LETTRE CXCVIII

Dupliciter delectatus sum tuis litteris : et quod ipse risi, et quod le ridere posse intellexi, (Cecg est de Cicéron. Vous vous appercewez bien que le reste n'en est pas.) Verebar enim, ne te hominem vrbanissimum , tam Innga extra vrbem commoratio, lædio et languore

LtlTRES

afïiceret. Verùmillætuæiiicuiida’, suaiirs, salibus vndique aspersæ, satis ostcndunt, solitum in te vigere Gciiium ; illamqiie ingenij lui acicm, nulla ratione retiindi posse. Nec iniror sanè, quod riire nibil ruris contraxeris, et te vbiqiie tain elcgantem pra*stes : quippè qui omnium elegantiarum fontem tam prope habeas, et à latere viri supra omnes eloquentissimi non diseedas.

tl II! ha*c

Scirc, Ooosquuniam propiùs coutingiÿoportd.

VI enilu videbantur Athéna*, inigrare quocunque se Alcibiades contulisset : sic quicquid in vrbe est vrbanitalis, politiorisque doctrinæ, lepéres, veniislales, Veneres ipsæ, llichelium (!}, quoquo se vcrtal, comitantiir. Quàm lubenli animo cpistolam tuam legerim, quainque capiar illis ingenij lui deliciis, illoque libi poculiari genere scribeiidi, percam si satis dicere possum. Tu le reputa, quæ in ignotissimo diligerem, qiiàin mihi chara esse debeant in te homine amicissimo, omniumque, mearum fortunarum acrationum patrono. Quod mihi succenses, et sub-iras<'i videris, quod me parum diligenlem præbeam in rebus domeslicis eurandis, inque illo ncgotioconriciendo quod me hic detinct : iure quidem, sed et i>erluimanè facis, qui tantis implicitus negotiis ineas curas. Cæterum, tibi persuadeas quæso, me omni obseruantià, lide, amore erga te, omni denique studio, omnibusque officiis præstiturum; vt me bac tua humanitate ac bencuoleiitia dignum aliquando indices. Emin tuus, imo noster, quàm me deuinctum habeat, et in posterum sit habitiirus, ipse iudicare potes ; qui et licncHcium ab illo in me collatum, et me quàm gratus sim nosti. Certè vir alioquin summo ingenio, acerrimo iudicio præditus, liberalissimus, et vt omnia dicam, amicitia tua dignus, vel ob id vnum facinus, ab omnibus laudari, à te amari, à me coli semper debet. Hoxanam bis diebus diligenlissimc legi. Quid de ea sentiam quatris? Nibil meberculè vsquam elegantiüs, iiibil ornatiüs, nibil sublimiiis : dignam denique Alexandre, et Armando. Quo propius inspexi, eô mihi pulcbrior visa est ; tamque absoluUi, vt nibil in ea, præter aliqueni næuiitn desideres. Sed quid eius libi mine venustatem

pnedicem, .vut Iniidvm, Aiiliplio :

Cura ipsum me noris, quàmeleiians formaruin speelator siéra, lu hac coinmolus sura.

(I) Celle lellie ii est pa> a sa place; elle esl iieeessaiieraenl aulérieure a l'anuée ia'i2, eoniiue le prou\e ec passade.

DE MONSIEVR DE VOITVRE

Mibi pergratum feceris, si tuum de ilia iudiciuin, ad me itci-scribas. Percupio enim scirc, an tibi lam Iccta, quàm audita placuerit. Si, qiiid in bac vrbissolitudinc faciam, quæris? deainbulo, lego, scrÜK) : salis iucundc bæc omnia, nisi anxius cssein de publicis rébus, deque tua saillie. Viue et vale.

liV OBITVM N.

Prima manu Trofiin, quæ missa est ciispis iii boslem, Exiniio iiiueni runus acerbu lulit.

At nobis ineliorcm aniinani futa inuida tollunt.

Et rapuit forteiu mors properata virum.

Prob facinus ! quid vel laudes æquassct Acbillis,

Ille babuit fatum Prolcsilaë tuum.

LETTRES