Le n° 4 a été supprimé
3. «... cum rotuli de nominibus personarum in eodem comitatu commorancium, necnon indenture et alie evidencie colleccionem dicti subsidii tangentes, per comunitates comilatus predicti, temporibus (corr. : tempore) quo ipse ibidem insurrexerunt, contra eorum voluntatem combusta fuerunt.. » Ces destructions de titres et de rôles ont eu lieu, en partie au moins, avant le départ des rebelles pour Londres. Voyez notre Introductions
4, «cum omnia rentalia, feodaria et aliamemoranda maneriorum et domi- ER archiepiscopatus predicti, per que firme, redditus, servicia et alia proficua eidem archiepiscopatui pertinencia de jure solvi debeant et levari, per certos malefactores in insurreccionibus quorumdam rebellium nostrorum nuper contra nos et pacem nostram factis, combusta, cassata penitus fuerint et adnullata... »
autres de contraindre les tenanciers et habitants des manoirs et
domaines susdits à reconstituer exactement ces titres et à les donner à l'archevêque.
Pat. 6 Ric. Il, part. 1, m. 33 d.
Assises tenues à Canterbury en 1383. Dans un procès entre Agnès, veuve de John Tebbe, de Canterbury, et John Cheseman, il est dit que les titres de ladite Agnès ont été brûlés pendant l'insurrection qui a eu lieu vers le 13 juin 1381 !.
Assize rolls, Divers counties, N. 2. 29, 4, m. 17 d.
1381, 23 août, Eltham. — Le roi mande au bailli de Canterbury de surseoir, jusqu'à la réunion du prochain parlement, au procès pendant entre John Spicer et Robert Gygour, si les titres dudit John Spicer ont été véritablement détruits par les rebelles, comme il l’assure.
Claus. 5 Ric. II, m. 38 d.
Essex. — William Roger, de South-Ockendon, et John Smyth, de Rainham, sont accusés d'avoir parcouru à cheval leur hundred pour donner le signal de l’insurrection et d’avoir forcé les habitants à se soulever ?. Ils sont allés à Londres et ont pris part aux troubles. — William Roger a obtenu des lettres du roi, du 8 avril 1383, lui accordant le bénéfice de l’amnistie votée en parlement.
Coram rege, East. 6 Ric. If, m. 8.
4. «... in magna insurrectione rebellium et malefactorum et rumore in regno Anpglie, circa festum Corporis Christi, anno regni domini regis nune quarto, exortis. »
2. «.. vi armata colegerunt homines earumdem villarum cum eis ire in conventiculis et congregacionibus hujusmodi ».
1° Lettres royales datées de Westminster, le 30 octobre 1382, demandant aux shériffs de Londres un rapport complet, relatif aux habitants de la cité qui ont ouvert les portes aux insurgés et se sont rendus complices de leurs méfaits.
