WEBSTER, N.Y
Les évèques étaient, à ce moment, arrêtés dans la pensée du P. Bagot, et tous faisaient partie de la Société des bons amis. C'étaient François Pallu, François de Laval et Bernard Picquet (ou Piques), le premier, chanoine de Saint-Martin de Tours, le second, archidiacre d'Evreux, le troisième, docteur de Sorbonne ; tous trois, prêtres. Le Père donne leur nom au P. Alexandre de Rhodes !, et, sur
in socielatem nonnullis qui se missionibus Sinarum devovent. R. P. Assistens jam mihi significavit Paternitati vestræ gratam esse illorum petitionem; quia vero sperantur episcopi eù mittendi ex Gallià, quotquot rei statum notum habent, arbitrantur satius esse si illi lanquam comites episcorum hince proficiscantur ; ne Paternitati vestræ sim molestus, R. P. Assistentem de re totà plenius certum facio, el precor ut Paternitati vestræ quas scribo, communicet, » — Dans la longue lettre écrite au P, Assistant, le P. Bagot dit qu'il conseilla aux jeunes candidats d'accompagner en Asie les évèques qui y scraient envoyés et de s'attacher à eux, en leur faisant comprendre : « Nihil ferè promoveri posse nisi mittantur episcopi qui indigenas ad ecclesiastican munera idoneos sacris initiarent, Japonicam ecclesiam extremum jom spiritum agere et miserum in modum mori, quia excluso externis aditu, nulli ferè sunt in eà sacerdotes, qui si ex indigenis assumpti fuissent, externo subsidio deficiente, ecclesiam illam conservarent... » (In Arch. rom.)
1. Le P. de Rhodes regardait déjà sa mission comme terminée, puisqu'il écrit au P, Général, le 29 août 1653 : « Ego cum reliquis sociis & noslrà societate, per oceanum, quantociüs fieri poterit, navem conscendam ut Armusiam petam; sed mihi aliqui socii desunt ut compleatur vigenti operariorum, pro quibus abundè nobis hic omnia parantur, et ipsa regina christianissima jam octo millia francorum largita est pro illis. (Arch. gen. S. J.) — Dans une lettre du 1# février 1653 au mème, il avait dit : Vii Armusiä cogilo in Persicam tendere. (Ibid.) Toutefois, il ne put partir aussitôt qu'il l'aurait voulu, comme nous le voyons par une lettre adressée au P. Général, le 2% oct, 1653 : Significavi Pi Ve causas cur visum fucrit Patribus nostris ut adhüc in Gallià commorarer usque ad mensem martium; quarum prima fuit et præcipua quia Roma promittuntur Episcopi pro Tonchinensi et Concincinicà missionibus ; viri autem primarii qui id curant rogaverunt superiores nostros ut illos episcopos à me expectari juberent, quix, si ego abirem prior, illi longum incognitum iter arripere non auderent ; altera quoque
la der Mgr | Prop:
d'être Cochi candi à leu nécess:
vés el l'arist cette | devaie laïque:
l’ardet ils ad P. Ba leurs }
qui po « Les
dent d
pour £
causa fu — Le P les évèq