L' 0 U L I VA D O
Sèn proche la Toussant : la rispo enferounado
Doù mistrau a déjà despampa piano et mount;
Dos aubres gingoulant la darriéiro ramado
Fugis revoulunant. Pamens, aperamount, '
L'oulivado, mangrat l'aurasso esfoulissado,
Oumbrejo fieramen au Ro de SiistaDciotin,
Fieramen, coumo déii, car es teras d'oulivado,
Es roiiro oiint val raja l'aigo d'or, soun sang blound.
Caumo plou lou fru brun dins las canasteletos,
E coinuo bravainen acanou, las drouletos,
En risènt, en cantant, en calignant amai !
O nouvèinbre ! bourrêl despietoiis de l'autouno.
Nous baies l'oli fin s'espalanques la louno,
E, pèr aco, iou t'aime autant qu'un mes de mai.