Marot, t. II, p
2. De Thou rapporte les conversations tenues à la mort de Henri II : « Nec domestica celabantur : pellicem uxori superinductam, quce veneficiis suis fascinato régis animo eiregia occupata, quamdiu is vixit, regnaverit : inde prodigentiam ac luxuriant exoriam, quant inexplebilisaulicorum avaritia secuia est. » (Hist. lib. XXII, c. II.)