Brescia, 1740. 2 vol, in
res 118 LES CARTESIENS D'ITALIE jo TS PP PROS RER ee
tionem quam accurate distinguamus oportet, alteram scilicet
qua ita res attingitur ut simul ejusdem quædam corporea
imago in cerebro fiat: alteram, qua cognocitur fes, nuilo prorsus corporeo spectro, in quo illam mens contempletur, in subsidium adscito. Prior « imaginatio », posterior vero « in-
tellectio », simplex rei notio, atque « idea », nuncupatur » (1).
Dans la question de l’origine des idées, Fortunat ne manque pas de reproduire les doctrines de Descartes et de Malebranche, qu’il oppose à celles de l’Ecole. Malebranche croit que les idées nous sont communiquées par Dieu: « nullam humanæ menti inesse vim qua rerum ideas in se cudat. sed eas omnes ipsi menti communicari a Deo »; Aristote awelles cont l’œuvre de nos facultés: « Peripatetici vero ideas (aiunt) ab intellectu immediate produci, dependenter tamen a phantasmate. » Le père Fortunat en arrive aux propositions suivantes :
1) & Humana mens congenita sibi vi ideas in se producit. »
2) « Humana mens ita potest rei cujusvis ideam in se producere, ut ad nullam sit per suam essentiam determinata. »
3) « Determinativum mentis ad ideas producendas sunt res quæ per ipsas ideas exprimentur. »
4) « Nulla est species rei impressa distincta a phantasmate per quam mens corpori copulata ad sensibilis rei ideam producendam immediate determinatur. »
5) « Notiones rerum incorporearum et insensibilium, quas habet mens copulata corpori, ex cognitione sive ex ideis rerum insensibilium innata sua vi ab \ila eruuntur. >
6) « Ea igitur est mentis humanæ vis, potentia Ra natura, ut ad præsentiam corporeæ imaginis in cerebro depictæ, ideam rei quam illa imago refert in se cudat, quin
per actionem illius imaginis alfquod reale in ipsa mente producatur, » (2)