CAPUT SECUNDUM

RESTAURATIO ET TRADITIO.

Annon melius esset aliquid novi edere ?

Nil innovetur nisi quod traditum est.

Novitates jam produdæ confundunt novatores.

Dum periclitatur hoc sæculum superbiæ spirat ubique flamen antiquitatis. — Quæ noviter creantur raro valent quæ dereliquerunt nobis prædecessores nostri.

An veram 11e m ?

jj ( Theologia dat definitionem traditionis, quæ

\ congruit scopo nostro; melodiæ enim nostræ per habeamus y to t um orbem dispersas ab origine Ordinis, ubique tiaditio- j rece p tæ ^ cantatæ, amatæ, & asservatæ sunt ' usque ad dies nostros.

DE CANTU IN ORDINE SERAPHICO

Jam emortuo S. Francisco & ipsius officio concesso, non dcfuit qui scriberet melodiam ; surrexerunt in decursu sæculorum poetæ & musici qui cantavcrunt Sandos familiæ seraphicæ. Wadding, 1249, & alibi. Sbaralea, Bartholom.

Pisan.

Manuscripta permulta in bibliothecis publicis vel privatis asscrvantur, quæ ab omnibus consuli possunt. — Londini, Lutetiæ Parisiorum, Mo- \ naci, Romæ, Neapoli. &c.

, De valore Juliani teutonici, ut musici, qui fuit 1 in aula regis Francorum nemo dubitat. Barthol. lV \ Pisan... Juxta Dodores in arte cantilenæ nostræ

Quid valeant \ re dolent sapore mellifluo & mirifico ; puræ & documenta nostra? / suaves sun t veluti poesiæ a manu Nostratum

V exortæ.

Ex concordantia omnium manuscriptorum quæ vidimus desumenda est solutio.

In variis conventibus ubi libri antiqui inveniri possunt, de concordantia certiores fient Fratres nostri. — Vana quæstio, si consideretur ex quibus mss. desumpta sunt documenta, quæ jamjam propalare intendimus.