αὐτοῦ KR

VITA S. ALYPII STYLITAE 177

µεγάλα συµπράττουσαι ?./Aviornoi τοιγαροῦν καὶ ἀνυψοῖ τὸ τοῦ σταυροῦτρόπαιον καὶ τὸ τοῦ Κυρίου ὁμοίωμα. Καὶ τῇ πανοπλίᾳ ταύτη φραξάµενος καὶ ὥσπερ τῶν 5 φροντίδων ἀπολυθεὶς ὕπνωσε. Καὶ ὁρᾷ δύο τινὰς ἄνδρας ‘ ἐν ἱερέων σχήµατι ἐπιστάντας αὐτῷ καί: « Μέχρι 5τίνος ἐᾷς ἡμᾶς ἀναμένειν σε, τοῦ * Θεοῦ ἄνθρωπε ; » λέγοντας ' « σοὶ γὰρ παρὰ Θεοῦ ἐπιτέτραπται τοὺς ἐνταῦθα διοµαλίσαι τόπους καὶ μεταβαλεῖν πρὸς τὸ κόσµιον ναόν τε ἄξιον τῇ πανευφήμῳ µάρτυρι ἀνεγεῖραι.» Ούτως οὖν, κατὰ τὴν αὐτῶν πρόρρησιν, εὐκτήριον εἰς τὰ μετὰ ταῦτα θεμελιοῦν ἐπιχειροῦντος τοῦ ὁσίου ἐπὶ ποτῷ τῆς πανευφήµου ὀνόματι, οὗτοι πάλιν σαφῶς αὐτῷ ἐπιφαίνον- *Qv ὁ μὲν θυµιατήριον ἐῴκει φέρειν © τῇ δεξιᾷ, τόπον τινὰ δῆθεν περιγράφειν ' θάτερος δὲ ἠπίᾳ φωνῇ « Woavvà τῷδε τῷ τόπῳ, λέγειν, ὡσαννά.»

10. Καὶ τίνες μὲν οἱ φανέντες, οὐδενὶ δῆλον ἀνακεκαλυμμένως ' 15 ei τόδε Ὑέγονε᾽ τὰ μέντοι λείψανα τούτων εὑρέθη μετὰ καιρὸν τοιαῦτα, οἷα δὴ καὶ ὄναρ τῷ ὁσίῳ ἐφάνησαν 3, εὐωδίας πλήρη τὸν τόπον θέµενα. “A καὶ διετηρήθη τῷ νάρθηκι τοῦ τοιοῦδε ναοῦ τῆς ᾿πανευφήµου µάρτυρος εἰσέτι καὶ νῦν κείµενα ' ὃς καὶ ὕστερον πρὸς τὸ µεγαλειότερον μετεσκεύασται, εἰς πολλῶν ὠφέλειαν καὶ 20 σωτηρίαν ψυχῶν. Ὅπως δὲ πρὸς οἰκοδομὴν τοῦ ναοῦ τοῦδε 6 θεῖος ἀνὴρ ἐπὶ μᾶλλον ὠώρμήθη, 6 λόγος ἤδη δηλώσων ἔρχεται. Πράτµατος γὰρ 3 ἐπικαιροτάτου τηνικαῦτα τὸν τῆς πόλεως πρὀεδρον ἐνδημῆσαι τῇ βασιλίδι πόλει καταναγκάσαντος, συνόντων αὐτῷ καὶ τῶν τοῦ κλήρου λογιωτέρων, συνεκδημεῖν ἄκων ’ καὶ ὁ µέγας 25᾽Αλύπιος ἐπιτέτραπται. Ὃς καὶ ὑπακούειν εἰδὼς τῷ πατρὶ πάντα κατὰ θείαν κρίσιν κελεύοντι µέχρι Χαλκηδόνος ἀκολουθῶν ὑπῆρχεν. Ἐπεὶ δὲ πάνυ ταῖς ἐκδημίαις ἀχθόμενος ἦν, ὡς ἐκεῖ γενόμενον τὸν ” ἀρχιερέα καὶ τοῦ πορθµείου ἤδη ἐπιβάντα ἴδοι, αὐτὸς ὑπονοστήσας μικρὸν τῷ παρὰ θάλασσαν μαρτυρίῳ Βάσης 5 τῆς µάρ- 3οτυρος ἐγκρυπτόμενος ἦν. Νὺξ ἤδη παρῆν καὶ ὕπνῳ δοὺς ἑαυτόν, ὁρᾷ τὴν uéprupa Εὐφημίαν παραστᾶσαν αὐτῷ κάλλος οὐ λαλητὸν κελεύειν ? διαναστῆναι. Τοῦ δὲ τὸ ἄνθος τῆς ὄψεως οἷα καταπλαγέντος καὶ βουλομένου μαθεῖν τίς τε ἡ φανεῖσα εἴη καὶ ὅτου χάριν αὐτῷ 8 κελεύει " διαναστῆναι ΄ « Er, φάναι τὴν μάρτυρα, Εὐφη-

