QUATRIEME PROPOSITION

Semipelagiani admittebant pra»venientis gratiœ interioris necessitalem ad singulos actus, etiam ad initium iidei, et in hoc erant h;eretiri, quod voilent oaiii gratiam esse talem, cui posset humana voluntiis resistore vel obtemperare.

TEXTE DE l'aUUISTIM s

Per istas ergo naturœ reliqnias, seu superstitem a peccati ruina libertatem, hominom dicebant posse credere, posso

APPENDICE III 23b

orare, posse desiderare medicum. Atque ita initium fidei, seu primos actus fidei, et orationis in sua potestate collocabant(LiB. 8 de Haer. Pelag. c. 12 et 13). Quae sententia Massiliensium celeberrime apud Recentiores innotuit, nec hoc loco probationis eget, quia copiose alibi tradita est.

Et quamvis eam tanquam proscriptam jam olim hseresin detestentur, quia tamen non satis circumspecte Massiliensium sensa pondérant, id quod generatim et in confuso ex catholica fide damnant, in particulari inter opiniones suas capitales récépissé vidcntur. Ex professo quippe eodem quo Massilienses modo docent, hominem ex istis primœvœ liboitatis reliquiis posse credere, sperare, medicum desiderare, et implorare,' si velit. Nam quod per illam gratiam sine qva non, seu sufficientem et congruam, se extra erroris aleani constitutos putant, id ipsum non potuit Massiliensesaberrore defendere, ut jam alibi diversis locis explicatum est. Talis enim gratia, sicut et habitus bonus nulla ralione impedire potest, quo minus opus quod sequitur, sit opus liberiarbitrii, et humanîP voluntatis effectus non donum spiritale gratin» Dei. Quod eliam aliis locis abunde demonstratum est. (Vide supra Nota 42 et L. 8 De H^e. Pelag., c. 6, 7 et sqq. Vide Lib: DeGrat. primi hom., g. 15 et 10, et Lib. ii De Grat. Ghristi Salvat., cap. g.) Tome III. Erroris Massiliensum et opinionis quorumdam

Recentiorum parallelon et statera. Ch. m, note 54,

KGRIT A trois GOLONNES

Gette proposition dite « fabriquée et exposée à la censure» est ainsi expliquée: « Les demi-pélagiens admettaient la nécessité de la grâce prévenante et intérieure pour commencer toutes les actions, même pour le commencement de la foi : et leurs sentiments étaient hérétiques en ce qu'ils voulaient que cette grûce fût telle que la volonté lui obéît ou la rejetât comme il lui plairait, c'est-à-dire que cette grâce ne fût pas efficace. »

CINUIIKMK TROPOSITION

Seniipelagiaiuim estdicere Ghristum pro omnibus omnino hominibus inorLuiim esse et sanguinem fudisse.

TEXTE DE L AI'C.USTrM'S

Quji» sane ciini in Augustini doctrina, perspicua certaquc sini, nnllo modo principiis ejusconsentaneumest, utChristus Doniinus, vel pro infidoliuin in infidelitate morientium, vel pro Jiistorum non perseverantium alterna sajute mortuus esso, sanguinein fudisse, semeptisum redemptionem dédisse, palreni orasso scntiatur. Scivit, onini quo quisque jam ab aîterno pra*destinatus erat, scivit hoc decretum neque ullius I)retii oblatione mutandum esse, nec seipsum velle mutare. Ex quo factuiii est, ut Juxta sanctissimum Doctorem, non magis palrem pro a'terna liberationo ipsorum, quam pro diaboli doprecatus fueiit. Sed si cpiid pro illis rogavit patrern, pro teinporalibus quibusdam justitijoefFectibus rogavit, et pro iisdem obtinendis oblulit pretium, fuditque sanguinein suum. Cujus modi oratio et oblatio, quia valde diminuta est, panimque reprobis, multum vero praîdestinalis prodesl, ut infra declarandum est, liinc fluxit, ut passim in scriptis suis Augustinus oblationeni sanguinis et mortis et orationum Christ i fere ad solos electos restringere soleat. Quemadmodum jam abunde declaravimus. Hinc etiam lluxit id de quo supra Jam fusius disseruimus, quod nunquam b)cum illum apostolicum, Drus mit omncs hommes salvos ficrl, ad omnes omnino liomines extendi ])assus fuerit, sed semper ita (quam vis por diversas interpretationes) intelligendum esse contenderit, ut in solis pra>destinatis efîeclum suum voluntas illa sortiretur. Quod quidem tanta docuit securitate atque vehementia, ut qui locum de omnibus omnino hominibus exponerent generaliter, dicat non intelligere

omnlno qua lociitione hoc ab Apostolo dictum fuerit (In Epist. 107). Sicut ergo non voluit voluntatem Dei ad salulem omnium omnino hominum extendi, sed illorura duntaxat, (jui ex omni gente et lingua, ex omni hominum génère praidestinali sunt, ila nec volUit elîectus istius voluntatis, hoc est mortem, sanguinem, i*edempLionem, propiliationera, orationem Ghristi ad omnes homines dilatari, sed vel ad solos illos qui prœdestinati sunt, quatenus pro œterna et totali eorum sainte offeruniur; vel certealiquatenus quoque ad ilios qui ratione temporalis fidei aut charitalis, elîectus aliquos redemplionis et propitiationis assequuntur. Nam illa extensio tam vaga modernorum scriptorum non alio ex capite, quam ex ista generali et indifferenti voluntate Dei erga salutem omnium, et ex illa sufficientis, gratiaî omnibus conferendie preparatione lluxit ; quorum utrumque Augustinus, Prosper, Fulgentius, et antiqua Ecclesia velut machinam a semi-pelagianis introductam repudiavit: eo quod non alia ex causa excogitata esset, quam ut Deo erga quodlibet indifferenter se gerente, et arbitrio, velut in innocentiie statu, per suffîcientissimam gratiam ad equilibrium redacto, tota discretio hominum, ultimo ex hominibus, hoc est, ut olim Prosper (Garm. de Ingrat.) dixit, ex fonte volendi peteretur.