TEXTES DES AUTEURS ANCIENS RELATIFS AUX MOTS HÉBREUX
Nous réunissons dans cet Appendice, pour la facilité de la documentation, les différents textes des auteurs du Moyen-Age, tant grammairiens qu'écrivains ecclésiastiques, relatifs aux mots hébreux (Cf. Chap. iv, art. iv, p. 128-136), Nous les classerons par époque, en renvoyant aux ouvrages de Keil, Crammatici latini, et de Schoell, De accentu linguae latinae.
IV'= s. après J. C.
A. — Diomède.
« Accentus in integris dictionibus observantur, in peregrinis autem verbis et in barbaris nominibus, maxime in interjectionibus nulli certi sunt. In his enim maxime accentuum lex certa esse non potest, cum sit absurdum a turbato tenoris exigere rationem».
Art. g>-amin. lib. Il (Keil, vol. I, p. 433, 31. — ScHOELL, p. 197, CLXV»)
B. — Donat.
Maître de S. Jérôme, 1" moitié du iv° siècle ; répète Diomède ou vice versa.