om. À. — ? om. Ἡ. —5 ἐστι Η

VITA 6. DANIELIS STYLITAE 133

σοφος οὗτος εὐθὺς κάἀὶ Χριστοῦ τοῦ πράου ‘ μαθητὴς ἦν, κείρασθαί τε τὴν κόµην καὶ συνταγῆναι τοῖς αὐτοῦ φοιτηταῖς ἐδεῖτο, Ἐπεὶ δὲ καὶ τὸν µέγαν ἑώρα ταῖς αὐτοῦ δεήσεσιν ἐπινεύοντα ὅ, ὁ μαθητὴς ἐκείνου πολλῶν ἄλλων διδάσκαλος Τίνεται καὶ τοὺς 5σὺν αὐτῷ πάντας προσκαλεσάµενος οἰκείους τε καὶ γνωστοὺς καὶ ἄλλως © προσήκοντας παραινεῖ κἀκείνοιςἸ τὴν αὐτὴν ὁδεῦσαι τούτῳ. Ἡ δὲ παραίνεσις οἵα καὶ πρὸς ῥητόρων γλῶσσαν ἁμιλληθῆναι καὶ τὴν νικῶσαν λαβεῖν ' fs καὶ ἥδιστα διαμνημονεύσω, καὶ ὑμᾶς οἵδ᾽ ὅτι per’ ὀλίγον ἕξω συνηδοµένους.

10 837. « Ἐγώ, φησί, τοῦ λοιποῦ τῷ ἐπουρανίῳ ἔγνων στρατεύσασθαι ' βασιλεῖ ' πέπεικα γὰρ ἐμαυτὸν ὅτι μηδὲν ὠφελήσει ἄνθρωπον, ἐὰν ὅλον τὸν κόσμον κερδήση καὶ ζηµιωθῆ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ. Τί δὲ καὶ τὸ τοῦ πολέμου κέρδος ἡμῖν ἢ πάντως ξίφη καὶ φῦνοι καὶ αἵματα " καὶ Opayai; Ποία δὲ καὶ τούτοις οὐ πρόσεστι συμφορὰ

15 καὶ προσέτι βλάβη ψυχῆς, ἐν οἷς ὅ τε πεσὼν δικαίως πέπτωκε ; Τί γὰρ 5 ἐπολέμει καὶ' τοῖς ὁμογενέσιν ; ὅ TE μὴν ἔ ἀναιρῶν ἀνδροφόνος πάντως καὶ ἐναχής ; Τί γὰρ καὶ χρημάτων À δόξης χάριν κενῆς τὸ ? τοσοῦτον ἐτόλμα; ANA λέοντες µέν, ὦ ἄνθρωποι,

2ο οὔποτε κοινὴν ἰστῶσι πρὸς ἀλλήλους τὴν µάχην * ἡμῖν δὲ οἷς καὶ φύσει τὸ ἥμερον καὶ λόγος πρόσεστι » τὸ παρὰ φύσιν ἄγριον καταστέλλων, ἀλλὰ δὴ ὁ Kai οἶκτον ἐγείρών καὶ τῆς κοινῆς ὑποµιμνήσκων φύσεως, πρὸ «δὲ πάντὠν «οἷς µήτε ἀδικεῖν µήτε ἀντιλέο γειν ὅλως ἀδικουμένοις ἡ μεγίστη τῶν ἐντολῶν, καὶ ταῦτα

{ καὶ add. Ci * ἥκοντα H.— ὃ άλλους C. — 7 κἀκείνους H. 97. ---λ στρατεύεσθαι À, Η. -- 3 atuuara A. — 5 καὶ add. E et sup. lin, D. — 4 om. ED. — * ὅτιΑ,ς. — 6 μὴ C.— 7 om.C.—5 H, προσεέτι A,D NES προ-

σέτι En. --Ὁ δὲ Η. = ἔργυθέν A. = tt um, C. — ἳ : δούλου καὶ C. — 5 ὑμών À

Vitae I, 61.

