NORM.E GENERALES

ïitulus VII. — De dispensationibus

Canoin 80

Dispensatio, seu legis in casu spécial! relaxatio, concedi potest a conditore legis, ab ejus successoie vel Superiore, nec non ab illo cui iidem facultatem dispensandi concesserint.

Canon 81

A generalibus Ecclesiœ legibus Ordinarii infra Romanum Pontificem dispensare nequeunt, ne in casu quidem peculiari, nisi hsec potestas eisdeni fuerit explicite vel implicite concessa, aut nisi diffîcilis sit recursus ad Sanctam Sedem et simul in mora sit periculum gravis damni, et de dispensatione agatur qua? a Sede Apostolica concedi solet.

Canon 83

Parochi nec a lege generali nec a lege peculiari dispensare valent, nisi haec potestas expresse eisdem concessa sit.

Canon 84 § I. A lege ecclesiastica ne dispensetur sine justa et ratio-

nabili causa, habita ratione gravitatis legis a qua dispensalur ; alias dispensatio ab inferiore data illicita et invalida est. § 2. Dispensatio in dubio de suffîcientia causse licite petitur et potest licite et valide concedi.

LIBER II De Personts *

Canon 96

§ 1. Consanguinitas computatur per lineas et gradiis.

§ 2. In linea recta, lot sunt gradus quot generationes, seu quot personœ, stipitc dempto.

$3. In linea obliqua, si tractus uterque sit sequalis, tôt sunt gradus quot generationes in uno tractu lineœ : si duo tractus sint inaequales, tôt gradus quot generationes in tractu longiore.

Canon 97

§ i. Affînitas oritur ex matrimonio valido sive rato tantum sive rato et consummato.

§ 2. Viget inter virum dumtaxat et consanguineos mulieris, itemque mulierem inter et viri consanguineos.

§ 3. Ita computatur ut qui sunt consanguinei viri, iidem in eadem linea et gradu sint affines mulieris et vice versa.

LIBRI III Tituli VII. — De Matrimonio

Caput II De impedimentis in génère