om.R
VITA S. ALYPII STYLITAE 171
τόκου τὴν τοῦ τεχθῆναι μέλλοντος φαιδρότητα ἐμυεῖτο καὶ ὀνείpois ὥσπερ ἐσόπτροις τὴν ἀρετὴν ἐμάνθανε τοῦ παιδός. Ἔτι γὰρ εἴσω μητρικῶν ὄντος θαλάμων καὶ σκιρτῶντος ἐγγάστρια, ἔδοξεν ἡ φέρουσα τοῦτον ὄναρ ? ἀμνὸν ὡραῖον ὁρᾶν, οὗ ἐπὶ τῶν 5 κεράτων δύο λαμπάδες καιόµεναι πλήρη φωτὸς τὸν οἶκον ἐποίουν ὃς οὐ πρότερον ἀπηλλάγη, ἕως γοῦν καὶ 6 θεῖος οὗτος ᾽Αλύπιος προῇλθεν εἰς φιῶς, οὐχ ἕνα οἶκον οὐδὲ τόπου τι µέρος, ἀλλ' ὅλον µικροῦ τὸ οἰκούμενον ἀρετῆ καταλάµπων ' καὶ οὕτω μὲν πρὸ τοῦ τόκου καὶ τῆς εἰς τόνδε τὸν ὀδυνηρὸν βίον προόδου, οἷος ἔμελ- 1ολεν ἔσεσθαι, δι ἐμφάσεων ἐδηλοῦτο, παραπλησίως τῷ ἡλίῳ καὶ πρὸ τοῦ φανῆναι ἱλαραῖς αὐγαῖς ὑποφαίνων αὐτοῦ τὴν πρόοδον * ὡς καὶ αὐτὸν κατὰ τὴν θείαν φάναι φωνὴν πρὸ τῆς ἐν κοιλίᾳ πλάσεως γνωσθῆναι καὶ πρὸ τοῦ ἐξελθεῖν ἐκ μήτρας ἁγιασθῆναι. Ἐπεὶ δὲ καὶ τῶν ὠδίνων ἡ μήτηρ ἐλύετο καὶ φωτὶ δέδωκε τὸν 15i00 καὶ pds τοῖς ἀγαθοῖς ἔργοις λάμψαντα Α, ἔδοξε πάλιν τὴν πόλιν ὁρᾶν πανδημεὶ πάντας ἀθροισθέντας καὶ πρὸς τὸν αὐτῆς παῖda µεθ᾽ ὕμνων τε καὶ ἱερῶν φωνῶν παραγινοµένους αἰδοῖ τε πολλῆ καὶ σεβάσματι τὴν προσκύνησιν αὐτῷ VÉHOVTAG * ὃ τοῦ ἀνδρὸς προεδήλου πάντως τῆς ἀρετῆς τὸ αἰδέσιμον καὶ οἷος πᾶσιν ἐκ 20 ταύτης ἔσται Σ καταφανἠς καὶ ἐπίσημος.
26 τὸν ναὸν ἄπεισι τῷ ἱερῷ τε προσάχει θυσιαστηρίῳ καὶ εἰς χεῖpas τῷ τηνικαῦτα ἀρχιερεῖ — Θεόδωρος αὐτῷ ὄνομα — παρατίθησιν * ὃς ἀγαθῷ παιδὶ ἀγαθὸς πατὴρ πνευματικὸς Υίνεται καὶ "μετὰ τὴν τοῦ μητρικοῦ γάλακτος ἀποχὴν Τάλα ποτίζει πνευµατικόν, τὰ ἱερὰ διδάσκων λόγια 3 καὶ πρὸς τὴν τῶν γραμμάτων προ-
2 om. R. — 5 τὸν ἴσα καὶ φώτὶ τοῖς O. -- 4 λάµμψοντα M. -- 5 ἔσται
Vitae I, 3.
Vitae I, 4.
