CI
nùpti- as, allc-lû-ia.
l)i-xit autem dôminus sén^o ; Rédde quod débes; prô-cidens autem scrvus
ille rogâbat é- um, di- cens : Pa-ti- énti- am hàbe in me, et 6mni- a
"TT
réddam ti-bi.
AA
Très l *
pû-
c-ri Jùs- su réjçis
in fornàcem missi
sunt,
non
timéntes flàmmam
". 1 - i ■ 1 ■ ■ 1 . • , . F" -■ :..: If • .}
ifCnis,
dicéntes *
: Bene-
dîctus Dé- us alle-iû-
ia.
é . .-•.-.- . Il
Inlret 22 ,
ora-ti- 0 * ,
mé-a
in conspéctu tii- 0
Domine.
■ ■ ■ la'*
■ fl
In sancti-tà-te servi- âmus Domino, et li-be-râbit nos ab in-i-mi-cîs noiihis
Eugc serve bônc, in môdi-co fidé-lis intra in gàudi- um EKSinî-ni tii- i.
ff
■ • I fb*fti-
mïï
Mi-sé- re-or super tûrbam : qui- a ccce jam tridu-o sûstinent me, nec hâ-
benl quod mandùcent : et si dlmi-se-ro é- os jejûnos, de-fi-ci- ent in vt- a
xr
alle-lû-ia.
Exâudi- at Dôminus ora-ti- ones véstras, et reconci-li- é- tur vô-bis : neo
♦ ♦ * ♦ jk
vos dése-rat in témpo-rc mâ-lo Dôminus De- us nôster. 2" ♦ « * * , 4J.
itz^qp:
No-lî-tc solli-ci-ti ésse, di-céntcs : Quid manducâ-bimus, aut quid bi-bé —
Jt
HSiii
> Il ■ 1
nr
mus? Scit enim Péter véster caclé-stis quid vôbis necéssc sit alle-lù-ia.