‹ Lanfranc, archevêque de CantorbéryChapitre 134 sur 175 · Anglici Sacra, I, 55, note · texte numérisé non relu

Anglici Sacra, I, 55, note

3. Maxima autem Patruin pars quorum scripta hodiè innotescunt, olim quoque cognita est, vel propriâ quâ sciipta sunt linguâ, vel mutuatâ. Si liœc omnia volumina Lanfranci fidem ortbodoxam sapere didicerunt, piofectù habituri sumus bellos patres. Ad scripturas sacras quod attinet, supra illius facultates fuit illas adeo corrumpere, quin linguarum originaliuin (quas ille non magis calluit quàm papa romanus) ope, a viris doctis fraus jamdiù détecta est... Patrum antiquorum scripta non adeo depravata sunt, quin coliatis invicem variarum gentium exemplaribus, quse Lanfranci censuras effagerunt, facile quid genuinum, quidve adullerinum discerni queat. Bene autem habet quod arcbiepiscopum liunc pium Mat. Parkerum habuimus..., etc. E. Brown. Fasciculus rerum ex2)etenclaru7)i. Londi-es, 1690. Préface, 33.

Page 1