‹ Lambert DaneauChapitre 132 sur 136 · Simon Goulard ou Goulart. Voy. lettre XXVII, ii · texte numérisé non relu

Simon Goulard ou Goulart. Voy. lettre XXVII, ii

I. Jacques Monau appartenait à une des familles les plus tlistinguces de Breslau au xvi^ et au xva° siècle. Il naquit le 24 novembre 1546, et mourut le 6 octobre 1603. Il était jurisconsulte, et en cette qualité conseiller à la cour du duc de Licgnitz-Brieg, de Silésie. Il fit de grands voyages à travers l'Europe, et paraît avoir entretenu une

g:\rde de n'y pas répondre, et de refuser l'offre de voire précieuse amitié. Permett( z-moi seulement de ne pas accepter vos éloges inunérités et de ma personne et de mes ouvrages. — Vous me parlez de ma Réponse aux Articles touchant la Cène publiés en Brandebourg, et comme je vois par là que vous voulez bien vous intéresser à ce que j'écris, je vous annonce, pour bientôt s'il est possible, mon Ethique chrétienne. Je vous prierai de la recevoir comme une preuve de tout le cas que je fais de vous et de m'en dire franchement votre avis. — Saluez de ma part M. Crato, si toutefois mon nom n'est pas absolument inconnu à un homme d'un tel mérite.

S. Accepi tuas litet\as, V. clarissime, cum liumanilalis etsuavilalis plenas : tum singularis tiiœ erga me benevolentiœ testes locupletissimas, quarum nomine quantum me tibi debci'e intelligam. nec lilei'is nec ore salis profiteii possum. Ac certe non modo agresleiu me et immanem : sed ne hominem quidem esse dixerim, si ad tam humanam epistolam tuam non respondeam, vel si tanti viri, qualis tu Monawi, oblatamamicitiam repudiem,quem cum summœ eruditionis: tum vero pietatis eximise, meiùtosemperplurimifeci. Ilaque lubens in luis illis lileris amicitiœ pignus accipio : et gralias ago immoilales, quod lanto locorum inlervallo dissitus disjiinctusque mei tamen memor esse volueris. Unum modo in illis displicuit, quod mihi tantum tribuis, quantum nec ipse agnosco : nec in me erit unquam. Sed ex amoris in me tui sensu ila sci^bis, atque eas mihi dotes ingenii exoptas. Sum autem mea? non lantiim àa0£vstïs-, sed ovStvela; pi^obe couscius : et quse hactenus edidi, importunis potius quoi'undam amicorum (hzi yàp (xsyâ\-n t?.; '^tXt'a; lo/Jjq) precibus iiupulsus, quam meo ingenio confisus, aut quod illa tam rudia, tamque impolita mihi ipsi satis pi^obai^enlur, in vulgus emisi. Itaque de lama jam gravissime periclitarer, nisi vos vii^i boni et pii illa in meliorem partem acciperetis. De i^(3sponso autem meo ad Maixhionicas thèses ■ est hujusmodi, ut majoi'is conceftationis (hominis cnim istius impietatem odi cane pejus et angue) sit prceludium tantum, si modo alia illius PwfjLoAo^oy, sic eniiu appellas, sciMpta nancisci liceret Illa enimvel nunquaiu, vel rai'o admodum ad nos defei^untui% quod magna istorum IVaude fit, ut habeant sua àvavT.'pévjTK et «vaTtô/o'/ixa tanquam quibus advei^saiii

correspondance étendue avec une foule de personnages marquants qu'il avait eu l'occasion de rencontrer. (Communie, de M. le D' Markgraf, de Breslau.) 2. Voy. Bib'ographie, n° 1-4.

respondere non poliierint : vel etiam nostrorum scriptorum lectione suis intordicunt, quod do eonim libris minime fieri apud nos tute scis, Yir pra'slantissime. Et quia meanim scriplionum es non tantiim, iiL video, studiosus : sed eliain, ul leciim familiariter loqnar, curiosus, cum haîc ad te dabam, habebam in manibus dispnlalionem ilcElhicœ pbilosopbiœsod Cbristianre arle, qiiam ti'ibus libns siim complexus '. lu quorum primo de bumanarum aclionum 'principiis : secundo, de Prœceptis : tertio, de variis virtutum et viliorum, quo3 in liumanis actionibus dislinguuntur, nominibus, quam breviter et dilucide polui, egi. Tu proximis nundinis, Domino favente, a me ipso Hbellum istum, si potero, accipies, ut in eo detiustes genus exercitationum mearum, atque rnere erga te observantiie habeas |j-vv;!xôt-jvqv, de quo etiam libère tuum judicium ad me perscribes. D. Cralonem 'quam olTiciosissime saluto, si modo sum tanto viio notus. Cum tamem ipse, prout ipsius et pietas, et summa doctrina, inprimisque elegantia merentur, vcneror, ad quem quicquam mitlere sum ad buncusque diem verilus propter accrrimum hominis judicium, quod ex ipsius scriptis observavi et perspexi. Prcelerea nos qui tbeologica tractamus, et in Scbolasticorum faîcibus et patrum seriptis non ita polilis et disertis sœpissime versamur, latine loqui pêne dediscimus. Iterum vale, Dominus tibi benedicat, nosque tuis precibus, quemadmodum facis, adjuva, doctissime Monawi. Datum GeneviO. VIGal. Januarii anno tomporis ullimi CIOIOLXXVII. Tuus ex asse Lamrertus Dan.eus.

Page 1