172 VITA S. ALYPII STYLITAE
τύπους αὐτῆς εἰς βάθος δέξασθαι διὰ σπουδῆς ἔθετο 5’ πρῶτον. μὲν οἷόν τινα βάσιν τὸν θεῖον φόβον ἐν ἑαυτῷ πηξάµενος καὶ τούτῳ στοιχειωθεὶς τῷ νόμῳ TE Κυρίου καθ) ἑκάστην ἐμμελετῶν, ξύλῳ ἐοικὼς ἦν τῷ παρὰ τὰς διεξόδους τῶν ὑδάτων πεφυτευµέvu * ἀμέλει καὶ ἐν καιρῷ τὸν καρπὸν ἐδίδου, ὡραῖον ὄντως καὶ 5
4. Ἐπεὶ οὖν, ὥσπερ φθάσαντες ἔφημεν, ὅσον προῄει τῷ χρόνῳ, τοσοῦτον αὐτῷ καὶ τὰ τῆς ἀρετῆς ἐπεδίδου, καὶ φυτὸν ἦν οὐ T 20 αὔξη uôvn καὶ τῷ ἰθυτενὲς εἶναι ἀλλὰ καὶ τῷ καρπὸν φέρειν τέρnov τὸν θεατήν, τοῦ ποιµένος Mon! Θεοδώρου, ὄνπερ δὴ καὶ προλαβὼν ὁ λόγος ἀπὸ τῶν μητρικῶν ἔφη τὸν ἅγιον λαβεῖν ἀγκαλῶν 5 καὶ ἱερῶς ἐκπονεῖν, τὸν βίον ἀμείψαντος, διάδοχον εὐθὺς τοῦ θρόνου ὀνόματός τε αὐτῷ καὶ βίου καὶ φρονήµατος κοινω-25 νοῦντα καὶ τῆς πατρικῆς περὶ τὸν ὅσιον διαθέσεως ἀντιδίδωσιν ὁ Θεός ' ὃς ἀδελφὰ τῷ προτέρῳ «φρονῶν, ὥσπερ εἴρηται, πολλήν τινα τὴν πρὸς τὸν θεῖον ᾽Αλύπιον εἶχε ῥοπήν. Καὶ τοῦτο μὲν τὴν ἐκείνου ἀρετὴν ὁυσωπούμενος, τοῦτο δὲ καὶ τῷ εὐκόσμῳ τοῦ ἤθους τῷ ἠπίῳ τε καὶ μετριοπαθεῖ τοῦ φρονήµατος ὥσπερ ἴυγξί3ο τισιν ἀφύκτοις χειρούµενος, ἠβούλετο 5 τὸν ἄνδρα τῇ ἐκκλησίᾳ χαρίσασθαι, χρῆμα ἡδύτατον ἀπὸ τῆς ἀρετῆς γεγονότα τῷ λαῷ τε παντὶ καὶ τοῖς ἐκκρίτοίς τῶν ἱερέων ' αὐτὸς οὖν ΄ τῶν ἐἔκκλησιαστικῶν οἰάκών ἐπειλημμένος, ἱκανὸς dv εἰκάσαι ἀνδρὸς ἀρετήν, κοινῆ τοῖς ἀρίστοις τῶν ἐκκλησιαστικῶν συνδιασκεψάµενος, 35 μόλις μὲν πείσας δ᾽ οὖν ὅμως κληροῖ μὲν αὐτὸν ἐν διακόνου βαθ-
6 N,O,R, ἐτίθετο M, ὃς add. Ο. — 7 πὶ Ν. — 8 yevvaiou M. — ? καλὸν Ο. 4. — ! om, O.— ? ἀγκαλῶν λαβεῖν M. — 5 ἐβούλετο Ο, R. — ! add. O,R.