2 συµπράττουσα Ο, Κ. -- 5 (τὴ — τῶν) om. Ν.-- # om. Ν. — 5 ὦ τοῦ R.— φέρων Κ.

10. — 1 ἀνακεκαλυμμένου R. — ? ἐφάνησαν τῶ ὁσίω R. —5 om. Ο. --- om. Ν, καὶ ἄκων O.—5 om.N. —5 Βάσσης O, supra, p.155.—7 κελεύει N.— ὃ om. Ν. — 9 κελεύοι R.

Vitae I, το.

Vitae I, 11.

178 VITA S. ALYPII STYLITAE

44. ᾽Αναστὰς τοίνυν πορείας εἴχετο, ἐπὶ νοῦν δὲ ἀεὶ τὴν φανεῖσαν ἔχων καὶ μηδὲ βραχὺ ταύτης ἐπιλαθέσθαι δυνάµενος, ἐπ᾽ 5. ὀνόματι τῆσδε ναὸν ἀνεγείρει, μικρὸν μὲν τὸ παρὸν καὶ οὐκ ἄξιον οὔτε τῆς αὐτοῦ προθυµίας οὔτε τῆς µεγαλοπρεπείας τῆς μάρτυρος, οὐκ ἐλάττονα μέντοι τῆς ἐκείνου χειρός ' θείαις γὰρ . πειθόµενος ἐντολαῖς οὐ πήραν εἶχεν, οὐ χιτῶνα δεύτερον, οὐδέν τι τῶν ἄλλοις καὶ ὑπὲρ τὴν χρείαν σπουδαζοµένων ' ἀλλ ἦν αὐθαιρέτῳ μὲν πενίᾳτο συζών, πίστει δὲ µόνῃ πλουτῶν καὶ διὰ τοῦτο πάντα κατὰ τὸν ἀπόστολον ἔχειν οἰόμενος ' ὅθεν καὶ τὴν ἐπὶ τοῦ κίονος ἄνοdov ὕστερον ποιήσασθαι διαμελετῶντι τῶν συνήθων τινὲς καὶ τὴν ἄκραν ἐκείνου ἀπραγμοσύνην οὐκ ἀγνοοῦντες σὺν προθυµίᾳ πάση τὰ ἐπιτήδεια συνεισήνεγκαν, καλῶς εἰδότες ὅτι τὰ μεγάλα ‘15. διὰ τοῦδε τῷ Θεῷ χαριζόµενοι ὀλίγου δύνανται κτᾶσθαι τὰ πολλῶν ἄξια ' καὶ γὰρ ἑώρων, οἵος τὴν ἀρετὴν Ô ἀνήρ, τοῦτο μὲν ἀπὸ τῆς φαινοµένης εὐκοσμίας καὶ ὁμαλότητος: ὄψις γὰρ ἀδήλων, φησίν ”, τὰ φαινόμενα ' τοῦτο δὲ καὶ ἀπὸ τῶν ὑπερφυῶν τοῦ σώματος πόνων, οὐδαμῶς αὑτῷ 5 ἐφιέντος, ἀλλ’ ἀγρυπνίαις τε καὶ νηστείαις 20 ἰσχυρῶς λεπτύνοντος. ᾽Αλλ᾽ ἐπανιτέον ὅθεν ἐξέβημεν. Βραχὺ Υάρ τι κελλίον καὶ µάλα στενὸν ἐν ἐκείνῳ τῷ τάφῳ σχεδιάσας, οὗ τὸ τοῦ λέοντος ξόανον κατενεγκὼν ἦν, ἑαυτὸν ἐγκλείει, ἤδη τὴν τριακοντοῦτιν ἡλικίαν ἀμείβων.