» - md y lit

134 VITA S. DANIELIS STYLITAE

88. Ταῦτα ei καὶ un! κατὰ ἄνδρα βάρβαρον ? ἦν, ἀλλ εἴ τις τὴν χάριν τοῦ θείου 5 Πνεύματος λογισθείη καὶ ὅτι οὗτος ἄξιος ἐκείνης τυχεῖν, εὑρήσει πάντως ὅτι δυνατὸς ἦν καὶ ταῦτα καὶ! 5 τούτων φθέγγεσθαι ὃ «ὑψηλότερα. Δέδεικται δὲ 5 αὐτίκα καὶ "τῆς παραινέσεως À ἰσχύς. Δύο γὰρ βαρβάρους Kai’ κομιδῆ θείας ἀνηκόους διδασκαλίας ἔπεισε πάντων ἀφεμένους συμβιοτεύειν αὖτῷ * τοῖς ἄλλοις δὲ χρήματα τῶν προσόντων αὐτῷ δοὺς καὶ κατασπασάµενος ἐφῆκε ὃ πορεύεσθαι ὅποι ἂν αὐτοὶ βούλοιντο . Ἐκεῖνος το µέντοι καὶ οἱ σὺν αὐτῷ τῷ iep τῆς ἀποταγῆς κανόνι στοιχήσαντες τὸ σχῆμα τῶν μοναχῶν ταῖς τοῦ !0 ἁγίου χερσὶ δέχονται καὶ Τῖτος ὁ Ἔδρανος φιλοθέως μετονομάζεται. Où μὴν οὐδὲ !! βασιλεὺς αὐτὸς ἠγνόησε τὸ πραχθέν, ἀλλὰ καὶ μαθὼν βαρέως τε! τὸ Υεγονὸς ἔφερε, καὶ τὸν ὀνειδίσοντα τῷ Ἐδράνῳ τὴν ἀναχώρη- 15 σιν ἀποστέλλει.. Ὡς δὲ ἐκεῖνόν τε ἀμετάθετον εὗρε τῆς γνώμης καὶ Υράµµασιν ἐπιστώθη τοῦτο τοῖς τοῦ ὁσίου, ἀπογνοὺς τὴν ὑποστροφὴν οὐδὲν ἔγνω προστιθέναι πλέον. Αὐτὸν δὲ τὸν Τῖτον τοσοῦτος!" εἰσέδυ τοῦ µεγάλου ζῆλος καὶ µίµησις, ὥστε καὶ τὴν

: σώματος συγκρατεῖν * OÙ γὰρ ζῶμεν ἵνα τρυφῶμεν 15, ἀλλὰ τρε- 30

- ὑποτατὴν γνωρίσας ἀπῆλθεν ' οὕτω δὲ τοῦ ‘7 λοιποῦ πρὸς τροφὴν exe καὶ πρὸς ὕπνον πεφυλαγμένως, ὡς τροφῆς μὲν τοσοῦτον

38. — 1 μὴ καὶ Η. — 3 βάρβ. ἄνθ. C. — 5 ἁγίου . -- # τὰ add. H.— 5 φθέγξασθαι D. --- 6 om, Ο. — 7 om. Ἡ. — s ἀφῆκε C.— ® στυχοῦσι κανόνι καὶ D. — 10 om. H. — 13 corr. prius μὴν δὲ D. — 1? om. H. — 15 τοσοῦτον H. — 1+ τῶλο-

γισμῶ τὸν ὅσιον À. — 15 οηι,Α, H, supra lin. D. — 16 τρυφόμεθα A. — 17 sufra lin. D,