VITA S. ALYPII STYLITAE 173
μῷ καὶ καταλέγχει παντὶ τῷ τῶν διακόνων πληρώματι ' ἐγχειρίζει δὲ καὶ πᾶσαν τὴν τῆς ἐκκλησίας διοίκησιν, οἰκονομεῖν αὐτῷ ἐπιτρέψας καὶ κήδεσθαι πάντων ὅσα δὴ καὶ ἐδεῖτο τῆς παρ᾽ αὐτοῦ κυβεργήσεως. Παραλαβὼν τοίνυν τὴν ἐκκλησίαν, πολλῶν μὲν 5 ἀκανθῶν πλήθει χαλεπῶς ὃ ἀγριαίνουσαν, ὑδάτων δὲ θείων σπάνει Enpavouévnv, πολὺν μὲν ὑπομένει τὸν κόπον, πολλὴν δὲ καὶ τὴν ἐπιμέλειαν συνεισφέρει, ταῖς τε παρὰ Θεοῦ βοηθείαις, ἃς ταῖς συγεχέσιν ἐφείλκετο προσευχαῖς, καὶ ταῖς map ἑαυτοῦ περινοίαις καθαίρων καὶ γεωργῶν καὶ ὅση δύναμίς γε παρῆν ἐξομαλίζων ταύ- 1οτην καὶ ἐργαζόμενος καὶ τὸ μὲν ἄγριον εὐτέχνως εἰς ἡμερότητα, τὸ ἄγονον δὲ µεταβάλλων εἰς γονιμότητα * ἔθετο γὰρ ἔρημον εἰς λίμνας ὑδάτων, τὸ τῶν Ἱερῶν φάναι ψαλμῶν, καὶ γῆν ἄνυδρον εἰς διεξόδους ὑδάτων, κατῴκισέ τε πεινῶντας ἐκεῖ καὶ συνεστήσατο πόλεις κατοικουµένας ' ἔσπειρε δὲ καὶ ἀγρούς, καρδίας ἀλογίᾳ κεχερ- 15 σωμένας ”, καὶ ἐφύτευσεν ἀμπελῶνας, ψυχὰς ἄρτι δεχοµένας ἐν οἴκῳ Κυρίου καταφυτεύεσθαι. Οὕτω πάντα γέγονεν ᾽Αλύπιος τῷ πατρί, χείρ, στόµα καὶ βακτηρία, τὸ γήρας ὑποστηρίζων 7: καὶ οὐδὲν ἐκεῖνος ἤδει τῶν τῆς ἐκκλησίας, ἀλλ ἐπικουφίζων ἦν αὐτῷ ὃ τοὺς πόνους, καὶ πᾶν ὅτι λύπην ἢ βάρος ἐμποιεῖν εἶχεν ὑποτεμνόμενος 2οκαὶ τὸ μὲν σῶμα τρύχων ἀεὶ τοῖς τῆς ἐκκλησίας πόνοις καὶ ταῖς µερίμναις, τὴν δὲ ψυχὴν πιαίνων µελέτη θείων ῥημάτων καὶ προσοχῆ ὁ καὶ τῷ τῶν ἀρετῶν κάλλει καθωραΐζων ἐπιμελέστατα. 5. Εἶχε μὲν οὖν Θεὸν ᾽Αλύπιος ἐπὶ νοῦν, εἶχε δὲ καὶ Θεὸς πάντως ᾽Αλύπιον ' καὶ τῶν αὐτοῦ θείων ἐντολῶν ἐξεχόμενος ! καιρὸν 25 ἐζήτει, τί ἂν ἐν τῷ παρόντι βίῳ διαπραξάµενος ὅλως δυνατὸς ένοιτο συνεῖναι τῷ ποθουµένῳ διὰ παντὸς καὶ ὅλῳ νοῖ τρανῶς αὐτὸν βλέπειν καὶ καθαρωτάτως συνάπτεσθαι * ἔγνω τοιγαροῦν πᾶσιν ἀποταξάμενος καὶ μακρὰν δήπου 3 γενόμενος φίλὠν, συγγενῶν, γνωρίµων καὶ τῆς τεκούσης αὐτῆς , τὸ τῆς ἡσυχίας ἑλέσθαι κα- 4ολόν, µόνη δὲ τῇ μητρὶ τὸ πρᾶγμα πιστεύων * « ᾿Ἐπὶ τὴν ἀνατολήν, ἔφη, μῆτερ, ἀφικέσθαι µε πόθος εἷλε θερµός, ἔνθα πολλοὶ τὸν ἡσύxiov ἑλόμενοι βίον θεοφιλῶς τε καὶ. µακαρίως ἔζησαν. Πρὸς ταύτην οὖν µε πρόπεμψον τὴν ὁδόν, οἷόν τι φυλακτήριον τὰς σὰς εὐχάς µοι owpnoauévn ’.» Τούτων ἐκείνη ἀκούσασα, πάσχει γυναι-
5 πολλαῖς μὲν ἀκάνθαις κακῶν R. — 6 (ἔσπειρε — κεχερσωµένας) om. R. — Ἰ τὰς φροντίδας αὐτῶ ἐπικόπτων ad. R.—8 0m. Ν. — ? ouvoxñ Ν.
