ROMAIN
Saint Grégoire le Grand. An. C. S72.
<! Nos pêne omnium martyrum, distinctis per dies singulos passionibus, collecta in uno codice nomina habemus, atque quotidianis diebus in eorum veneratione missarum solemnia agimus : non tamen in eodem volumine, quis qualiter sit passus, indicatur : sed tantummodo locus et dies passionis ponitur. Unde fit ut multi ex diversis terris atque provinciis per dies, ut prsedixi, singulos cognoscantur martyrio coronati. Se haec habere vos beatissimos credimus. »
{Origines de VÉglise de Paris, p. 212, 217, 372.)
Adon. An. C. 830.
« Huic operi, ut dies martyrum verissime notarentur qui confusi in kalendis salis inveniri soient, adjuvit venerabile et perantiquum Martyrologium ah urbe Roma Aquileiam cuidam sancto episcopo a ponlifice Romano directum, et mihi poslmodum a quodam religioso fratre aliquot diebus praestitum : quod ego diligente cura transcriplum, positus apud Ra- ^ennam, in capite hujus operis ponendum putavi. »
{Origines de l'Eglise de Paris, p. 214 et 376.)
Bamnius. An. C. 1384.
« Hoc ipsum siniplox absqiis alio additamento Roraanum Martyrologium, idemque perbreve, in que tantum nomina martyrum, locus ei dics passionis positi baberentur, est illud ipsum cujus meir.init Ado.
« In omnibus qua^ viderim Martyrologiis Adonis impressis, illud ipsum, Roma acceplum desideratur. Egregiam certe, ac viris eruditis dignam, optataraque navasset operam Mosander, si ejusmodi illustre vetustatis monumentum, quod in siio manuscriplo Adone haberi testatur, una cum ipso m;u'tyrologio Adonis, edidissot. »
{Origines de VEglise de Paris, p. 215 et 424.)
RoswEYDE. An. C. 1600.
« Inde faclum, ut cum acla martyrum lanta cura et diligentia perquisila, pcr notarios sanctae Romanae Ecclesiae conscripta, per diaconos cognita, ac demura per ipsos Romanos ponlifîces probata, atque in Ecclesiae archivis recondita, in immensum excrescerent, brève ex iisdem martyrologium conQceret, quodies tantum et locus passionis, uthabet S. Gregorius, notarentur; afque ita facilius eorum memoria sacris diptychisinsereretur et eorumdem in missarum solemniis commemoratio fieret.
a Fero nunc Velus hoc Romanum Marfyrologiura, quod Gregorius ponlifex maximus ad Eulogium Alexandrinum episcopum scribens, per orbem universum dispersum et optavit et credidit. »
{Origines de V Eglise de Paris, p. 213 et 214.)
Martyrologe d'Adon. An. C. 858.
3 ocTOBRis. — « Natalis sancti Dionysii Areopagitœ, qui ab apostolo Paulo instruclus credidit Ghristo, et primus apud Athenas ab eodeni apostolo cpiscopus est ordinatus, et sub Adriano principe, post darissimam confessionem fidei, post. gravissima tormentorum gênera, glorioso martyrio coronalur, ut Aristides Atheniensis, vir fide sapientiaque mirabilis, teslis est in eo opère quod de Chrisliana religione composuit. Hoc opus apud Athenienses summo génère colitur, et inter antiquorum monumenta clarissimum tenetur, ut peritiores Graecorum affirmant. »
9 OCTOBRIS. — « Apud Parisium, natalis sanctoruni Dionysii episcopi, Eleulhei'ii presbyterii et Rustici diaconi : qui beatus episcopus a pontifice Romano ad Galllas direclus, ut prcedicationis operam populis a fide Cbristi alienis exbiberet, tandem Parisiorum urbem devenit, et per aliquot annos sanctum opus fideliler et [ardenter exsecutus, a praifecto Fescennino Sisinnio comprebensus, et cum eo sanctus presbyter Eleutherius et Rusticus diaconus, gladio animadversi martyrium compleverunt. »
{Origines de l'Eglise de Paris, p. 377 et 378.)
Martyrologe d'Usuard. An. C. 875.
3 OCTOBRIS. ■ — « Natalis beati Dionysii episcopi et martyris, qui post gravissima tormentorum gênera, glorioso martyrio coronatus est, ut testatur Aristides Atheniensis, vir fide sapientiaque mirabilis, in eo opère, quod de Chrisliana religione composuit. 1)
9 ocTOBRis. — « Apud Parisium, natalis sanctorura Dionysii episcopi, Rustici presbyteri, et Eleulherii diaconi : qui beatus episcopus a pontiûce Romano in Gallias picedicandi gratia directus, prcefatam urbem devenit, ubi per aliquot annos commissum sibi opus ardenter prosequens, tandem a praefecio Fescennino una cum sociis gladio animadversus marlyrium complevit. »
{Origines de l'Eglise de Paris, p. 379 et suiv.)
Saint Grégoire de Tours. An. G. 580.
« Sub Decio vero imperatore multa bella adversum nomen Christianum exoriuntur, et tanta strages de credentibus fuit, ut nec numerari queant. Babyllas episcopus Antiochenus, cum tribus parvulis, id est, Urbano, Prilidano et Epolono ; et Sixtus Roraanae Ecclesiae episcopus, et Laurentius archidiaconus, et Hippolytus, ob Dominici nominis confessionem per martyrium consummati sunt. Valentinianus et Novatianus maximi tune hsereticorum principes, contra fidem nostram inimico impellente grassantur. Hujus tempore septem vin episcopi ordinali ad praedicandum in Gallias missi sunt, sicul historia passionis sancti martyris Saturnini denarrat. Ait enini : « Sub Decio et Grato consulibus, sicut fideli recordatione relinetur, primum ac summum Tolosana civitas sanctum Saturninum habere cœperat sacerdotem. Hi ergo missi sunt : Turonicis, Gatianus episcopus; Arelatensibus, Trophimus episcopus; Narbonae, Paulus episcopus; Tolosae, Saturninus episcopus; Parîsiacis, Dionysius episcopus; Arvernis, Stremonius episcopus; Lemovicinis, Martialis est destinalus episcopus. » De bis vero, beatus Dionysius Parisio-
rutn episcopus, cliversis pro Christi nomine affectus pœnis, praBsentem vilam gladio imminente finivit; Saturninus vero, jam securus de martyrio, dicit duobus presbyteris suis : « Ecce ego jam immolor, et tempus meae resolutionis instat. Rogo, ut usquedum debitum flnem impleam, a vobis penitus non relinquar. » Cumque comprehensus ad Capitolium duceretur, relictus ab his solus attrahitur. Igitur cum se ab illis cerneret derelictum,orasse fertur : « Domine Jesu Christe, exaudi me de cœlo sancto tuo, ut nunquam hœc Ecclesia de his civibus mereatur babere ponliflcem in sempiternum. » Quod usque nunc in ipsa civitate ita evenisse cognovimus. Hic vero tauri furentis vesligiis alligatus, ac de Capitolio praecipitatus, vitam finivit. Gatianus vero, Trophimus, Stremoniusque, et Paulus, atque Martialis, in summa sanctilate viventes, post acquisitos Ecclesiae populos, ac fidem Gbrisli per omnia dilatatam, felici confessione migrarant. Et sic tam isti per martyrium, quam bi per confessionem, relinquentes terras, in cœlestibus pariter sunt conjuncti. »
{Origines de l'Église de Paris, p. 71 et 233.)