2 Suit une enquête, signée des shériffs et des jurés, et datée du 20 novembre 1382 :
« Qui dicunt super sacramentum suum quod tempore male insurreccionis et rebellionis comunium Kancie et Essexie, videlicel anno regni regis Ricardi secundi post conquestum quarto, Willelmus Walleworth, tunc major civitatis Londoniarum, inde certioratus, Loto suo animo eis resistere, et ingressum civitatis negare, ac civitatem in pace conservare sategens (corr. : satagens), cum avisiamento communis consiln civitatis predicte, ordinavit Johannem Horn, Adam Carhylle, et Johannem Ffresch, cives et aldermannos civitatis predicte, nuncios et legatos ad obviandum eisdem populis sic congregatis contra fidem et higeanceam suam dicto domino regi debitas, et eisdem nuncus sive legatis dedit specialiter in mandats quod ipsi eundem populum malivolum tractarent, et ex parte regis et tocius civitatis eis dicerent quod ipsi ad civitatem non appropinquarent, in affraiamentum et perturbacionem regis, alhorum dominorum et dominarum, et civitatis predicte, set quod ipsi dicto domino regi in omnibus obedirent et reverenciam preberent, ut deberent. Qui vero Johannes, Adam et Johannes nuncium suum non dixerunt prout in mandatis habuerunt, et dicunt quod predictus Johannes Horn ex assensu predicti Ade, non obstante majoris sui mandato supradicto, excedens suum nuncium ac mandatum, cum principalibus insurrectoribus conspiravit, et predictum populum maleficum puleris sermonibus versus dictam civitatem vertere fecit, ubi prius in proposito fuerunt ad hospicia sua revertendi, et eisdem malefcis et principalibus insurrectoribus dixit, ex{clitando et procurando, quod ad civitatem cum turmis suis venirent, asserens quod tota civitas Londoniarum fuit in eodem proposito sicut et ipsi fuerunt, et quod ipsi deberent in eadem civitate ita amicabiliter esse recepti, sicut pater cum filio et amicus cum amico. Qui quidem malefactores et rebelles, causa nunci predicti per predictos Johannem Horn, Adam Carlylle et Johannem Ffresch eis sic false et male facti, hillares devenerunt, et ob hoc tam obstinati in suis malefactis fuerunt, quod fines civitatis statim appropinquaverunt, videlicet die mercurii in vigilia festi Corporis
LONDRES ET LES ENVIRONS, DU 12 AU 15 JüIN 191
Christi anno quarto !, et carcerem domini regis vocatum le Marchalsye ffregerunt. Et eadem nocte predictus Johannes Horn duxit secum Londonias plures principales insurrectores, et aliorum malefactorum ductores, videlicet Thomam Hawke, Willelmum Newman, Johannem Sterlyng et alios qui, ex hoc postea convicli, judicium mortis susceperunt, et cum eo tota 1lla nocte in hospicium suum recepti fuerunt felonice et proditorie. Et idem Johannes Horn, eadem nocte, dixit maJori civitatis predicte quod ipsi insurrectores venirent Londonias, unde majori ex hoc maxime perturbato idem Johannes Horn sibi (sie) dixit et manucepit quod sub periculo capitis sui nullum dampnum in civitate nec in ejus finibus facerent. Mane autem facto in festo Corporis Chnisti ?, predictus Johannes Horn venit ad quendam Johannem Marchaunt, unum clericorum civitatis predicte, dicens eidem clerico verba sequencia vel similia : Mayor precepil quod tu deberes michi querere unum standardum de armis domint regis. Qui quidem clericus tale standardum post longum serutineum eidem Johanni Horn deliberavit, ipso clerico omnino nescio quid idem Johannes Horn inde faceret ; etidem Johannes Horn predictum standardum in duas partes divisit equales, quarum unam partem ligavit cuidam lancie, et aliam partem dedit garcioni suo custodiendam, et sic cum tali vexillo displicato equitavit usque ad Blakeheth, per se nullum onus nuneï sive legacionis 1llo die habens, set solummodo ad complendum promissa eisdem malefactoribus per ipsum prius facta, et ad provocandum eos toto nisu suo ad civitatem venire felonice et proditorie, sciens expresse perturbacionem et magnum afflictum domino regi, als magnatibus et civitatis predicte civibus, in adventu predictorum insurrectorum et domini regis proditorum, adesse. Et dicunt quod eidem Johanni Horn sic equitando versus le Blakeheth appropinquabat quidam Johannes Blyton, qui missus fuit per dominum regem et consilium suum eisdem malefactoribus ut ad civitatem non appropinquarent, et dixit eidem Johann: Horn ista verba vel similia : Domine, vellem scire nuncium vestrum, si aliquod habelis ex parle civitalis islis insurrectoribus dicendum, ila quod nuncium meum, quod habeo ex parle domini regis eisdem, el nuncium vestrum, quod habelis ex parte civitatis, poterunt concordare. Qui statim, iracundo vultu eum aspiciens, dixit: Nolo de nuncio tuo nec tu debes de meo aliquid intromittere ; ego dicam eis quod mihi placet, et dic tu sicut tihi placel. Et postquam