12. Ἐκεῖσε γοῦν πρὸ τοῦ τὸν στύλον ἀναβῆναι δυσὶ πρότερον 25 χρόνοις τοῖς ἀσκητικοῖς ἑαυτὸν ἐκδίδωσι πόνοις καὶ καλῶς ἐγγυμνάζεται, καθάπερ τις στρατηγὸς ἄριστος παρατάξει µέλλων συμπλέκεσθαι πολεµίώωγν. ᾿Εκεῖ γὰρ εὐθὺς ἐπανέστη καὶ τῷ ὁσίῳ τὰ πνεύµατα * καὶ γὰρ ἠρέθιζεν αὐτὰ σφόδρα ψάλλων καὶ οἷα πεπυρωµέγοις βέλεσι τοῖς ἱεροῖς τοῦ πνεύματος βάλλων λογίοις * ὅθεν καὶ σφη- 30 κίαν ἠρέθικε ΄, τὸ τοῦ λόγου * ἐκμανέντα γὰρ καὶ ὡς ἐξ ἐνέδρας ἄρδην ἐπελθόντα ἐμπίπτουσι πάντα τῇ κέλλη ἐπικατασεῖσαι ταύτην αὐτῷ πειρώµενα 3 καὶ οὕτως οἰόμενα 5 αἱρήσειν ἐκ προοιµίών, εἰ µόνον ἴδοιεν ἡττηθέντα δέους, ἀλλ ἐψεύσθησαν τῆς ἐπιβουλῆς, und’ ὁτιοῦν παραβλάψαι À φοβῆσαι δυνηθέντα τὸν ὅσιον : εἰστήκει 35 γὰρ οἱογεὶ ΄ πύργος ἰσχύος, À μᾶλλον ὄρος Σιών ὅ, πεποιθὼς ἐπὶ

12.— ! ἠρέθιζε R.— ? àmomeapbuevorR.— 5 οἰόμενοι M,R.—.4 ἄσειστος add. R. — 5 (f — Σιὼν) om. Ν.

