Li reis jure les oïlz venir li estovra

E, u il voille u nun, ses acuntes rendra.

E cum plus ert malades, de tant plus l’anguissa.

L’arcevesque Thomas encontre li manda :

Walberg

universis siquidem notum est in quantis mihi contrarius exstiteris, publicis regni legibus contradicens. Et nunc convocemus ad diem certum, ego quidem optlimates et primos regni, tu vero episcopos et clerum; ut te coram multitudine consentiente, cæterorum nemo legibus nostris audeat refragari.»

Grim, p.392, ch.40, 1. 14-ch. 41.

-.-nec longiores dabuntur induciæ, sed in crastino respondebit. Sanctus igitur, expensa in litibus die et jam advesperascente,receptushospitio, et gravi mox tactus dolore splenis, lecto decubuit, noctemque sine cibo et insomnem ducens, miserabili decoctus dolore, vix diem præstolatus est.

Solebat hoc modo vexari, sed nunc anxius solito, turbato nimirum sanguine post ir as diurnas et litigia.

Adsunt ministri regis, qui sanctum urgerent ad conciiium. E x c usat ille, prætendit morbum et indicem anxietatis sudorem ostendit; adcuriam se iturum, cum transierit vehementia ægritudinis, pollicetur.

Jurat rex terribiliter: «Venire illum oportet, nulla erit excusatior Quantoque dnxius qgquerebatur, archiepiscopus, eo plures rex nuncios misit qui ipsum curiæ præsentarent.

1520 Pur amur Deu le sueffre, ki tut le mund cria.