FIN DU QUATRIÈME LIVRE DE DIGÉNIS AKRITAS

ΥΠΟΘΕΣΙΣ TOY ΠΕΜΠΤΟΥ͂ AOTOY TOY AITENOYE AKPITOY.

3/ δὲ \ \ s \ \ \ / ἔχει δὲ χαὶ τὴν ἔλευσιν Δουχὸς πρὸς τὸν γαμόρόν TOU : τοὺς γάμους TE ποιήσαντες ἔχαιρον AXOPÉGTUS * χαὶ βασιλέα τὸν λαμπρὸν Ῥωμανὸν ὁ ᾿Αχρίτης ἐτίμησεν ὁ Διγενὴς ἐλθόντα πρὸς ἐκεῖνον.

[100 λοιπὸν πάλιν, ὦ φίλτατε, προσλέξω σοι καὶ ταῦτα, ὅτ᾽ ἐν ἐχείνῳ τῷ καιρῷ ὁ Δούχας ὁ ὡραῖος, ὁ στρατηγὸς ὁ θαυμαστὸς μέρους τῆς Ρωμανίας, εἶχε κόρην πανεύμορφον κλημένην Εὐδοχίαν, Ὡς πάντοτε τὸ ὄνομα ἤχουεν ὁ ᾿Αχρίτης, Μ 5 \ / 3 δ le \ / 1109 εἶχε γὰρ κάλλος ἄπειρον, παράδοξον τὸ γένος.

Ko ἐν μιὰ τῶν ἡμερῶν πηδᾷ, χαδαλλικεύει,