DE L* ADRESSE DE ZURICH
Uri, 22 novembre 955.
Notum sit igitur cunctis fidelibus, tam presentibus quam et futuris» qualiter Purchardus, turegiensis castri advocatus, de nobis inhabitantibus Uroniam decimacionem quesivit, quam,adversus ilium, pairum nostrorum jure et lege, contestati sumus nobis habendam ; ostensi» redimendi décimas prediis et in lumine ad ecclesiam reddendo quotannis, hac interposita conventione, ut, ubicunque locorum iruges contigissent decimande, unde plaustris neque cavallis possint depor-
tari, nosmetipsis ad horreuiu defferamus, et ut eodem fœno deciroatos apos pascamus adusque médium Maium. Et, ut hec conpactio firma et stabilita haberetur in posterum, et neque amplius exigatur ab illo, neque a nobis minus quam indictum est agatur, nos itaque Cunpoldus et Liutericus, banc cartam solito more levantes et conscribi rogantes, eundem advocatum Purchardum, cum manu venerabilis domnae sua3 Reginlindse, ad turegum venientes légitime vestivimus. Signum Cunpoldi et Liuterici qui banc cartam levaverunt. Signum aliorum testium Ercbenger. Vuolfhart. Verimpreht. Engilger. Vuichere. Perecger. Sigebold. Thietpold. Eckili. Appili. Tbietger. Rappili. Vualab. Kerlob. Cunpold. Tbietprebt. Vuinizo. Hetti. Vuolpero. Actum in Uronia, Purcbardo duce, Régnante rege Ottone. Ego itaque Uto presbyter indignus scripsi, notavi diem iovis X Kal. Dec. Lun. IIII.
(Archives de la ville de Zuricb.)
JUGEMENT ARBITRAL RENDU PAR LE COMTE RODOLPHE DE HABS- BOURG ENTRE LE COUVENT D'eINSIEDELN ET LES GENS
DE SCHWYZ.
Einsiedein, 14 juin 1217.
In Gottes Namen Amen.
Ich Grafe Rudolff von Habspurg tun kunt, an diseï: gegenwiirtiger Schrifft, allen die disen Brieff sehend ôder hôrent lesen, dass bi minen Ziten grôsser vnd herter tôt, wiriger Krieg, vffgestanden was, zewiscbent Apt Chunrat von dien Einsidellen, vnd dien Lantliiten von Schwitz, darumbe dass die Lantliite von Schwitz wider dess Gottsbuses dess vorgenanden Hantfestine, den Walt in dem das Gotlshuss gelegen ist, nuntzeton, oder mineton, vnd buton. Dess stosses namen sich an zwen Gebrùder R. vnd H. Vôget
von Raperswile, die dasselbe Gottshuss wolten schirmeo, wan Si œch rechte Vëgt, vnnd Schirmer waren desêelben GoUshuses, vod bereithen sich vif mit aller Macht, vad branden Hûtten vnd (kérmer vnd was vff dien guteren gebuwen was, vnd triben vnd furtan dannen was si funden von Yiche vnd von Geschirre, vnnd die inss weren wolten, der erschlugens ein teil, ein teil verwuntent oos. Vnd wert der Krieg dru Jar, vnd wart als hert das beider teil klegedefûr mich kam, wann oech ich von rechter Erbschafft, reckter Voget vnd Schirmer der vorgenanden Liiten von Schwitz bin. Und darumbe dass ich das Recht beider teilen fûrhorti, vnd den Krieg geeinberti, do kam ich ze dem Ëgenanden Gottshuse ze dien Einsidellen, vnd nam zu mir min guten Ratgeben» Berchtolden von Schnabelburg, Arnolden von Wàrt, R. von Wediswile, vnd ander Vnser dientsslûte. Da kam der vorgenande Âpt von dien Einsidellen, vnd der Conuent desselben Gottshuses mit ir Vôgte {dem JungerUy Heinrich dem Ëgenanden, wann der elter Vôgt, R. wass geuaren iiber mer, ze dem heiligen Grabe), vnd leiten fiir vnd bewarten mit offennen Brieuen vnd Hantuestinen , die inen Keiser Otto der gewaltige gegeben batte, vnd œch bestetet wâren von Keiser Hainrich dem Vierten an dem Namen, vnd von C(onrad)5 Keiser Friderichs Vettern, dass der selbe Grunt, do das Gottshuss lit, mit allem vmbelegenem Walde vnnd Marche, als hie nach geschriben stat Dass das ailes dess Gottshuss eigen ist.