VITA S. DANIELIS STYLITAE 135

89. Πρὸς ὕπνον δὲ οἵαν émebei£aro τὴν ἅμιλλαν! ὁ γεννάδας 1; Σχοινίοις τῶν μασχαλῶν ἑαυτὸν πρὸς µέσον ἐξαρτήσας ἀέρα, σανίδα παρὰ τὸ στῆθος ἁπλοῖ καὶ τῇ σανίδι βίβλον 5 ἐπιτίθησιν, ἵν ἄμφω καὶ οὕτως ἀνηρτημένῳ ἀναγινώσκειν παρῆ, κἂν (5 ὑπὸ τοῦ καµάτου δεήση ποτὲ πρὸς ὕπνον τραπῆναι ἡ σανὶς τὴν κεφαλὴν δέχηται µικρά τινα « παραμυθουµένη τὴν βίαν τῆς φύσεὡς. Ἡν μὲν. οὖν καὶ αὐτῷ βασιλεῖ διὰ τὴν ἀρετὴν ὁ Τῖτος ἐράσ- Vitae I, 63 . µιος * καὶ ὁπότε παρὰ τὸν ὅσιον ὁ βασιλεὺς ἀνήει, καὶ πρὸς aÙ- Le 10 Ἐκεῖνος μὲν οὖν οὕτω πολιτευσάµενος ἐν εἰρήνῃ ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐκοιµήθη. Où µόνον δὲ ἐκεῖνος πρὸς ἀρετὴν ἔβλεψεν οὕτως, ἀλλὰ I, 64 καὶ τῶν οἰκετῶν αὐτῷ εἷς, ᾿Ανατόλιος ὄνομα τῷ ἀνδρί * ὃς: καὶ ζῶντος ἐκείνου σὺν ἐκείνῳ τὸν τῆς κατὰ Θεὸν πολιτείας ζυγὸν ἔφερε καὶ ἀπιόντος πλέον ἔτι τὴν ἀρετὴν ἤσκει καὶ πολλοῖς άλλοις 15 ἐκοινώνει τῆς ὠφελείας. Οὕτως ἡ τοῦ πνευματικοῦ πατρὸς κατὰ τριγονίαν ἐσῴζετο χάρις Ἰ, καὶ γέγονεν οὕτω τὸ γένος τά γε) πρὸς ἀρετὴν εὔφορον ᾿Ανατολίῳ. Δώδεκα γὰρ αὐτῷ μαθηταὶ τὸν χορὸν ἐπλήρουν τὸν ἴσον ἐκείνῳ * ζῆλον πρὸς τὰ καλὰ πνέοντες * καὶ οἶκος ὕστερον αὐτῷ συνίστατο: ἱερὸς καὶ σεμνεῖον καὶ περιβόη- 2οτος ἦν ὁ ἀνήρ. ᾽Αλλὰ ταῦτα μὲν εἰς τοσοῦτον. 40. Ἡμῖν δὲ πάλιν ἐπανιτέον ὅθεν ἐξέβημεν. Τίνα! τὰ ἐπὶ τού- I, 65. τοις τῷ θαυμαστῷ Δανιὴλ καὶ ποίοις θαύμασιν ἀναλόγως ἐδοξάσθη τοῦ βίου; Ζεύγνυσι μὲν ὁ βασιλεὺς Λέων Ζήνωνι τῷ ἐξ Ἴσαυ- Ὄρίας ᾿Αριάδνην τὴν. θυγατέρα, ὡραίαν ἤδη Υάµου γΥεγενηµένην, ᾿Φσὑπάτου τε αὐτὸν ἐπιθαλαμίᾳ δοξάζει τιμῆῇ * εἶτα καὶ κατὰ τῶν βαρβάρων ἐκπέμπει λείαν τὰ Θρᾳκῶν ποιουµένων. Ὁ δὲ σύναμα τοῖς ὑπ᾿ αὐτὸν ἄρχουσιν ἐπὶ τὴν ὀξεῖαν βοήθειαν 5 τὸν µακάριον ἄνεισι Δανιήλ. Κάκεῖνς προφητικῶς ἀποφθέγγεται καὶ ἀπαθῆ κακών ὑποστρέψαι ὁ προαγορεύει τὸν Ζήνωνα, καὶ ὅτι πρὀς 30 rivwv 5 ἐπιβουλευθήσεται μὲν ὕστερον, περιέσται δὲ τῆς ἐπιβουλῆς. ὝἨρκει ταῦτα καὶ οὐδὲν ἔδει πλέον εἰπεῖν, ἀλλ’ ἐκ τῶν προλαβόντων ὅτι καὶ ταῦτα οὕτως καθὼς ἔφη γέχονεν ἀκριβῶς εἰδέναι. "Ὅμως λεχθήσεται ταῦτα καὶ κατὰ µέρος * πρὸς γὰρ φιλοθέους ἀκοὰς ὁ λόγος καὶ πάντα διψώσας μαθεῖν. "Ἠδη μὲν 1, ό6, 386 βασιλεὺς Λέων ἐξ ἀνθρώπων ἐγένετο καὶ ὁ ἐξ ᾿Αριάδνης τῷ

89. —1 (τ. ἀμ.) om. Ἡ. —? λύτταν add. Η. — 5 βιβλίον Η. -- ὁ rm C. -- 5 μόνος Ἡ ---6 om. Η. —7 χάριν Η. —® rôye C. —? ἐκείνου À. AO. — ! bè add. À. — 3 ἐπ᾽ αὐτοῦ Α. —5 ἐπὶ add. H.— 4 ὑποστρέψειν Η. —

5 μὲν add, H. — om, Η.

Vitae I, 67.

