V.i obscaratus est sol
*Et rir<h horam nonam clifuaYÎl Jt»os voce magné, dicens : Eli , Eli, lamma sabaothani? hoc e»t ; Dens m«os, Deos meus, ut quid dereliquiali me?
Quidam anlem IIUc •tantes, cl audientea, dicebanl : Ëliam Tocat iatc.
' Posick Ecima Jeans quid omnia consuramata snnt, ut conMimmurfitur Scri[)lura, diik : Sitio.
Vaa ergb erat posiUm •oelo pleDum.
'El continnô cnrrena ttnna ex aïs, accrptam apwr.friazr impIiTÎtacclo, et * liys&opo circnmponentcs, obluleiant ori ejua.
• Caeleri werb dicebant : Sine, Tideamut an Tcniat Elias lil.erans enm.
^Et potnm djbat ei dicens : Sinite, videamns
LA VIE DE N. S. JÉSUS-CHRIST. CH. cxii.
6. El le soleil s'obscurcit. Et vers la neuvième heure, Jésus cria d'une voix forte : Eloï, Eloï, lamma sabacthani? c'està-dire : Mon Dieu, mon Dieu, pourquoi m'avez- vous abandonné^?
7. Quelques-uns de ceux qui étaient là^, entendant cette parole, disaient : Il appelle Élic^
8. Sachant que tout serait consommé en accomplissant encore une parole de l'Ecriture, Jésus dit : J'ai soif.