I. HiOUoi/u-cu S. Ubv. lii). vni

cismus, barbarismos, hyperbata, et multa parum accommode versa, et minus latine expressa, obscure, et ambiguë interpretata, itemque nonnulla superaddita, aliqua omissa, quaedam transposita, immutata, ac vitio scriptorum depravata, quae Santés Pagninus, Th. Cajetanus, F. Forerius, et Hier. Oleastrius... indicarunt. Non tamen ex his sequitur, Ecclesiam usque in hanc diem non habuisse veram, sinceram, integram, ac fidelem editionem, quia et si in ea ejusmodi errata inveniantur, certum est tamen, neque in nova editione aliquid unquam inventum esse, quod fuerit vel a veritate christianae fidei devium falsumve, ac mendax, vel contrarium dogmatibus, ac regulis orthodoxis, vel praeter veritatem additum, vel contra veritatem mutatum, vel in praejudicium veritatis omissum. vel adeo depravatum, ut occasionem pernitiosc errandi attulerit, vel haeresibus, ac pravis dogmatibus materiam et fomenta praestiterit, vel ita obscure et ambiguë versum, ut Mysteria nostrae fidei occultaveril... »

On pourrait citer encore comme représentants de cette opinion modérée : Sirleto, Oleaster, Salmeron, de Médina, Forerius, Lainez, Payva de Andreda, Lindanus, Tilelanus, Sander, Arias Montanus, Delà Rua, Pallaviciui, Dom Calmet.

Le cardinal Bellarmin ^ professe la même opinion : « Hanc versionem (Vulgatam) approbavit, nec ita tamen approbavit (concilium Trid.) ut asseruerit nulles in ea librariorum errores reperiri, sed certos nos reddere voluit, in iis praesertim, quae ad fidem et moreni pertinent, nulla esse hac in versione Interpretum errata, sed tuto posse fidèles, et sine periculo huic versioni confidcre. »

Citons enfin cette conclusion de Bonfrère ^ : « Item