136 VITA S. DANIELIS STYLITAE

Ζήνωνι παῖς, 6 pukpôs nu Λέων, ὃς καὶ παρὰ τοῦ πάππου βασιλεὺς ἀνηγόρευτο, ἐπεὶ διὰ τὸ τῆς ἡλικίας κοµιδῆ νήπιον οὐκ εἶχεν ὅλως ἐπιτηδείως πρὸς τηλικαύτην ἀρχήν, Ζήνων ὁ τοῦ παιδὸς πατὴρ παρὰ τῆς συγκλήτου βουλῆς ἐπὶ τὸ σκῆπτρον ἀνήγετο. Τούτῳ γοῦν τῷ Ζήνωνι ὁ 7 μὲν συνάρχων παῖς εὐθὺς 5 ἐτελεύτα, ἡ δὲ βασιλεία µόνῳ συνάγεται τῷ πατρί. Πάντων ὃ᾽ ἐν

41. ᾽Αλλ’ ἐνταῦθα τοῦ λόγου γενόμενος οὐκ oid ὅποι ' τράπωμαι πολλῶν ἅμα παρακαλούντων καὶ ἀνθελκόντων καὶ τὴν ὠφέλειαν ὁμοτίμων καὶ τὴν τάξιν συγχρόνων. Πολλὰ γὰρ τῷ µεγάλῳ ἐν25 ταὐτῷ κατωρθοῦτο, ἅμα τε τὰ τῆς προφητείας ἐξετελεῖτο καὶ αὐτὸς ὑπὲρ εὐσεβείας ἵστατο. Πότερον οὖν ἐκεῖνα ἢ ταῦτα δΙηγητέον; Οἶμαι δὴ τῶν μὲν προρρήσεων 3 κόρον ἔχειν ὑμᾶς καὶ μὴ πλειόνων ἐρᾶν, τὸν δὲ ὑπὲρ εὐσεβείας ζῆλον ἐπιζητεῖν. Αρπάζει µέν, ὡς ὁ λόχος, τὸ σκῆπτρον ὁ Βασιλίσκος : δεινὸν δὲ καὶ 3ο κατὰ τῆς ἐκκλησίας εὐθὺς τοῦ Θεοῦ συρίττει καὶ περὶ τὴν ἔνσαρκον οἰκονομίαν Χριστοῦ βλάσφημά 5 τινα καὶ νόθα ληρεῖ. ᾽Ακάκιον δὲ τότε! τὸν τῆς ἀρχιερωσύνης θρόνον κοσμοῦντα, τοῦ μὲν ὀρθοῦ προϊστάμενον λόγου, τῇ δὲ τῶν ἐκείνου δογμάτων ζάλη θερµότητι πνεύματος καὶ παρρησίᾳ σφοδρῶς ἀντιπνέοντα, σφαγῆ 35 παρανόμῳ δοῦναι βουλεύεται. Τοῦτο πολλοὺς μὲν τῶν μοναστῶν, πολλοὺς δὲ συνῆξε καὶ τῶν µιγάδων καὶ συνδραμὸν ἅπαν τὸ.

7 ὁμοῦ H.— 8 ”’Apuatoc H. -- 9 οὐ A.— 10 Ισαυρίαν H. 41. —! ὅπη À. — ? προρήσεων Α. — 5 βλάσφημον C.— #4 om, Η.

ΥΙΤΑ S. DANIELIS STYLITAE 137

ποίµνιον ἔσωζε τὸν ποιμένα διαφθαρῆναι kvbuvetovra. Ἐκέκριτο δὴ οὖν καὶ τὸν µέγαν εἰς ἐπικουρίαν καλεῖν, καὶ δηλοῖ τῷ πράῳ τὰ τῆς λύττης ὁ ἱερεύς. ‘O δὲ τὴν κακουργίαν σοφὸς ὁ βασιλεὺς Vitae I, 71. τοῦτο γνοὺς γνωρίζει τῷ Δανιὴλ καὶ αὐτὸς τοῦτον αὐτὸν «εἶναι

5 μᾶλλον 5 τὸν ἱερέα τῆς τοιαύτης ταραχῆς αἴτιον. « Τήν τε γὰρ πόλιν, φησίν, ἐπανίστασθαί µοι ποιεὶ καὶ τὸ στρατιωτικὸν διαστρέφει καὶ σκώµµατα συμφορεῖ καὶ ψόγους ἐπιτρίβει καὶ μυρίοις χρῆται τοῖς καθ ἡμῶν : τῷ Tor καὶ di εὐχῆς μᾶλλον κατὰ τοῦ ἐπισκόπου δέον τῷ βασιλεῖ συμμαχεῖν .»

