Quant ot li reis Henris de

la pape conter

K’il feseit par ses briefs les

evesques mander,

A Clarendune ad fait sun con-

cilie asembler.

Tuec voleit il faire as evesques jurer

2645 Que nul d’els pur apel ne

passereit mais mer,

Suspicatus denique ne forte affectata esset infirmitas ut audientiam declinaret, duos mittit de nobilioribus et primis regni, consules, Leicestriæ et Cornubiæ, qui renunciarent regi ne simulationis suæ archiepiscopus tempus conetur redimere.

Astant comites viro sancto, dicunt oportere eum absque mora et excusatione curiæpræsentari, sanctus vero quantis premeretur angustiis indicavit. Urgent comites, ille supplicat.

IJlleadjuranspernomen Salvatoris, ut vel illius diei concedantur induciae:

«ras, inquit, vita comite, auditurus quid domino regi placeat, vel in sella portatus assistanm.

Grim, p. 405—6, ch. 56.

Audiens interea rex quod episcopos Angliæ dominus papa mandasset, Clarendunamcoegitconcilium, ubi juramentum exegit a pontificibus ne quis eorum proquavisappellatione patria egrederetur,