N0TB

venenis plenos repudiarent et rejicerent, et a docquœ fldem lœdebat catholicam , caverent et absti- ,. Quod magister Petrus minus patienter et nimium Terens, crebro nos pulsare cœpit, nec ante voluit ire, quoad dominumClaravallensem abbatem super ribentes, assignato Aie, scilicet octavo Pentecostes, is ante nostram submonuimus venire prœsentiam ; i vocabat et offerebat paratum magister Petrus ad idas et defendendas de quibus illum dominus abbas aliensis, quomodo prœtaxatum est^ reprehenderat tias. Csterum dominus abbas , nec ad assignatum 8 venturum, nec contra Petrum sese disceptaturum 'emandavit. Sed quia magister Petrus intérim suos ninus cœpit undequaque convocare discipulos; et are, ut ad futuram inter se , dominumque abbatem allensem disputationem, una cum illo suam sentenimul et scientiam defensuri venirent; et hoc domi- Ilaravallensem minime lateret; veritus ipse, ne r occasionem absentis sus tôt profanae, non sensed insaniœ, tam apud minus intelligentes, quam dem defensores majore dignœ viderentur auctorirœdicto quem sibi designaveramus die, licet eum e suscepisset, tactus zelo pii fervoris» imo certe Spiritus igné succensus, sese nobis ultro Senonis itavit. nia vero die, scilicet octava Pentecostes, lerant ad nos Senonis fratres et suffraganei nostri )i, ob honorem et reverentiam sanctarum, quas lesia nostra populo revelaturos nos indixeramus, iarum.

ne présente glorioso Rege Francorum Ludovico '^iihelmo religioso Nivernis comité domino quoque insi archiepiscopo, cum quibusdam suis suffragaiscopis, nobis etiam, et suffraganeis nostris^ excep«

IfOTBS. 491

ëb Eoclesia Dei, prsevaleret adhuc Iseta Ghristi seges sucdrescere, florere, fructificare. Qusedain autem de condembéHs a nobis capitulis vobis^ révérende Pater, conscripta flMmsmisimuSy ut per hsec audita reliqui corpus operis llM^Iius sestimetis.

Voici de quelle façon saint Bernard explique la méthode et les erreurs du célèbre Abailard. Au chapitre V^ du Ihi&é qu'il a écrit, sous le titre De erroribus Pétri AbaU

Habemus in Francia novum de veteri magistro Théokigom, qui ab ineunte aetate sua in arte dialectica lusit, 0t tonne in Scripturis sanctis insanit. Olim damnata et Bopita dogmata, tam sua videlicet quam aliéna suscitare eonatur, insuper et nova addit. Qui dum omnium quse ilmt ccbIo sursum, et quse in terra deorsum, nihil praater iOfann Neseio nescire dignatur; ponit in cœlum os suum, 0t acrutaUir alta Dei, rediensque ad nos refert verba ineffftbilia, qnae non licet homini loqui. Et dum paratus est de omnibus reddere rationem, etiam qusB sunt supra ratio- Bem et contra rationem prsesumit, et contra âdem. Quid •nim magis contra rationem, quam ratione rationem ecmari transcendere ? Et quid magis contra fidem, quam credere noUe, quidquid non possit ratione attingere?

Au chapitre IV, il récapitule en peu de mots les aberrations du dialecticien :

• Sed advertite cœtera. Omitto quod dicit spiritum timons Domini non fuisse in Domino : timorem Domini cas- Inm in futuro seculo non futurum : post consecrationem fiaiiis et calicis priora accidentia quœ rémanent pondère

^OlffMm

in mn : dgwwnm in notei mu&ÈSùoai coitfacbifat lipidnnct hediMiiBt proni fllonnn i^^ hiran nram tiras divvtM* divwris IndtHid^ dgndii-ntiit, contMiro ; Spiritum Snniinm eue mman mondi : nrandum jmtâ PhUmem tanto caunlhntias am-. mal ene, quanto mdioram ininiim habel SpMtom ^ flinni. Vbi dnm midlnm andat qnomodo PialoDeni fmA Chrirtjamnn, ae ptoliai atlinicnm. Hsc mpam omma, aKaaqpw iatiuaniodi nmiaa i%aê non paooan pmlano) tenio ad granora. Non qnod tel ad ipaa cunoU mgm deaniy magnis enim opoa volaminilNia eaaot. nia kNpor go» tacera non poamm.

Gom de Trinitate kNpitar (dit-il dana an lattra laaV aapil Arinni, cnm de Gntîa aipil Naginai, emn da per^ aona Qiriati iapîl Nealoriimu

Le pape Innocent, en condamnant les doetrineB SÀr

bailard, dit ceci : « In Pétri Abailardi pemîciosa docUini, et pnedictorum hsereses, et alia per versa dogmata catiiolîcœ fidei d»viantia pullulare cœperunt. »