RÉPONSE AU BARON DE CONSTANT REBECQUE

belge ouvrit son feu ; mais le journal, comme le 9" bulletin provenant de la même source, se garde bien de dévoiler que notre feu s'ouvrit pour repousser deux attaques faites par des troupes qui, depuis la veille, se trouvaient sous le commandement direct de Son Altesse Royale.

Ces troupes attaquèrent, à la vue de toute l'armée belge, notre batterie de deux pièces à l'avancée et le détacliement de mineurs qui la défendaient.

L'autre attaque se fit contre nos postes extérieurs, à la porte de Perck, par des troupes hollandaises débouchant du villf^ de ce nom.

Voilà ce qui est de tous points conforme à la vérité. — Voilà ce que j'affirme et, avec moi, de nombreux compagnons d'armes de cette journée. — Voilà ce que confirme aussi le récit détaillé de l'auteur hollandais, J. Roemer, dans son livre imprimé au mois de novembre 1831 '.

■ Toen, namelijk door den kapitein vau onze jagers, « de aanstalten tôt mst gemiiakt waren, kwan de overste « van den générales staf zijner divisie, de heer Eckstein, • hem aauzeggen 4at hîj, met de Noordhollandsche, « Groningache en zîjne jagers, de abdij van het Perck, « links vaa den straatweg, omtrent nog een vierde uur « gaans gelegen, moest gaan bezetten; doch, vooral, bij < het doortrekken van het daar henen voerend dorp, het « zelve te doorzoeken, en bij het verkennen ter bezetting ■ der abdij, de noodige voorzorgen te nemen. De togt

' Veidlogt der heeren Leidsche Siudentm, door J. Roemer. — Te Lcidc, Vanderhock, 1831, bladzijde 50-Sl.

i derwaarts werd dadelijk onderoomen. Dec eersten Itii- I tenant DecKer werd, met een dertigtal onzer jagers, de ( taak oi^edragen om deze verbenoing te bewerkstel- I ligen en den togt derwaarta voor te bereiden. Zij wer- I den, kort op, door bet gansche korps gevolgd. Vit het

■ dorp iomende, begotmen de ■coonitgezondene tirailleurs

■ een tirailleurs-vuw tegen de voor de stad geposteerde I Selgen; want eeosklaps donderdeeen hevig kanoDOen- I vuur van aile te Leuven zijode batterijen op onze jagers I en de andere, voor de stad in atelling staande, troepen

■ los. Het gevaar was hier allerverscbrikkelijkst, Het I regende kogels. Een aanhoudend gesis en gefluit ver- 1 kondigde een' duizendToudigen dood. Maar, welk een 1 zegeu ! De verraderlijke vijanden scboten te boog, of de < onze waren ondet het schot. De kogels verooraaalrten " voor deonzegeheelgeenletsel. Zijvlogenin devensters

■ en daken der huizen. Er 'werd terstond terugtrekking > geblazen. De omstreeks vier honderd uitgetogene en « hier postgevat hebbende jagers vermogten niets tegen

■ zoo geweldige batterij en de listige kwaadaardîgheid

■ van onmeQscbelijke Tjjanden. De bezetting van de abdij t was, onder zoo een hevig vuur, hetgeen niet kon afge- « weerd worden, oamogelijk. »

Ce qui en français signiâe :

■ Lorsque notre capitaine eut pris les dispositions pour

• le repos, arriva le colonel chef d'état-major de notre

• division Eckstein, gui lui prescrivit d'aller occuper,

■ avec les chasseurs de la Nord-Hollande, de Groningue

■ et les siens, l'abbaye de Perck, située à environ un