5. — 1 καὶ add. Ν. --ᾱ ἤδη που KR. — 5 αὐτὸν Μ. --- τὰς σὰς εὐχὰς οἷόν τι φυλακτήριον bwpnoauévn pot M.
Vitae 1. 5.
Vitae I, 7.
174 VITA S. ALYPII STYLITAE
κεῖον οὐδέν, οὐ χηρείαν, οὐ µόνωσιν προβαλλοµένη, οὐ παιδὸς στέρησιν ”, οὕτω καλοῦ πράγματος ἀφορήτου µητράσιν, οὐκ ἆλλο τῶν τοιούτων οὐδὲν φθεγξαµένη, οὐ δράσασα εἰ χαύνωσιν τῆς τοῦ. φιλουμένου προθέσεως : ἐκείνη Τὰρ ὄντως ἐφίλει μὴ τὸ ἴδιον, τὸ τοῦ παιδὸς δὲ ° μᾶλλον ζητοῦσα καλόν, ἀλλς ὑψοῦ καὶ ὄμμα καὶ χεῖρας διάρασα, ὅλην εἰς προσευχὴν συνέσφιγξε τὴν διάνοιαν καί « "Απιθι, τέκνον ἐμόν, εἶπεν, ἄπιθι, ἔνθα ἂν τὸ κινῆσαν ἰθύνῃ σε πνεῦμα. ᾿Ιδοὺ γὰρ ὁ Θεός, ᾧ ζῶμεν καὶ ᾧ παρατίθηµί σε, αὐτὸς ἐξαποστελεῖ τὸν ἄγγελον αὐτοῦ πρὸ προσώπου σου καὶ ὁδηγήσει σε κατὰ τὸ αὐτοῦ θέλημα ἐξαποστεῖλαί ? ro σοι βοήθειαν ἐξ ἁγίου καὶ ἐκ Σιὼν ἀντιλάβοιτό σου ἐνδῦσαί σε θώρακα δικαιοσύνης καὶ περικεφαλαίαν σωτηρίου σοι ὃ περιβάλοι, ἐκλάμψοι” ὡς ueonuBpia ἡ δικαιοσύνη τῶν ἔργων σου, ἀνθ᾽ ὧν ὑπὲρ Τονεῖ, ὑπὲρ πατρίδα τὸν δεσπότην ἠγάπησας. > Μήτηρ ὄντως ἐκείνη τοιούτου ‘ παιδὸς καὶ διὰ τοῦτο στερροτέραν τς τῆς φύσεως θεµένη τὴν ἀρετήν '', οὐδὲν ἀνάξιον ὃδρᾶσαι ἢ εἰπεῖν ἰσχυρίσατο. Εἶτα μετὰ τὴν εὐχὴν ὁ παῖς τῷ τραχήλῳ τῆς μητρὸς περιφύς '", ἡ µήτηρ τε τὸν παῖδα ποθεινώς ἀγκαλισαμένη, θερμὸν δάκρυον ἐπ᾽ ἀλλήλους ‘5 σταλάξαντες !* καὶ κατασπασάµενοι ἀπηλ- AGTTOVTO, τῆς μητρὸς μὲν ἐπ᾽ οἶκον χωρούσης, τοῦ παιδὸς δὲ τῆς 20 ποθουµένης ἀψαμένου πορείας.
