‹ Leibniz HistorienChapitre 435 sur 854 · V. plus haut, P. 262, n. 12 et p. 264, n · texte numérisé non relu

V. plus haut, P. 262, n. 12 et p. 264, n

5. « Magna est ad Historiam utilitas Vecrologiorum in primariis Ecclesiis, seu fastorum Propriorum, in quibus per singulis anni dies non communes tantum Sancti, sed et proprii loci et præterea benefactores notantur, quorum in precibus fiebat Commemoratio. Solent autem Sanctorum natales ut vocant, emortualesque cæterorum notari» SS. BB... On a als 72 v°.« Solent celebriores Ecclesiæ Fastis inscribere suis nomina benefactorum vel amicorum, quorum commemorationem statis anni diebus faciebant, preces ad Deum fundentes Dies autem obituarios observare solebant, quanquam interdum non nisi depositionis seu tumulationis dies notatos Constet. Itaque Necrologia Passim vocant, quæ veteres dipticha Mortuorum, de quibus Du Cangius. Libri etiam rationem vel alij Catalogi, polyptica aut poliptica interdum appellantur.... Cæterum Mmajorum Ecclesiarum Necrologia ad Historiam prosunt; nam indicant multorum Principum aliorumque insignum virorum dies Obituarios, seu, ut vulgo VOCant, emortuales ». Id., t. II, no XIV, p. 14 (Durens, t. IV, part. 2, p. 43.)

DNS MP Peut: III, n° 11 et XXXVI. Cf. plus haut, p. 262, n. 12 et p267> notes 5 et 8.

6. Ann. Imp. 964, $ 18; 995, $ 47, t. ITT, p. 76 et 628. Cf. lettre à la Croze, 31 mars 1713. Korru., t. I, P. 446 (Durenws, t. VD 51e)

2. « De politicis artibus jam diximus, quæ in occulto latent Sub tractatuum schemata: sed plerumque in lucem protrahuntur, si Historiarum seriem Scriptoresque prudentes adjungas. Ita fit, ut Hustoricr et Actorum Tabulæ Stbi mutuo lucem fænerentur et reddant. » Cod. dipl., préf., $ v. KLopp, t. VI, P. 463 (Durexs, t. IV, part 3, p. 291)

8. « Utrumque tamen genus utilitate Scripturæ et Codicum vincitur, quibus

LA à 6 E

is pat salr nés dy +,

2 acte HS td SSL

la véritable histoire. Ce sont les plus importantes pour l'antiquité; pour le moyen âge, Leibniz s’est surtout attaché dans ses Accesiones ou ses Scriptores aux annales (1), chroniques (2), biographies (3), actes de saints (4), translations de reliques (5), litanies ou hymnes (6), qu’il utilise également dans ses Annales Imperti. Pour l’époque moderne ou contemporaine, il estime beaucoup les relations des contemporains sur les grands hommes et surtout les mémoires de ceux-61 auxquels 1l donne la même valeur qu'aux actes publics (7); malheureusement ces mémoires sont rares et souvent peu authentiques (8).

plena artium præcepta et Historiarum amplissima spatia comprehendi possunt, dum saxis et metallis non nisi fragmenta ægrè coagmentanda neque corpori componendo suffectura continentur », dit Leibniz à propos des inscriptions et des médailles: il devait penser de même des actes. De nummis Gratiani, $S\vi. DurTens, t. IV, part. 2, p. 255.

Page 1