TOV, ὧν τὸ μὲν ἐν τῷ φωρᾶσαι τὴν κακουργίαν ἔδειξε, τὸ δὲ τῷ μὴ µόνον ὑβρίσαι τὸν εἰς τὴν ἐνανθρώπησιν τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ ἐνυβρίζοντα, ἀλλὰ καὶ τὰ μέγιστα ἀπειλῆσαι καὶ προφητικῶς «αὐτῷ φθέγξα-

20 vai ταῦτα τῷ βασιλεῖ". Οὕτω μὲν οὖν ἐκεῖνος ἀπήει * ὁ δὲ ἀρ- 1,74. χιερεύς, τοὺς ἐκκρίτους 6 μικροῦ πάντας τῶν ἐπισκόπων συναγαγών, στέλλει πρὸς τὸν µέγαν ἐπὶ τὴν ὑπὲρ Χριστοῦ συμμµαχίαν παρακαλῶν, καὶ ὅτι τῆς ἐκείνου µόνης ἂν εἴη καὶ γλώττης καὶ ἀρετῆς πρὸς ἔκτοπον οὕτω βλασφημίαν διαµαχέσασθαι” καὶ τὸν ὑπὲρ τῆς ἐκ-

35 ἄτοπον καὶ σὲ τοῦ στύλου πρὸς βραχὺ κατελθεῖν καὶ κινδυνεύουσαν ἀπολέσθαι σῶσαι τὴν ἐκκλησίαν, ὑπὲρ hs, ὃν αὐτὸς φι-

5 cor. prius διαφαρῆναι D. — 5 μᾶλλον εἶναι À. 42. — ! bn A. — ? δάκρυον Η. — 5 διακινούµενον H. — 4 γνωσθῆναι À. — [διαΓγεῖλαι — βασιλεῖ) om. H.— * ίτ. ἐκκ.) om. Ἡ. —7 διαμάχεσθαι H

‘138 | VITA S. DANIELIS STYLITAE

bénoiv δάκρυά τε θερμὰ μετὰ κραυγῆς οἰκτρᾶς ἀφιέντας", OÙk 10

Vitae I, 73.

εἶχεν ὅ τι καὶ δράσειεν ἡ συμπαθὴς ἐκείνη ψυχἠ πρὸς ἑκατέρας µεριζοµένη τὰς διανοίας. "Όταν μὲν γὰρ εἰς τοὺς ἱερέας καὶ τὰ τῶν Ἱερέων ἀπεῖδεΣ δάκρυα, πρὸς τὴν δέησιν ἐπεκλᾶτο * ὅταν δὲ πρὸς τὸν στύλον καὶ τοὺς ἐν τῷ στύλω πόνους καὶ τὴν περιπόθητον ἡσυχίαν, ἄτεγκτος ἦν. Οὕτως οὖν τῶν λογισμῶν αὐτῷ 15 µαχομένων καὶ ὥσπερ ἰσοστατούντων, τὴν ἐκ τῆς ἄνωθεν κρίσεως ἐζήτει ῥοπήν { " καὶ πρὸς εὐχὴν ὅ αὐτοῦ στάντος, εὐθὺς ἐξ οὐρανοῦ φωνἠ τήν τε κάθοδον αὐτῷ 6 παρακελευοµένη καὶ τὴν πρὸς τὸν στύλον πάλιν ὑποστροφήν. Οὕτως”7 αὐτὸν οἱ ἐπίσκοποι σὺν ἡδονῆ λαβόντες, εἰς τὸν ἱεράρχην ἀπῆγον, οὐκ ἔστιν εἰπεῖν οἵας 20 ἐκείνου πάλιν πληρωθέντος τῆς εὐφροσύνης καὶ μµεθ᾽ ὅσης τοῦτον τῆς τιμῆς ὑποδεξαμένου. Εὐθὺς μὲν οὖν ὁ τοῦ Χριστοῦ στρατιώτης τρέπει τὸν ἀντιτεταγμένον, καὶ μὴ Φανείς, τοῖς λόγοις δὲ µόνον ὥσπερ ἀκροβολισμοῖς χρησάµενος, οἷα καὶ δι ἐπιστολῆς πρότερον véov προσαγορεύσας Διοκλητιανὸν καὶ δι ἀμφοῖν φοβή- 25 σας, ταῖς τε τοῦ παρόντος αἰῶνος ὃ τιµωρίαις: καὶ ταῖς τοῦ μέλλοντος », οἷόν τι πονηρὸν ἀνδράποδον φεύχειν ἔπεισε. Τὴν γὰρ ἀπειλὴν δείσας καὶ ἀπόκρισιν δοὺς ὡς * «᾿Ιδού σοι καὶ τὴν πόλιν χαρίζοµαι καὶ τοὺς ἐν τῇ πόλει πάντας, » αὐτὸς γυµνασίας πρόφασιν ἔξω τῶν τῆς πόλεως ὁρίων ἐχώρει. 30.