rérovev, ἀθυμία ὡς τὸ εἰκὸς ἐλάμβανε πάντας. Ὅ μέντοι τῆς ἐκκλησίας πρόεδρος οὐδὲ βραχὺ µελλήσας μετὰ τὴν ἀκοὴν ἐπεχείρει
5 στέρρησιν R. — 5 om. Ν. —7 (τὸν ἄγγελον — ἐξαποστεῖλαι) om. R. — 5 om. O.— 9 ἐκλάμψει O — 10 τοιοῦδε N, R. - 1! τὴν ἀρετὴν θεµένη τῆς φύσεως R. — 12 τῶ τῆς μητρὸς περιφὺς τραχήλω ἠσπάζετό τε R. — 15 ἀμφότεροί τε θερμὸν δάκρυον ἐπ᾽ ἀλλήλοις R. — 1 στενάξαντες Ν.
VITA S. ALYPII STYLITAE 175
µεσημβρίαν τῆς πόλεως ' καὶ γνοὺς ὅτι καλὸν τὸ ὄρος ὕψους TE
ἱκανῶς ἔχον καὶ πάσης ὀχλήσεως κοσμικῆς ἐλεύθερον, στὰς ἐπὶ τῆς ἀκρωρείας περιεσκόπει, ἐτέρφθη τε τῷ ' ὀφθαλμῷῶ καὶ eù- Φράνθη τὸ πνεῦμα ” καὶ εὐδόκησε σφόδρα ἐν αὐτῷ À ψυχἠ αὐστοῦ. Ἐπεὶ δὲ τῷ τόπῳ ὕδωρ οὐκ ἦν, ἐλύπει τοῦτο τὸν ὅσιον καὶ σκυθρωπὸν ὑποχωρεῖν παρεσκεύαζεν : εἶτα μετὰ µίαν ἡμέραν λαβὼν σκαφεῖον καὶ δίκελλαν, ἐπὶ τὸ ὄρος αὖθις ἀνέρχεται καὶ ἐζήτει καὶ ὤρυσσε κατὰ µεσηµβρίαν ' καὶ οὐχ ηὑρίσκετο καὶ οὐκ ἦν ὕδωρ. ᾿Αθυμήσας οὖν μετὰ µόχθον ἐκάθισε καὶ Όπνος αὐτὸν εἰστοῄει ‘ καὶ ὁρᾷ ἄνδρα τόπον αὐτῷ δεικνύντα καὶ 5 ὀρύσσειν κελεύοντα. Καὶ ἀνέστη καὶ ὤρυξεν. Καὶ ἰδοὺ πιότης μικρὰ καὶ προσέθετο βαθύτερον διορύττειν΄ καὶ τὸ ὕδωρ εὐθὺς ἐλάκτισε καὶ ἠγαλλιά- 'σατο τῇ ψυχῆ καὶ τῷ Θεῷ ηὐχαρίστησε" καὶ σπεύσας ἐπὶ τὴν πόλιν τῷ προέδρῳ τὰ τοῦ πράγµατος δῆλα ποιε καὶ θεµέλιον απ ῆτει θυσιαστηρίου κατὰ τὸν τόπον βαλεῖν. Οὕτω ὕδωρ εὑρέθη, ἐκείνου πρότερον εὐξαμένου, ὥστε τὸ λοιπὸν ἐκεῖ κατοικεῖν. Ὁ δὲ τοῦτο µαθών, τῷ μὲν ὁσίῳ συντίθεται κατὰ τὸ δοκοῦν ἐκείνῳ ποιεῖν, λάθρᾳ δὲ ἀποστείλας ἀναφράττει τὸ στόµιον τῆς πηγῆς, ὥστε καµόντα δὴ καὶ ἀπαγορεύσαντα τὸ μὲν © ὄρος ἅτε δύσβατον καὶ 20 καματηρὰν ἔχον τοῖς προσβαλεῖν βουλομένοις τὴν ἄνοδον ἀπολιπεῖν,. κάτω δὲ μᾶλλον εἰς τὰ περὶ τὴν πόλιν πεδία προκρῖναι τὴν οἴκησιν.