Da wider leiten die vorgenanden Lùte von Schwitz fure, vnd fur mâssen sich ze beweren mit lebender Lûten, dass dû Eigenschafift desselben Waldes dess Ëgenanden si wer ankomen von ir Vorderen, vnd mânige^ar in ruwiger, vnd in vnangesprochem gewer besessen hettin. Dass klegten si mir weinlich, wann ich ir rechter Vôget, vnd Schirmer was, dass si vffen dien gûtern gemiiget wurden, vnd an ir Friheit, vnd an ir Erhschaft gefreuell wurden,
Vnd nach der beider teile furleggen, do fursunt ich die beide telle lutterlich vnd gutelich mit einander, dur dass dass ich, nach wiser lute rate vnd hilfe, vnd mit beider teile Willen, vssschiede
was ietwedere teil hinanhin solti han, vnd ab werin aile hantvestioen, viid ellu gewerbeider teilen, du vntz yften dissen tag gebqit
werin
Yod, do diss beschach, do waren erber lute zegegOD, die dess Oezuge sint. Âpt C. von dien Einsidellen, H. der Vôget von Raprechtswile. Berchtolt von Schnabelburg. Arnold von Wart. R. von Wediswile. H. vnd Vlr. von Boustetten. R. der Meyer von Obrenwintelrtura. Wernher von Schublenbach. R. vnd Vlrich von Wolrœwa. Aber von Schmtz waren daC. Hunno, Vlrich Kesseler, Wernher Weibel, vnd H. von Ybach, vnd ander erber Lute genuge. Vnd dass diss ailes war si, vnd stete belibe nu vnd œch hinnach,
so han ich disen Brief besigelt mit minem Insigel
(Libertas Ëinsidelnsis, Docum. XI, p. 63-66.)
RESCRIT DU ROI HENRI (VIl) PLAÇANT LES HOMMES DURl SOUS LA MOUVANCE DIRECTE DE l'EMPIRE.
Haguenau, 26 juin 1231.
Henricus Dei Gratia Romanorum Rex etc. semper Augustus Fidelibus suis, universis hominibus in Valle Uraniœ constitutis, qaibus praesens littera fueril ostensa, gratiam suam etomnebonum. Yolentes semper ea facere, quae ad vestrum commodum vergere poteruntet profectum, etecce vos redeminus et exeminusde postessione comitis Rudolphi de Habspurc, promiltentes vobis, quod vos Dunquam a nobis, vel per concessioneni seu per obligationem, alienamus, sed semper vos ad mus nostros et Imperii manutenere volumus et fovere. Monemus igitur universitatem vestram sincerissimo cum affectu, quatenus super requisitione nostrae précarité et solu-
tionis credatis, et faciatis qiiae fidelis noster Arnoldus de Âquis vobi& dixeritvel injunxerit faciendum ex parte nostri, ut promptam fidelitatem debeamus commendare, quia ipsum ad vos ex providentia consilii nostri duximus destinandum. Datum apud Haginow VU Kai. Junii. Indictione Quarta.
(Tschudi, Chron. Helv. 1, 125.)
Va.
RECONCILIATION DE DEUX FACTIONS ENNEMIES EFFECTUEE, SUR LA DEMANDE DE LA COMMUNAUTÉ D*URI, PAR LE COMTE RODOLPHE