44. Αλλ οὐδὲ οὕτως ἀνῆκεν ὁ ἀριστεύς, ἀλλὰ τὸν ὁραπέτην ὡς ῥίψασπιν ἐδίωκε στρατιώτην καὶ λαβεῖν εἰς ἔλεγχον ἐπεζήτει καὶ πρὸς αὐτὸν διαμιλληθῆναι τὰ µονοµάχια. "Απτεται γοῦν τῆς ἐκεῖσε φερούσης. Καὶ ὅρα por ζῆλον ἀγωνιστοῦ. Τῶν γὰρ ποδῶν αὐτῷ τῇ ἀσκήσει πεπονηκότων καὶ ὁδεύειν οὐ δυναµένων, ἀλλο- 35 τρίους δανείζεται πόδας καὶ ὑφ᾽ ἑτέρων ἤγετο βασταζόµενος. ᾽Αρ᾽

48. — 1 supra lin.D, om. Ἡ. —3 ἀφιέντες Ο, — 5 ἐπεῖδες. — 4 ῥώμην Η. — δ εἰς προσευχὴν ἩΗ. -- 6 αὐτῆ L.—7 οὖν add. Ἡ. -- δ αἰιῶν]]ι]]ος D. — 8 (καὶµελλόντος) om. Ἡ.

VITA S. DANIELIS STYLITAE ; é 139.

Λεπρός τις αὐτῷ καθ ὁδὸν προσελθὼν ἀφῆκε φωνήν, ἣν καὶ ὁ Vitae I, 74.

πάλαι λεπρὸς τῷ Χριστῷ * πλὴν ὅσον ὁ μὲν υἱὸν, 6 δὲ δοῦλον ἐκάλει Θεοῦ, καὶ θεραπείας ἐδεῖτο τυχεῖν ' ὁ δέ: «Τί παθών, ἔφη ”, καὶ τὸν ταῦτα δυνάµενον θεραπεύειν ἀπολιπὼν ὁμοιοπαθεῖ προσ- 1οῆλθες ἀνθρώπῳ τὰ ‘ ὑπὲρ δύναμιν ἀπαιτῶν : Πλὴν ἀλλ εἴ τι πιστεύεις οὐκ ἐκεῖνον µόνον, ἀλλὰ καὶ τοὺς αὐτοῦ θεράποντας δυνατοὺς εἶναι ταυτὶ * θεραπεύειν, ἔσται σοι καὶ δι’ ἡμῶν ὡς πεπίστευκας ἴασις 5,» Ὡς δὲ ἐκεῖνος ταῦτά τε ὠμολόγει ? καὶ ἔτι μᾶλλον ἠξίου τὴν ἴασιν, οἶκτος ἅμα καὶ θαῦμα τὸν µέγαν εἰσήει, I5TO μὲν πρὸς τὴν νόσον, τὸ δὲ πρὸς τὸ ζέον τῆς πίστεως ' καὶ στραφεὶς σηµαίνει τοῖς ἐπομένοις χεῖράς τε αἴρειν εἰς οὐρανὸν καὶ δάκρυσι τὸ θεῖον ἐξιλεοῦσθαι. Εἶτα κατ᾽ ἐκείνου πρόσταγμα τῇ θαλάσση τὸ σῶμα λουσάµενος καὶ καθαρισθεὶς — οὐ μακρὰν γὰρ ἦν — ὑγιὴς ὅλος τοῖς παροῦσιν ἐδείκνυτο. OÙ καὶ τὸ πραχθὲν θεασά- 2οµενοι καὶ λαβόντες ὡς εἶχε τὸν ἰαθέντα γυμµνόν, τί μὲν οὐκ ἐποίουν, τί δὲ οὐκ ἔλεγον, τί δὲ οὐκ ἔπασχον; Ἐθαύμαζον, ἐβόων, ἐδόξαζον, ἐξεπλήττοντο. Ἐκίνει μὲν αὐτοῖς ἡ πίστις πρὸς εὐχαριστίαν τὴν γλῶτταν, ἐπεῖχε δὲ τοὺς λόγους τὸ θαῦμα καὶ πρὸς τὴν ἔκπληξιν ἀφώνους ἐδείκνυε. Καὶ μὴν καὶ λέγοντες οὐκ εἶχον 6 Ἄδτι καὶ λέξουσι, τὴν τούτου πίστιν ἢ τὴν ἐκείνου χάριν À. τὴν τοῦ Θεοῦ δύναμιν. ᾿Οφθαλμοὶ δὲ πάντων πρὸς µόνον ἐκεῖνον καὶ µία φωνὴ καὶ διήγησις, ὁ λεπρός τε καὶ ἡ ἐκείνου κάθαρσις. ‘lva οὖν 5 καὶ πλείονες ὧσι τοῦ παραδόξου µάρτυρες, καὶ εἰς τὸν µέγιστον τοῦ Θεοῦ vadv ἀφικνοῦνται καὶ ἐπ᾽ ὀκρίβαντος” ioTi- 3001 τὸν ἄνδρα παρόμοια τῷ Zakxaiw ποιοῦντες. Kai γὰρ κἀκεῖνον ἡ πίστις ἐπὶ συκοµορέαν ’9 ἀνελθεῖν ἔπεισε καὶ τούτους !' αὖθις

