C. — Martianus Capella

jer TEXTE DE Martianus Capella.

< Dividitur sane numerus in oratione i>er syllabas, in modulatione per arsin et thesin... >.

De nuptiis^ lib. IX, De musica (Eyssenhardt, p. 364, 2). 2* TEXTE DE Martianus Capella.

< Pes vero est numeri prima progressio per légitimes et neccssarios sonos juncta, eu jus partes duae sunt, arsis et thesis, Arsis est elevatio, thesis depositio vocis ac remissio >.

IHd, (Eyssenhardt, p. 365, 15).

3» texte de Martianus Capella.

< Disemus autem appellatur pes, qui per arsin et thesin primas constare dicitur ut est leo >.

Ibid, (Eyssenhardt, p. 366, 28).

D. — Marius Vietorinus.

i« TEXTE DE Marius Victor inus.

La définition de cet auteur est plus complète, ou plutôt il en donne deux. La première est conforme, ce semble, à la théorie grecque :

< Arsis igitur ac thesis quas Graeci dicunt, id est sublatio et positio, signifîcant pedis motum. Est enim arsis sublatio pedis sine sono, thesis positio pedis cum sono >.

Puis il ajoute :

< Item arsis elatio temporis, soni, vocis; thesis depositio et quaedam contractio syllabarum >.

Art, gramm,^ lib. I, De arsi et thesi (Keil, voL VI, p. 40, 14)-

2*^ TEXTE DE MARIUS ViCTORINUS.

< De rythmi conditione pauca dicam : cujus origo de arsi « thesi manare dinoscitur. Nam rythmus est pedum temponimqiK junctura velox divisa in arsin et thesin, vel tempus que syllabas metimur >.

Art. gramm,^ lib. i, De rythma (Keil, vol. vi, p. 41, 24).

3« TEXTE DE MaRIUS VlCTORINUS.

< Pes est certus modus syllabarum, quo cognoscimus totius metri speciem, compositus ex sublatione et positione >.

Art, çratrwi.^ lib. I, De pedibus (Keil. vol. VI, p. 43, 9).

E. — Servius.

f Arsis dicitur elevatio, thesis positio. Quotiescumque contin- ^t ut très sint syllabae in pede vel quinque, quoniam non licet in divisione teniponim syllabam scindi, sed aut principio adplicatur aut fini, idcirco debemus considerare, média syllaba cui parti conjungi debeat. £t hoc ex accentu colligimus. Nam si in prima syllaba fuerit accentus, arsis duas syllabas possidebit ; si autem in média syllaba, thesi duas syllabas damus >.

Comm, in DonaL^ De pedibus (Keil, vol. iv, p. 425, 7).

F. — Diomède.

,cr TEXTE DE DiOMÈDE.

< Pes est sublatio ac positio duarum aut trium ampliusve syllabarum spatio oomprehensa. Pes est poeticae dictionis duarum ampliusve syllabarum cum certa temporum observatione modus recipiens arsin et thesin, id est, qui incipit a sublatione, fînitur positione. Pes ergo tune dicitur, quando duae sunt syllabae, quoniam arsin et thesin in pedibus quaerimus, non ubi duo tempora sunt. Ergo una longa pedem non valebit efficere, quia ictibus duobus arsis et thesis, non gemello tempore perquirenda est >.

Art. gramm,^ lib. m, De pedibus (Keil, vol. i, p. 474, 30).

2« TEXTE DE DiOMÈDE.

< lambi enim arsis unum tempus tam in se habet et ejus thesis duo quam trochaei versa vice ai'sis duo habet et thesis unum >.

{Ibid.y p. 480, 10).