‹ Lambert DaneauChapitre 122 sur 136 · Voy. lettre XLIX · texte numérisé non relu

Voy. lettre XLIX

certissima hominum sedentariam vitam exercentium peslis. Tolero tamen quantum possum. Familia, praesertim liberi, facilius hune ferunt, et sese ad hujus quoque regionis viclum aecommodant. Mea autem vergens ad senectutem fêtas, dilTicilius. Ecclesia hœc pace frui potcrat, ni ignorantissimi liominis, .qui hic Primarius Minister Verbi Dei censetur, pertinaeia obstaret, qui cum librum ex impurissima Anabaptislarum l'ece farciverit, hollandice a se scriptum, et a nationali Synodo, quai nuper iMiddelburgi habita est, damnatum, errorem tamen agnoscere récusât, quamvis ipse coram in Synodo convictus : sed hic habet Magislratuni sil)i nescio quade caussa (nisi forta^se, quoniam primusfere post liberatum obsidione hoc oppidum, ipsis adfuil) faventem. lltcc pestis, si semel hinc remola fuerit, quod conamur, omnia in tranquillo fore speramus^ Academia floret illaquidemprocapluingeniorum •Ilollandicorum. Rari sese studio Theologitc, licet in maxima pastorum bonorum inopia, dedunt'^ : plerique, fere omnes, Jus civile sequuntur, in quo D. Douellum cseteris prcestanliorem habemus. In bonis literis Justum illum Lipsium, quo nil in omni bonarum lilerarum génère politius esse potest; solusego ordinarie Theoiogiam profiteor : alii ordinarie quidera, sed extraordinarii professores. Pezeliits^ exspeclabatur, sed non potest justis jam de caussis Brema abesse. Ilorum hominum hoc esse ingenium experior, ut sint non modo in semel suscepta sententia pertinaces, quaccunque tandem sit : sed etiam vKtpr,<foi.voi, et de se magnifiée sentientes, quse una res totam banc gentem (quod absit) pcrdet. Publiée quodam concilio, quod Ordinum concilio vocant, reguntur, cui paret fere qua3que civitas pro arbilratu ^ PrIncepsAnriacus, tum propter varias alias occupationes, tum etiam quod suapte

3. Sur tout ce passage où il estquestiou de Gaspard Coolhaes, voyez ce que nous en avons dit ci-dessus dans le ^ II du ch. iv. .

4. Viju enim ultra 50 mi)iistros per flollandiam reper'[antur,si recte judico, écrit, le 13 févr. 158:2, W. Ilelmichius à A. Cornelissen. Voy. Werken der Mamix-Vereeniging, série III, vol. IV, p. 32.

h. Christophe Pe-^el, né en 1539, disciple deMélauclithon, professeur et pastcurà WittemberL; en 1567, et, après bien des persécutions pour cause de cryptocalvinisme, et bien des changements de résidence, pasteur à Brème après 1580, puis plus tard (158i) premier professeur eu théologie là même.

6. Allusion, entre autres, à la résistance des magistrats de Leyde aux ordres des États, confirmant la condamnation prononcée à Middelbourg par le Synode contre Coolhaes. Cf. ch. iv, g II, p. 101 ss.

qiiadam natiira sit/îxKTTK Spaa^aoç, sinit omnes suo more vivere : in cujus tamenunius salule et incolumitate posita videtur totius hiijus regionis salus et pax.Quum hœc scriberem Tornacum acenime a MaJecontentis obsidebatur. DuxAlenconius iterum expectabatur. Nam post Cameracum obsidione liberaturu, dissoluto exercitu, in Galliam se receperat, conqueslus non sibi prœstari qua3 proniissa fuerant'. Perlatum est igitur ad eiim aliquot mensium stipendium. B.Antonius, RexLusilanus,fœdus cvimAIeuconio Diejia^fecitM^H.^; Malhias (s/c) superiori hebdomade sese in Germaniam recepit^ De qua quid audiatis, et de bono illo vestro vicino scilicet Jacobo Andreœ scire velim. Respondi illi de Adoratione carnis Christi^°. In ea enim me accusât hœreseos edito Germanice libro contra D. Stiirmium. Fesliva comœdia, ut spero, sedetur (sic), proximis nundinis de Ubiquitate Edimburgi. Vale. Dominus Deus te servet diu nobis innolumem, Omnes Dominos collegas tuos saluto. Lugduni Batavorum III Id. Oclob. 1581. Tuus ex asse Lambertus Dan.eus.

LU

Viro clarissimo, et insignis pietatis ac eruditionis D. Jacobo Grynaîo S. Theologiœ professori plurimum observando in Academia Basiliensi. Basileam.

DeLeyde, le 8 janvier 1582. — Cod. Bill. Basil., G. II, 4.

Sommaire. — J'ai reçu votre lettre et vos thèses. Je vous envoie les miennes sur VOraison dominicale. Je n'ai jamais réfléchi à ce dont vous me parlez relativement à une méthode générale de tractation pour ces sortes d'écrits. Je ne puis que vous indiquer lamienne, et si je le fais, c'est pour vous prouver mon- affection, car c'est k moi à apprendre de vous. — Jq voudrais savoir ce que vous préparez actuellement. Pour moi, je travaille à reconstituer mon Isagoge. C'est un résumé de tout ce que j'ai appris soit des autres, soit par

7. Ce n'était là qu'un prétexte. Voyez sur tout ce passage, H. Martin, XI, 504, et lettre récédente, n. 7.

8. De Thou ne parle pas de cette alliance. Voy. VIII, 491 (édit. de Londres, 1734).

9. De Thou a donc placé ce départ trop tard. Yoy. lettre précédente, n. 9.

Page 1