44. — ! μῆς Η. --Ἡ διακόρεις Α. -- 5 (ὁ δὲ --- ἔφη) om. H.— ‘ τῶν Η. — ὅ ταῦτο Η. — 6 ἴασις ὡς men. H. — 7 ὠμολόγει H.— 8 om. Η.-- ὃ ἐπὶ ὀκρίβαντος Η. — 1 συκοµορραιαν À, Ο. — 4! τούτοις Η. — !? στῆναι Η. --15 riC.

Vitae I, 75.

LEO αν. VITA S. DANIELIS STYLITAE >

ἀνήρ τις Γότθος τὸ Ὑένως διὰ θυρίδος προκύψας ἄνωθεν καὶ οὕτω τὸν ὅσιον ἰδὼν προπεμπόµενόν τε καὶ βασταζόµενον, εἰς µαλακίαν αὐτὸν ἀποσκώπτει καὶ εἰρωνικῶς ἀποφθέγγεται' « dou, φησί, καὶ ὁ νέος ὕπατος. » Ταῦτα ἔφη καὶ εὐθὺς ἀπώνατο τοῦ ληρήµατος. Κατενεχθεὶς γὰρ ἐκεῖθεν νεκρὸς ἐπὶ γῆς ἔκειτο. Ὀρώσι το τὸ γεχονὸς οἱ σωματοφύλακες καὶ λύπης ἅμα καὶ ὀργῆς πληρωθέντες, ἄλλως τε δὲ καὶ δέει, περιληφθέντες µή τι καὶ ἕτεος τῶν περὶ αὐτοὺς À αὐτὸς βασιλεὺς ὅμοιόν τι πρὸς τὸν µέγαν παραφθεγξάµενος τοῖς αὐτοῖς” περιπέσοι, οὐκ εἴων εἴσω τὸν ὅσιον χωρῆσαι τῶν βασιλείων. Ὡς δὲ καὶ πολλὰ πειρωµένων τῶν σὺν αὐτῷ παρεισδῦναι τ5 ἄλλως ἡ ὄχλησις ἦν, τότε καὶ τὸν κονιορτὸν εὐαγγελικῶς ἀποτινάξασθαι τῶν ποδῶν «τοὺς περὶ αὐτὸν ὁ ὅσιος παραινέσας καὶ αὐτὸς πρῶτος τοῦτο ποιήσας ἀνέστρεφεν. OÙ μὴν οὐδὲ τότε κενός * συχνοὶ γὰρ τῶν στρατιωτῶν καὶ µόνον ἐπὶ βραχὺ φανέντα τοῦ ἀγγελικοῦ τρόπου καὶ σχήµατος ἐκπλαγέντες αὐτὸν εὐθὺς ὡς εἶχον 20 συνείποντο. ᾿Απήει μὲν οὕτω τὴν ἐπὶ Βύζαντος ὁ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος.

46. ‘O δὲ κρατῶν δυσωπηθεὶς ὥσπερ τὴν τοῦ ἀνδρὸς ἀρετὴν καὶ δείσας µή τι καὶ αὐτῷ χαλεπὸν ἐπέλθοι διὰ τὴν πρὸς ἐκεῖνον ὑπεροψίαν, πέµψας ὅτι τάχος ὑποστρέψαι παρακαλεῖ. Ὁ δὲ οὐχ25 ὅπως καμφθεὶς ἀλλὰ καὶ μᾶλλον παροξυνθεὶς καὶ Φήσας ὡς τὸν οὐράνιον βασιλέα παραπικραίνειν ἐπιχειρῶν, αὐτὸς πολὺ μᾶλλον ἑαυτῷ 'θησαυρίζει κακά, εἶτα καὶ προσθεὶς ὡς καὶ τῆς ἐντεῦθεν ἐκπεσεῖται μετ’ ὀλίγον ἀρχῆς καὶ τὴν ἐκεῖθεν οὐκ ἐκφεύξεται ἀπειλήν ' ταῦτα εἰπὼν κἂν el τις ἐνῆν ἀπολειφθεὶς κονιορτὸς τῷ «χιτῶνι καὶ 3ο αὐτὸν ἀποτιναξάμενος, ἐχώρει θαρρῶν. μα ταῦτα τῷ βασιλεῖ διηΥΥέλλετο καὶ ὁ τῶν ἀνακτόρων αὐτομάτως κατέπιπτε πύργος, καθαπερεὶ διὰ τῶν ἀψύχών τὸν ἁἀλαζόνα τοῦ Θεοῦ παιδεύειν ἐθέλοντος. Τίνα δὲ καὶ προσιόντι τῷ ὁσίῳ τὰ θαύματα; ὥσπερ γὰρ

