CHAPITRE I
Première pratique : commencer par se recueillir, et demander la grâce de bien prier.
Nulle méthode, si excellente qu'elle soit, ne saurait suppléer à l'esprit de prière ; mais il est des pratiques qui peuvent servir à réveiller cet esprit et à l'entretenir dans l'âme. Pour ne rien négliger dans un sujet si important, nous signalerons ici, avec quelques développements, celles
^ Cf. Oliv. Bonabtujs, de Institutione, obligatione et religione Horarum libri très ; 1624, in-8». — Axacl. Siccus, de ecclesiasticâ Hymmodiâ libri très; in-8o , 1634. — Eossi, S. J. Echo in terris ex harmoniâ Beatorum in cœlis; 1724. — Stengel, TJmribulum axireum... id est de septem Horis canonicis; 1622. — P. A. Persicus, De primo ac pracipuo sacerdotis Officio; 1643, in-40. — HoRSTius, Enchiridion divini Officii; 1623, in-12. — M. MazowiECKj, S. J. Sacerdos orans, seii de Horis rite recitandis ; 1657, in-12. — MAZZiEi, Methodus sacerdotaUs circa Missam et divinum Offlcium; 1702.
— J. Marchantius, Virga Aaronis florens,hoeestdirectiovit<ie sacerdotaUs ex SS. Patribus, etc.; in-f». — Aj.vaiîès de Paz, Opéra spiritnalia, t. III.
— L. DcposT , De pcr/ectione christianâ, t. IV, tit. 3 ; 1616.— Albergotti , DeUa divinia salmonia; 1818.