RAPPORT DU PRIEUR DE LONGPONT

SUR LA TETE DE SAINT DENTS L'aRÉOPAGITE

<( F rater Carolus Josephus Cottin, facultatis Parisiensis Bacchalaureus in Theologia, abbatial S. Mariae Longi-Pontis Ordinis Cisterciensis in diœcesi Suessionensi Prior, omnibus bas présentes litteras visuris salutem in Domino, qui est admirabilis in Sanctis suis et qui omnia eorum ossa servat, notum facimus, nos à reverendissimo nostro abbate generali Cisterciensi per litteras, quas Parisiis die xxm praesentis mensis Januarii scribere ad nos fuit dignatus, requisitos, ut ipsi probationes, notitias documentaque de S. Dionysii Areopagitœ capite, quod à quingentis annis in dicto nostro Longi-Pontis monasterio religiosè asservatur, digereremus ac litteris cornmendaremus, obtemperandi dictique domini nostri reverendissimi desiderio satisfaciendi causa ad thesauri reliquiarum nostrarum locum, qui post summum ecclesiae nostrae altare situs est. accessisse.

(( Ubi à dominis Nicolao Quinquet et Petro Lallouette, communitatis nostrae religions presbyteris, stipati post cérémonial, in casu simili requisitas et solitas, thecam eburneam, crystallis et Oguris argenteis munitam, aperuimus ; unde extraximus arcam parvam argenteam, fllatim elaboratam, pollices dccem longam et sex aut circitèr latam, in cujus operculo exstat rosa aperta. quam circùm characteribus Gotbicis exarata sunt quatuor haec Latina. vocabula : Capot sancti Dionysii Areopagit\e et supra et circum praefatum operculum in parvis laminis argenteis exarati seu expressi characteribus Gothicis pariter sunt très hi sequentes versiculi :

Areopagius Longaa-Pons nobilitatur Felici capite, quod in isto ? ate ioeatnr, Doctrioam *il» cojus grès iite tequalor !

Et post factani dictœ arculae seu lipsanothecaB apertionem ei inclusa frustoque serici albi involuta invenimus capitis homani ossa unà cum sincipite seu fronte, occipite et doobns lateribus sine ulla fractura, et circum et, nulla re iuterpositt, in dictis capitis ossibus, superiùs à loco auris sinistrae incîpiendo, circùmque totum per partem posticam eundo, distincte legimus quatuor isthaec Graecè expressa seu ezarata antiquo atramento vocabula, xzyotX-q tou a-pou Aiovuaou Apciorarpt.

a Inter omnes Suessionenses episcopos Nivelo de Chirisiaco affectu particulari abhatiam Longi-Poatis prosecutus est, cùm esset Glius Gerardi de Chirisiaco, Mureti dynastie et Agnetis, qui anno mcxxxt locum, nomine Longum-Pontero, qui tum parœcia, cujus erant dynastae, existebat, Ordini Cîsterciensi dederunt, ut ibidem œdiflcaretur monaslerium, quod Longi- Poatis nomen retinuit ; ubi semetipsos dederunt, et ubi vite suas reliquum in omnigenarum virtutum Gbristianarum eicrcitio transegerunt. Rcx Philippus Augustus, cùm ad recuperandam terram sanctam ingentem exercitum anno mcch coucripsisset, cum Balduino, FlandriaB comiti, cùm ipsamet sua majestasbelli Anglici causa iter suscipere non posset. sofflmo imperio moderandum dédit. Inter primos et maxime ardore incensos Francise antistites, qui bisce cruciatorum copiiaw» junxerunt, S. Nivelo episcopus fuit. Hic Christiaous exercitus, à recta, quae in Palaestinam ducit, via declinans, ex occolto Dei judicio Gonstantinopolim versus, ut Alexio Juniori imperatori thronum, quem, ut omnibus notum est, avuncului ejos, Alexius Comnenus, usurpârat, restituerez sese convertit.

u Gomes FlandriaB Christianusque exercitus anno seqœnfi urbem Gonstantinopolitanam obsedit atque expugnavit. Pitt episcopus Nivelo, dioecesim suara copiosorum rîvitatis hojoi imperialis spoliorum participera reddere desiderans, omnea curam, ut reliquiarum, quibus eam Orientis imperaiores à Gonstantini Magni, illius fundatoris, state dit&rant, partes recuperaret, adhibuit, cùroque notabiliorom multitudinemoktinuisset, partem earum in Franciam per personas fldehfi

quarum Gdei eas consignait, transmisit ; parlem autem alteram servavit, quam ipsemet in episcopalem suam urbem intulit, quamque, anno sciHcet, uti è Galliœ Christianœ auctœ Scriptoribus tom. 9, col. 365 colligere fa* est, 1205, ecclesiae cathedrali, pluribus aliis ecclesiis et monasteriis distribuit, ac norainatim ad monasterium Longi-Pontis capot beati Dionysii Areopagitje et crucem de ligno Domini asportavit. Sunt ipsamet verba Lectionum Breviarii Suessionensis, quae leguntur in sacrarum reliquiarum festo, quod à tempore translationis illius solemniter quotannis per totam diœcesioi Dominicâ, quae mense Octobri Dionysii festum proximè excipit, celebratur, cùm ecclesia Cathedralis ad Missam in antiqua Prosa canit :

