Cette lettre ne nous est pas parvenue

I. Théodore Ganter, né en 15-i3 ou 1545, mort en 1615 ou 1617, « s'éleva par son mérite, dit Moréri,aux premières charges ». Il était arrive à l'treclit en 1575, et y devint bourgmestre en 1598. — Voy. ce que nous en avons dit lettre ÎIVII, n. "2.

bénéficia in me hominem peregrinum confers : verum etiam tam luculentas et plenas humanitatis literas addas. Fuit vero jucundissimum milii munus tuiim, qiiod avide legi : sed tu potius gustum mihi injecisti, quam his tuis notis satiasti-. Fac igitur, amabo, ut Ycl quos jam affectos vel effectos in tam eru'ditum autorem, quam est Arnoltius, habes commentarios, saltem quos polliceris, lucem accipiant, nosque eo bono ne diutius prives. Sois ante biennium rcdita (sic) esse quœdam in bunc ipsum Arnobium, velut in Tertullianum scholia à Renato Laurentio Barrœo, sed quantœ, obsecro, prj.^ao[rM illic, quam sa3pe ineptœ, quam in bonos omnes, B. Rhenanum, Bezam et alios contumeliosa3. Itaque non dubito, quin si tuœ in Arnobium commentationes semel prodierint, istius hominis quem nominavi, insulsœ scriptitationes statim obsolitura) sint. Macte igitur animi virtute, Cantere, vir ornatissime, quod promittis proesta. Cœterura quum sit, semperque fuerit tenuissima mea suppellex , que pacte tantum tuum in me beneficium compensera non habeo, ut par est atque ut te decet. Verum tamen quum nuper e nundinis Francofordianis allatum mihi fuerit responsum meum recens Genevaj œditum adversus blasi)iiemi cujusdam hominis errorem, hoc te rnunere donare volui. Milto igitur ad te illud, quod quamvis Hollandico idiomate extet, flagitarunt tamen amici, ut quemadmodum a me primum scriptum fuerat. prodiret^ Putant enim in mullis nequaquam esse exprcssam animi mei et scrip'ti senlentiam. Imporlunis precibus morem gessi, ne si quainde utilitas ad ecclesiam Dei posset emanare, ea tVaudaretur. Tu vero meum in eo exemplum imitât us (vides autem quam jam apud te de te ipso mihi pollicear proptertuum promissum) ne sinas diutius eruditis tuis scriptis carere litteralorum hominum cœtum^ Quod porro i)Oslulas fiericertior a me, utrumhoc scribendi officium sit mihi futurum gratum, sichabeto, Vir prsestanlissime, tam fore gratum quam quod gratissimum. De rébus Belgicis hœc vel scimus vel audimus. Niniveni [1. Ninovem] oppidum Flandrise captum ab