Voy. Bibliogr., n
fi. Voy. Bibliogr., n° 57.
(sic) ad islorum hominurn convitia) poterunt [Gdi(s«'c).De rébus nostris siraccipe, ViKerius illcquem nosli in Belgio régnasse, et omnia pessumdedisse, hue ad nos nostrumquc regem Navarr. ventiirus dicitur". Metuit enim, ut credo, sibi, etpraesagit illi animus, quod fiiturum est, nimirum ut tandem ipsamet lïollandia, quam sibi nidum tutissimum selegerat, pereat, et inpotestatem Tlispanorum redeat. De eo quum mecum ageret Viteconius Tarenius, monui de periculo, de hominis ingenio, de moribus, quid mihi timerem, prai'dixi. Utrum ille tamen in sententia perstet (nam et ipse et Piuins (?) de eo ex Hollandia evocando cogitant) nescio. Si id resciverit iste, scio mihi cum eo graves inimicitias suscipiendas. Verum amiciis Plato, sed magis amica veritas. Deus est mihi festis, quam non malevolo animo ista dixerim. De Justo Lipsio etiam hue evocando agitur, item Serrano nostro ut in locum Montamberii succédât ^ Sexcenlœ librœ una cum liberis sedibus, prœter victum ipsiiisGymnâsian'htc et familiœ totius sunt ordinaria Gymnasiarcha?. istius schohe stipendia, ampla ut vides. De Oberio elhm, qui Lausannœest, multi sunt sermones. Vêtus nostra cum Rege et Regiis disceptatio durât, ad quos ecclesiasticaî pecuniœ ratiocinia perlineant. Nemo in ipsa Régis aulain ea causa nobis favorabilior est, quam Rex ipse. Cœteri, quos putas, obstant tam quam qui maxime. De Rege ipso quid scribam, nihil praeler tibi jam comporta omnia, habeo. In velerem dignilatem Piiolerturnî seu Pnesidatus Aquitanici nondum est restilutus. Gomilatum quidem solito ampliorem habet, sed magna ex parte qualem? Multa moliuntur neque id etinm clam, ii qui jus illi Regni successionis prœreptum volunt. ITispanushis favet, qui G;esaraugustîe nuptias suie fdiic cum vestro Vicino celebraturus est propediem\ De Scotia multa audimus tris-
7. Sur Villierfi,cL ci-dessus, lettre XLVIII, n. 2. — Ce que dit Dancau permet de supposer des difficultés entre VUliers et lui, peut-être à l'occasion des discussions de Daneau à Leydc. Villiers ne quitta pas la Hollande.
X. Juste Lipse etJraiide Serres no vinrent point à Orthez . Le premier resta à Leyde jusqu'en ir)9!, et le second à Nîmes, jusqu'en 1591 également. Nous ignorons qui fut nommé à la place de Montambert.
9. Le mariage de Charles-Emmanuel de Savoie avec une des iillcs de Philippe II eut lieu, en effet, le 10 mars suivant, à Saragosse.
lin, lœliora de Anglia, Irislissinia de Anlverpia*". De Gallicis rébus hic pêne niliil. Fac nos de iis certiores. Vale, Dominus Deus le servet diu siut ecclesio}. I^'ratres ornnes mihi pliuimuiii observandoscollegas tuos officiosissime salulo. Dominos ctiammiliiCoss. augiistos D. llozrluw cornpalrcm ]nn]m^\ BcrndnbuH, oA Gcnelnlium etiam olïiciosissime. D. Hollomann»! <\ illic eril, et nostrum Salvarchim, de quo nihil audio, vivalne, qiiod velim, an pericrit: illicne sit an alibi: alioquin ad eum scripsissem'-. Ilerum vale. Oilliesii XIX die Februarii 1585. Tiii sUidiosi simus et observantissinius L. Dan/eus.
Orniies qui convenimus ecclesiarum Bearnensium pastorcs cl decani le salutamus. Fransciscus Gains, GuilleJmvs BozrriKx, Joannes Boniuus, Gcrmamis Annenariu<>, D. CairerianHS, Sleph. Mugatns, N. de Bordenavc, P. I. Vinca, ADwIdus Mathosius, Guillelmns Casanova, SlPj)hamis Griujerus, Bernardns Sunius, luus quondam discipuius eum reliquis, /?. Mchlus. Omncs le officiose salutamus et collegas tuos omnes nobis plurimum observandos*^