EU “ ® B
sa
Et in terra pax hominibus. Et in terra pax hominibus.
L’analogie est surtout frappante, au point de vue de la modulation, entre ce Glôria in excélsis ambrosien, et celui qui est indiqué au Missel romain pour les Dimanches pendant l’année; les voici l’un et l’autre :
Chant du Gloria in excelsis
pour les Dimanches ordinaires dans la liturgie romaine.
Glori- a in excelsis De-o Et in terra pax homini-bus
bonæ voluntatis. Laudamus te. Benedi-cimus te. Ado-râ-
lies récitatifs liturgiques.
magnam glo— ri— am tu— am. Domi— ne De— us, Rex cœléstis,
ai - — -
"il
De- us Pa-ter omnipotens. Domine Fi- li unigénite Jesu
ai
- fl
ra - ra a - a
- a Ta .
Christe. Domine De- us, Agnus De- i Fi- li- us Patris. Qui
al
tollis peccata mundi mise-rére nobis. Qui tollis peccata
® — a n nnn ® f"®
*0 “ fa II
mundi, suscipe deprecati- onem nostram. Qui sedes ad déx-
ai — —a - -
ea m
teram Patris, mise-rére nobis. Quôni- am tu solus sanctus.
ai - - — - — -a -
Tu solus Dominus. Tu so-lus altissimus Jesu Christe. Cum
ai
Sancto Spiritu in glôri- a De- i Pa- tris. A- men.
Ce chant, dans quelques éditions, présente des variantes qui détruisent le caraéîère de la mélodie, entravent et défigurent le rhythme, et ne permettent plus d’établir entre les deux modulations, ambrosienne et grégorienne, un rapprochement qui, sauf pour le début, se fait de lui-même en suivant la leçon ordinaire des manuscrits et des meilleurs imprimés.
Ües méloùtes grégoriennes.
Chant du Gloria in excelsis
emprunte à l’Ordinaire de la Messe, selon le rit ambrosien.
“fi 0®
Glo-ri-a in excél-sis De-o.
Et in terra pax hominibus
bonæ voluntatis.
Laudâmus te.
Benedicimus te.
Adora-
- ■ " " a“® Ea
zri
mus te. Glorificamus te. Gratias agimus ti- bi propter
ia
1 H pc* - M — Pjj
magnam glôri-am tu-am. Dô-mi-ne De-us Rex cœléstis,
am
Bs s® ® @ a a e | s B
ES
De-us Pater omnipotens. Dô-mi-ne Fili unigénite, Jesu
nsa