Noatri teoent cœnobit»

Capat Areoptgit».

v Est igitur constans totius Diœcesis Suessionensis traditio, verum capitis S. Dionysii Areopagit® lipsanum in monasterio Longi-Pontis asservari, ac quiscumque de prelioso illo deposito dubitaret, cadem etiam ratione de ecclesiae cathedralis, celcberrimarum abbatiarum beat® Marias et S. Joannis in vineis et plurium aliarum ecclesiarum secularium et regularium civitatis et diœcesis Saessionensis, qu» plerasque suas reliquias è pii episcopi Nivelonis liberalitate possident, reliquiarum veritate dubitare posset. Porrô cùm pio isti praesuli difficile fuisset, in Franciam in lipsanotbecis diversis sacras omnes, quas Gonstantinopoli congreg&rat, reliquias asportare, credibile est, eum thecis omnes conjunctim inclusisse, utque alias ab aliis, cùm advenisset, secernero posset, adscripto singulorum Sanctorum nomine notasse, ossibusque capitis S. Dionysii Areopagitae inscribi jussisse, aut inscripta reperisse litleris Graecis base, qus ibidem sat distincte adhuc leguntur, vo~

cabula : KttpaXij tou erpou Aiovuoiou Apctonorpt.

« In eu jus ac omnium supra dictorum fldem hoc scriptum in compendiari® de re gesta litis formant, ut in tempore et loco et ubicùmque congruum fuerit, usui esse posait, confeci-

mus, quod signaviraus signarique per duos nobis adsistente religiosos suprà nominatos fecimus, ac communitatis nostae sigillo munivimus die xxx Januarii anno mdclxxxxviii.

Erat signa tu m F. Cottin Prior abbatiae Longi-Pontis, F. Nicolaus Quinquet, F. Petrus Lallouette.

[Origines de l Eglise de Paru, p. 223 et 412).

BULLE DU PAPE INNOCENT m. An. C. 1216.

IififOCENTius Episcopus servus servorum Dei, dilectis W» abbati et conventuisancli Dionysii Parisiensis,salutem etApo* tolicam benedictiouem.

Utrum gloriosus martyr et pontifex Dionyaius cqjus twerabile corpus in vestra requiescit ecclesia, sit ille oeuendu qui Areopagita vocatur, ab Apottolo Paulo conversas, divan» sunt sententiae diversorum. Quidam namque fatentur Dionysium Areopagitam in Gracia fuisse mortuum el sepultum, aliumque Dionysium extitisse qui Qdem Christi Francoram populis praedicavit. Alii vero asserunt iilum poet mortem beali Pauli venisse Roraam et a sancto Clémente Papa in Galliam destinatum : aliumque fuisse qui mortuns est in Gracia el sepultus : utrumque tamen egregium in opère ac prseclarum.

Nos autem neutri volentes praejudicare eententto, sed trum cupientes monasterium honorare quod immédiate ad Romanam spectat ecclesiam, sacrum beati Dionysii pîgnus, quod bons mémorise P. tituli sancti Marcelli Presbyter Car* dinalis, tune Apostolicae sedis Legatas, de OnBck tulil in

urbeni, vobis per dilectos ûlios Haimericum Priorem, et quosdam alios nunlios monasterii vestri ad générale coociliuui destinâtes, dévote dirigimus, ut cura utrasque reliquias habueritis, nu 11 a de catero remaoeat dubitatio, quin sacra beati Dionysii Areopagittt reliquto apud vestrum raonasterium habeantur.

Vos igitur eas reverenter suscipite, hanc nobis vicissitudinem rependentes, ut in oraliouibus vestris specialis semper ad Deum commemoratio nostri flat, et secundum oblationem eorumdem nuntiorum vestrorum anniversaria obltus nostri raeraoria iu eodem monasteriosolennitercelebretur. Omnibus au te m qui ad has sacras reliquias venerandas dévote convenerint, quadraginta dies de injonctis sibi pœnitentiis auctoritate Apostolica relaxamus.

Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostra concessionis et remissionis infringere, vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei, et beatornm Pétri et Pauli Apostolorura ejus se noverit incursurum.

DaL Lateraoi, n. Non. januarii, PonLiûcatus nostri anno oclavo decimo.

{Origine de F Eglise de Pari$. p. 413.)

1T LES SBPT ÉTÉQCIS.

Saist Gr^goibb de Toum fixe leur mission au temps de Dèce et du

pape saint Fabien.

« Hujus Decii tempore septem viri episcopi ordinati ad pradicandum in Gallias missi sunt, sicut historia passionis sancti martyris Saturaini de narra t. Aitenim : « Sab DecioetOrato

consulibus, sicut fideli recordatione retinetur, primum ac summum Toîosana civitas sanctum Saturnin um habere cœperat sacerdotem. » Hi ergo missi sunt : Tnronicis, Galianus episcopus; Arelatensibus, Trophimus episcopus; Narbonae, Paulus episcopus; Tolosse, Saturninus episcopus; Parisiacis, Dionysius episcopus ; Arvernis, Stremonius episcopus; Lemovicinis, Martialis est destinatus episcopus. »

(Origines de l'Église de Paris, p. 65.)