7. Βουληθεὶς οὖν εὐθὺς ueréwpov ἑαυτὸν ἐπὶ στύλου θέσθαι!, ὡσὰν ἐπίτομον αὐτῷ γενέσθαι τὴν πρὸς Θεὸν πορείαν ? γλιχόµε- 25 VOS καὶ Υνοὺς ὅτι τὸ τάχος ὡς τὰ πολλὰ κινδυνώῶδες καὶ σφαλερόν, ἔκρινε δεῖν πρότερον ἐν οἰκίσκῳ τινὶ χαμαιζήλῳ περιγράψαι τὸ σιῶμα κἀκεῖ διαμελετῆσαι τὸ ἥσυχον. Διελθὼν τοιγαροῦν ἅπαντα τὸν ἐκεῖσε χῶρον κατὰ’ ζήτησιν τόπου τοῦ πρὸς ἡσυχίαν ἁρμόζοντος, εὑρίσκει ' ἔνθα δὴ καὶ ἐγκλεισάμενος καὶ μακρὰν κόσgouou μᾶλλον δὲ καὶ τῶν ἐπιθυμιῶν ἐκείνου γενόμενος, πρὸς Θεὸν εἶχε µόνον 5 τὸν νοῦν συντεινόμενον. Ἐπεὶ δὲ! ὁ χώρος ἅπας ἐκεῖνος οὐ µόνον ἔρημος ἀλλὰ καὶ ἀτερπὴς 5 ἦν, ἄφορός τε καὶ κενὸς ὑπάρχων οὐ δένδρων µόνον ἡμέρων δὴ καὶ ἁγρίων, ἀλλὰ καὶ ᾠδῆς ὀρνίθων καὶ ὑδάτων αὐτῶν — καὶ τοῦτο γὰρ ἐκεῖ 35 σπανιώτατον, — ἄλλως τε δὲ καὶ ἠγρίώτο δείµασι " καὶ φόβοις δαι-
6. — 1 om. Ν. —? τῶ πνεύµατιΟ. --ὅ om. Ο. — # διορύττειν Le R. — 5 εὐχαρίστησε R.— 5 μὲρ séa M.
7. — 1 à ὅσιος add. R. —® πολιτείαν Κ. — 5 µόνον εἶχε R. — #4 ἐπειδὴ Ο. — ὃ ἅτερπος R. — 5 δείγµασι N.
Vitae I, 8.
ï d 4 4 κο ο ο PL art DNS TT 0 FE SAUER +
176 VITA 8. ALYPII STYLITAE
µόνων koi τισι φαντασίαις ἀλλοκότων ὄψεων. Καὶ Υὰρ ΄ πλήρης μὲν ἐτύγχανε τάφων ἑλληνικῶν, πλήρης δὲ Enpiwv καὶ ἰοβόλών ἑρπετῶν ἔμπλεος * καὶ διὰ τοῦτο οὐδενὶ τῶν πάντων ἀνθρώπων uéxpis ἐκείνου βάσιµος ἦν.
