et sanguinis Christi se parlicipem praebeat. [Concilium Toletanum XII, circa annum 080.)

PREUVES DE LA PRESENCE DE JÉSUS-CHRIST DANS l'eUCIIARISTIE. 473

« ne dit pas : Prenez et mangez, ceci est l'image de mon corps, « mais : Ceci est mon corps. De plus, S. Paul, ce divin apôtre, ne « faisant que répéter les paroles du Seigneur, dit à son tour : Cest « du Seigneur lui-même que f ai appris ce que je vous ai trans- « mis, etc. Parcourez toute l'Écriture, vous ne trouverez nulle « part que, soit les Apôtres, soit les Pères, aient appelé une simple « figure ce sacrifice non sanglant offert par le prêtre, mais ils l'ont « appelé le corps même et le sang même » de Jésus-Christ '.

Après ces paroles d'un concile œcuménique ne devons-nous pas dire avec Gontenson: Que pourrait demander de plus formel et de plus clair un lecteur catholique? De telles déclarations ne comportent ni réflexions ni commentaires; elles sont plus lumineuses que le soleil en plein midi. Les ruses et les faux-fuyants des hérétiques ne peuvent rien contre elles, ils sont forcés d'y reconnaître la condamnation de leurs erreurs '.

i. Xullus aliquando tubariim spiritus, sanctorum videlicct Apostolorum, aul illustrium Patrum nostrorum incruentum sacrificium nostruin {juod in commemorationem Christi Dei nostri, ac omnis dispensationis ejus efficitur, dixit imaginem corporis ejus. Neqiie enim acceperunt a Domino sic dicere vel fonfiteri, sed audiunt evangelice, dicente eo : Xisimanducaveritis carnem Filîi hominis, etc. Et accepto pane gratias agens fregit et dédit discipulis suis, et ait : Accipitc et comedite, hoc est corpus meum. Et accipiens cuHcem, gratins egit, et dédit i/lis dicens : Bibite ex hoc omnes ; hic est enim sanguis meus, qui pro multis e/fiindetur in remissionem j)eccatorum. Et non dixit : Accipite et coniedite imaginem corporis mei. Sed et Paulus divinus Apostolus ex divinis Doniini vociljus hauriens, ait: Ego enim accepi a Domino, etc. Ergo liqiiido demonslratum est quod nnsquam Dominus vel Apostoli aut Patres imaginem dixerunt sacrificium sine sanguine, quod per sacerdotem oifertur, sed ipsum corpus, ipsum sanguinem. [Sgnod. n'cumen. Xicaena II, act. W circa finem.)

Page 1