N- 4. — CH. II

DIALOGUS MORTIS ET PONTIFIGIS LABORANTTS FEBRE. 1500,

(Marin Sanudo, Diar., tom. III, fol. 209.)

Pontifex. — Quid, mors sseva, petis? — Mors. — Te. — Me quo jure ? — M. — Quod hora en properat. — P. — Quid ais ? — M. — Parcaque fila secat.

P. — Heumihi. — M. — Quid luges? — P.— Parum vixisse . — M. — Videtur omnib. at nimium. — P. — Gur rogo ? — M. — Quod malus es.

P. — Die quid, qureso, mali commisi ? — M. — Causa fuisti quod prede Gallis Itala terra fiât. Non hoc parum. — P. — Invitus feci non sponte : necesse sed fecisse fuit. — M. — Jam satis est morerer.

P. — Hoc numquid solum cogit me Tartara adiré. — M. — Non fas esse tibi quo<l scelus onine putas.

P. — Quod scelus heu miserum. — M. — Solitus quod pendere cuncta per fas atque neplias. — P. — Penitet. — M. — Hoc nihil est.

P. — Saeva nimis, cur hoc uihil est. — M. — In funere quando haud prodest aliquem penituisse rnali.

P. — Julia me miserum cur non défendis : amavi si te corde magis. — M. — Digna lenone satis. Nunc morerer et te non defendet Julia rneque enixa est utero torque quaterque libi.

P. — Da saltem ante obitum. — M. — Garris. — P. — Concède rogatis hoc unum. — M. — Insanis. — P. — Hoc. — M. — Citius morere.

P. — Hoc. — M. — Cedo. — P. — Ut peream illiua susceptus in ulnis que modo ab hispania vecta puella mihi est.

M. — Hec est illa senemque te sine fine coegit insanire furor: non amor hem morere.

P. — Ergo mihi moriendum est. — M. — Est. — P. — Qua morte?

M. — Peribis febre gravi : qua nunc langaida membra jacent.

P. — Eebre cadam. — M. — Sic est. — P. — Pugias. — M. — Cur.

P. — Stulta putasne ut qui non perii fulmine : febre cadam.