‹ Le symbole des Apotres; essai historiqueChapitre 131 sur 150 · Heurtley, Harmonio «ÿm6oiica, p · texte numérisé non relu

Heurtley, Harmonio «ÿm6oiica, p

étaient adoptés. C’est ce qui e.\plique la forme plurielle ll'.cT£jo;j.£v, Creclimu/t, qui se trouve dans tous les Symboles orientaux, tandis que ceux de l’Occident ont Credo. C'est encore ce qui explique le mot iinwn joint au mot Deum, dans le premier article, et le mot iimim joint à Dominiim, dans le second. Ceux de l’Occident ont tous Credo in Deum, et non Credo in unum Deum, et Filium ejus tinicum Djminum nostrum, et non in unum Dominum.

LE SYMHOLE DES APOTRES :Cl

SysiBOLK DES Ai'ÜÏRES (le Venantius Forlufiatus*

(élu évùquc de Poitiers en uiort probsblcmciit en 600).

Credo in Demn Patrem omnipolentem,

Et in Jesum Christum, unicura ûlium,

Qui nains est de Spiritu Sancto, ex Maria Yirgine,

CruciQxus sub Ponlio Pilato,

Descendit ad inferna,

Terlia die resurrexit,

Ascendit in cœlum,

Sedel ad dexteram Palris,

Judicaturus vivos et morluos;

Credo in Sancto Spiritu, Sanclam Ecclesiaœ,

Remissionem peccatorum, Resurrectionem carnis’.

d’après un ancien Missel d’une Éjlise frauke^.

Credo in Deuiu Patrem omnipo tentera,

Creatorem cœli et terræ.

Et in Jesum Christuin Gliura ‘ejus unicum, Dominuin nosirum,

Qui conceptus est de Spiritu Sancto, nalusex Maria Yirgine, Passus sub Pontio Pilato, cruciGxus, morluus et sepultus,

Tertia dië resurrexit a mor* tuis,

Ascendit ad cœlos,

Sedet ad dexteram Dci Pa- Iris omnipolentis,

Inde venlurus est judicare vivos et mortuos ;

Credo in Sancto Spiritu, Sancta Ecclesia calbolica, Sanclorum cummunionem, Remissionem peccatorum, Carnis resurrectionem, Yilara æternam.

1 . Dans son Exposilio Symboli, imprimé dans Venantii Fortunati carminum, epistolarum, expositionum, libri XI, Magunt., 1617, in-4“, p. 2;j9-26i, et dans A/aa:imrt Bibliotheca Pairum, Lugduni, 1677, t. X, p. G92-S94.

2. Ce Symbole offre de grandes analogies avec celui de l’Église d’Aquilée que rapporte Rufin. J’en ai donné les raisons plus haut, 3e partie, chap. iv. On se rappelle sans doute aussi que ï’Expositio in Symbotum de Rufin était familière à Yenantius Forlunatus, qui l’imite presque toujours et la copie même assez souvent. Il avait apporté ce symbole avec lüi en venant à Poitiers.

2. Ex antiquo missali gallicano. Quel était ce missel antique usité dans quelque Église franke? Mat tène n’en dit rien. Marlène, De antiquis Ecclesiœ ritibus, t. I, p. 95.

Page 1