POESIES D'AUSONE

dont la traduction est insérée dans le premier récit.

Ephemeris,

Ad Parmenonem,

Mane jam clarum reserat fenestras ; Jam strepit nidis vigilax hirundo; Tu, valut primam mediamque noctem, Parmeno, dormis.

Dormiunt glires hiemem perennem, Sed cibo parcunt : tibi causa somni, Multa quod potas, nimiaque tendis Mole saginam.

Inde nec flexas sonus intrat aures; Et locum mentis sopor altus urget, Nec coruscantis oculos lacessunt Fulgura lucis.

Annuam quondam juveni quietem, Noctis et lucis vicibus manentem.

Fabulas fingunt, cui Luna somnos Continuârit*

Surge, nugator lacerande virgis :

Surge ; ne longus tibi somnus, unde Non tjmes, detur : râpe membra molli, Parmeno, lecto.

Fors et haec somnum tibi cantilena Sapphito suadet modulata versu.

Lesbiae depelle modum quietis, Acer ïambe.

Ausoniîis Paulino s.