‹ Le concordat de 1516, ses origines, son histoire au XVIe siècleChapitre 34 sur 101 · TANDIS · texte numérisé non relu

TANDIS

[Titulus XXX] Statuimus insuper, ad vitandum scandala et multa pericula, subveniendumquc conscienciis timoratis, quod nemo deincepsa communicatione alicujus in sacramentorum administratione vel receptione, aut aliis quibuscumque divinis, vel extra, prétexta cujuscumque sentencie aut censure ecclesiastice, seu suspensionis aut prohibitionis ab homine, vel a jure generaliter promulgate, teneaturabstinere, vel aliquem vitare, vel interdictum ecclesiasticum observare, nisi sentencia, prohibitio, suspensio, vel censura hujusmodi l'uerit, vel contra personam, collegium, universitatem, ecclesiam, aut locum, certum aut certam, a judice publicata et denunciata specialiter et expresse, aut notorie in excommunicationls sentenciam constiterit incidisse, quod nulla possit tergiversatione celari, aut aliquo juris suffragio excusari ; eum (l)a communioneilliusabstinere nolumus, juxta canonicas sanctiones.

Per hoc tamen hujusmodi excommunicatos, suspensos, interdictos seu prohibitos non intendimus in aliquo relevare, neque eis quomolibet suffragari.

(1) Le texte des Ordonnances des rois porte cum. Labbe, col. 373. — Uardouin, col. 1879; — Mansi, col. 1031, ont imprimé eum.

Page 1