8. Ἐπεὶ τοιαύτης ἀπέλαυεν ἐρημίας ὁ χώρος, ἰδόντες αὐτὸν οἷς τῆς πόλεως, ἐκεῖσε δὴ ' τὴν καλύβην πηξάµενον καὶ σκηνοῦντα µήκοθεν ἑστῶτες καὶ μηδὲ πλησίον γενέσθαι δυνάµενοι ' « Τίς σε, πονηρὸς δαίµων, ἔκραζον, ἀφ᾿ ἡμῶν ἀποστήσας αὐτόθι KATOIκεῖν ἔπεισεν ; ἔκστηθι τοῦ τόπου, τῆς βλαβερᾶς ἀπαλλάγηθι συνοικήσεως * μακρὰν Τενοῦ τῆς πονηρᾶς ἐρημίας ταύτης, ἣ μόνοι το χαίρουσι δαίμονες. » Ἐπεὶ δὲ * und’ ὁτιοῦν ὑποπτήσσοντα Ÿ μηδὲ πειθόµενον ἑώρων, θράσος οὐ θάρσος εἶναι τὸ πρᾶγμα κρίναντες καὶ κινδύνου γέµουσαν ἀφοβίαν, ἐπιστραφέντες πρὸς ἀλλήλους :
« Ἐξέστηκεν, ἔλεγον, παραπαίει ' τὸν νοῦν ἐστι διασεσεισµένος ' οὐκ οἶδεν οὗτος τὰ ἐνταῦθα οἰκεῖν βουλόμενος, οἷον ἑαυτὸν τ5 οἶκον τοῖς δαΐµοσιν εὐτρεπίζει', οἷον τοῖς θηρσὶ δεῖπνον. » Ταῦτά τε ἔλεγον εἰς ἀλλήλους, ΄ κἀκείνῳ ταῖς δεξιαῖς ἀναχωρεῖν ἐσήμαινον. Ὡς δὲ τοῦτο πολλάκις ἔδρασαν, μόλις ἐπιστραφεὶς ὁ ὅσιος, ἡδύ τι καὶ σεμνὸν ἐμειδίασεν, ὅτι μὴ προσελθεῖν οἷοί τε ἦσαν διὰ τὸν φόβον “καὶ τῷ παρ αὐτοῖς dev κινδυνεύοντι βοηθῆσαι. 20
Vitae 1,9. Ἐπεὶ δὲ ὅλως τὴν ταπεινὴν καὶ πρόσγειον ἀποδοκιμάζων οἴκησιν ὑψηλοτέρας ἐφίετο ὅ, ὁ τῶν ὑψηλῶν « καὶ θείων διὰ παντὸς Ôpeγόµενος, ἰδὼν ἔν τινι τῶν ἐκεῖσε τάφων κίονα βραχύν, οὗ τῷ ἄκρῳ τῆς κεφαλῆς ἐφίδρυτο ταυρολέών, χειρὸς ἔργον παλαιοτέρας, τοῦτο] ἰδὼν καὶ ἡσθεὶς καὶ ὥσπερ ἐμψύχῳ διαλεχθεὶς καί '25 « Χαΐρε ὢ λίθων, εἰπών 5, ἐμοὶ τιµιώτατε, διὰ τὸν ἀκρογωνιαῖον δηλαδὴ λίθον, δι ὃν ὁ πρότερον εἰς τάφον χρηµατίσας τῷ ὃ τεθνηκότι, ἐμοὶ νῦν τῷ τὴν ἑκούσιον di αὐτὸν ὑπιόντι νέκρωσιν ἁρμόζων ἔσηῃ πρὸς κατοικίαν. »
9. Ταῦτα καὶ ἕτερα ἄττα ὑφ᾽ ἡδονῆς προσειπών, ἐπὶ τὴν ÉQU- 30 τοῦ ! πόλιν χωρεῖ, εἰκόνα τε ἄρας δεσποτικὴἠν καὶ σταυρὸν καὶ πρὸς τούτοις μοχλὸν σιδηροῦν, εὐθέως ἐπάνεισιν. Εἶτα ὑποθεὶς τῷ λέοντι μὲν τὸν µοχλόν, τῷ δὲ μοχλῷ ἑαυτόν, µόλις σὺν πολλῷ τῷ καµάτῷ καταβάλλει τὸ ξόανον. Ἡν γὰρ καὶ ῥώμη τῷ ὁσίῷ καὶ ἀκμῆς ὥρα τὰ
Ἰ om. R. — 8 οὐδενὶ διὰ τοῦτο Ο.
8. — 1 δηλαδὴ Ο. -- 3 ἐπεὶ οὖν M. — 5 ὑποπτήσοντα N.— 4 εὐτρεπίζει τοῖς δαίµοσιν R.—5 ἠφίετο R. — © τε aûd. Ο. —7 τούτου Ν. — 8 ο. Ε. ---ὃ δι ἐμὲ add. R.