"τῆς πόλεως μετὰ τούτων fe, οὕτω καὶ εἰσιόντι πάλιν αὐτὰ 35

Let

VITA S. DANIELIS STYLITAE 141

θεράποντα ! προπεμπούσης ' ἐκ τούτων ὀλίγα καὶ ταῦτα 5 διὰ τὸν κόρον ὡς ἐν παραδρομῆ θεὶς ἐπὶ τὰ λειπόμενα μετελεύσομαι. 47. Δύο μὲν αὐτῷ νεανίσκοι τὸ πρῶτον ἰῶνῖαι δαίµοσιν ἐνοχλούμενοι * ἔπειτα γυνή τις ἄλλη Χαναναία τὴν πίστιν, θυγάτριον 5 ἔχουσα καὶ οἷα µάρτυρας τῆς φλεγμαινούσης!' ψυχῆς τὰ τῶν ὀφθαλμῶν προχέουσα δάκρυα καὶ δι αὐτῶν ζητοῦσα τὴν θεραπείαν, ὑγιᾶ μὲν τὴν παῖδα λαμβάνει, χαρὰν δὲ ἀντὶ λύπης κοµισαµένη οἴκαδε ἐπανήει. Εἶτα καὶ διὰ τῆς πόλεως µέσης τῷ ὁσίῳ χωροῦντι τῶν τῆς βουλῆς τις πατρικίων τὰ Ζακχαίου καὶ αὐτὸς µιμησάµε- IO VOS καὶ τῷ ἰδίῳ οἴκῳ κατὰ θέρµην τὴν πίστιν εἰσοικισάμενος, τῆς . ὁμοίας ἔτυχεν εὐλογίας. Ἐπεὶ δὲ καὶ πρὸς αὐτῷ ἤδη τῷ μεγίστῳ τοῦ Θεοῦ ναῷ ἦν καὶ τῷ πατριάρχη συνῆν μετὰ πολλῆς αὐτὸν 3 δεξαµένῳ τῆς ἡδονῆς ὁμοῦ καὶ τιμῆς, κἀνταῦθα τοῖς μὲν ἄλλοις καινά, ἑαυτῷ δὲ συνήθη θαυματουργεῖ. Ὄφις ποθὲν ἑρπύσας καὶ ιστοῖς τοῦ μεγάλου ποσὶ συσπειραθεὶς φοβερὸν θέαμα ἦν * καὶ πρὸς ἄμυναν τῶν παρόντων ἐπιδραμόντων, ἐκείνοις μὲν τὴν δειλίαν κατογειδίζει, αὐτὸς δὲ τῷ ὄφει θαρρούντως ἀπειλησάμενος καὶ ὡς ὑπηρέτη κατὰ πολλὴν αὐθεντίαν ἐγκελευσάμενος * «Πορεύου, φησί, καὶ φωλεοῦ τοῦ συνήθους ἔχου καὶ τῶν ὑπὸ γῆν καταδύσε- 2οων. » Ὁ δὲ ὥσπερ μὴ ἀντιλέγειν δυνάµενος ἕρπει τε πρὸς τὸν τοῖχον αὐτίκα καὶ ὑπὸ τοῖς τῶν 5 πάντων ὀφθαλμοῖς διαρρήγνυται. 48. Ταῦτα καὶ ‘Pois περὶ τοῦ µεγάλου μαθοῦσα, γυνὴ τὴν μὲν πίστιν τῶν πάνυ θερµοτάτων καὶ εὐσεβῶν, τὴν δὲ δόξαν τῶν ' ἄγαν ἐπιφανῶν, προθύµως τε συνδραμοῦσα καὶ παραπλησίως τῇ 25 πόρνη τοὺς ἐκείνου πόδας δάκρυσι βρέχουσα, παρεκάλει di εὐχῆς

Vitacck 77,

αὐτῆ γενέσθαι υἱόν. ‘Qc δὲ κάτω κειµένη τοῦ ποδὸς αὐτῷ τὸν.