VITA 5. ALYPII STYLITAE 179

Κύριον. Εἶτα τῆς κέλλης ἀποστάντα τῷ εὐκτηρίῳ πάλιν 6 προσέβαλλον : οὕπω γὰρ ἦν τὰ èm αὐτῷ τελεσθέντα ἐγκαίνια. ᾽Αμέλει καὶ ἐπεὶ τοῦτον 7 καθιερούµενον εἶδον, ψόφους τινὰς ἐποίουγ. Ὄρυον τότε τοῖς λέουσι παραπλήσιον ", ὡς μικροῦ πᾶσαν τὴν ἐν αὐτῷ 5 συνελθοῦσαν πληθὺν τοῦ λαοῦ σκεδασθέντας ἄλλον ἀλλαχοῦ φυγεῖν, ἕως τὴν δειλίαν ταύτην τὸ ἱερὸν ἀπήλασεν εὐαγγέλιον * ὡς γὰρ ὁ διάκονος τὸ κατὰ Ματθαῖον ἀνεῖπεν, εἶτα τό: « Δόξα σοι, Κύριε,» συνήθως ἐξεβοήθη, εἰς τὸ ἱερὸν μὲν ἅπας ὁ λαὸς εἰσπεπήδηκεν. Τὰ δὲ τῆς ἐναντίας δυνάµεως πνεύματα µηκέτι στέχειν το δυνάµενα τιῶν τελουμένων τὴν ἁγιότητα ὁρασμῷ καὶ puy διατετριγότα καθάπερ ὑπὸ µάστιγι φοβερᾷ τινι διηλαύνετο. Οὕτω μὲν οὖν ἀπηλλάγη τὰ πονηρὰ πνεύματα μὴ προσθέµενα ? τὸ λοιπὸν ἐγγίσαι ' τῷ μαρτυρίῳ ‘!, οὕτω δὲ καὶ αὐτὸ καθαγιασθὲν ἀφιερώθη τῇ µάρτυρι ?, ἀνθ᾽ ὧν αὐτὴ πρώτη πρὸς τοὺς κατ ἀρετὴν ἀγιῶ- 15 Vas προαλείψασα ‘5 τὸν ὅσιον ἦν, καθὰ φθάσαντες ἐδηλώσαμεν 3. 13. Τὸ ἀπὸ τοῦδε τοιγαροῦν ἕκαστος τοῖς τόποις ἐκείνοις προσέβαλλόν ! τε καὶ διέτριβον ἀδεῶς καὶ τῷ µακαρίῳ ἀνδρὶ διωµίλουν ' ἦν γὰρ καὶ ἰδεῖν ἡδὺς καὶ ἐντυχεῖν ἀκόρεστος ? καὶ τοῖς ὁμιλοῦσιν ἀτεχνῶς τὸ τῆς Ἡρακλείας λίθου ποιώῶν. ᾽Αλλ’ 20 ἐπεὶ τοῦτο ζηµίαν αὐτῷ ἐμποιοῦν ἐν τοῖς πνευματικωτέροις ἑώρα 5, παραμελουμένων τε τῶν εὐχῶν καὶ τῶν ἄλλων οὐ κατὰ τὸ ἀρέσκον αὐτῷ γινοµένων, πᾶσιν εὐθὺς ἀποταξάμενος καὶ προσώποις καὶ πράγµασι τὴν ἐπὶ τὸν στύλον ποιεῖται ἀνάβασιν, ἅτε d καὶ ’ ὑψηλοτέρας, ὡς ἔφημεν, ἐφιέμενος ἀγωγῆς * ἄνεισι τοιγαροῦν στη- 25λώσας μὲν ἑαυτὸν ὅρθιον, ὀλίγαις δὲ σανίσι τὴν τοῦ κίονος κεφα- Ada περιλαβών, ὥστε καὶ βουλομένῳῷ κατακλιθῆναι μὴ ἐξεῖναι τούτῳ, ἀλλ εἰς ὀρθὸν διαπαντὸς ἵστασθαι, τῆς ψυχῆς τὰ ἄνω φανταζοµένης καὶ δι ὅλου προσανεχούσης θΘεῷ. Ἵστατο τοιγαροῦν ὥσπερ τις χαλκοῦς ἀνδριὰς ὄμβροις τε καὶ καύσωνι προσπαλαίων, βοκρυμοῖς τε καὶ νιφάσι καὶ ἀνέμοις καὶ λαίλαψιν, οἷς καὶ λίθος καὶ σίδηρος ἡ στερρὰ καὶ ἄψυχος ὕλη εἴκεν οἶδε τῷ χρόνῳ καὶ διαρρεῖν πολλάκις καὶ εἰς ἀφανισμὸν ἔσχατον καταντᾶν. 44. Αλλ' οὐκ ἐκεῖος ὁ τῆς βασιλείας ὄντως!' ἀπαραίτητος

6 om. Ἑ. — 7 τοῦτο Ο. — 8 ὅμοιον R. — ? προθέµενα Ν. — 10 À ἁπλῶς πλησιάσαι add. R. —11 τῆς μάρτυρος add.R. — 1? maveupñuw R. -— 5 διαλείψασα M.— 44 (καθὰ — ἐδηλώσαμεν) om. M.

13. — 1 npooéf//Jalov M. — ? ἀκρέστατος R. — 5 καὶ add. Ν. — # ὡς add. M.

Vitae I, 13.

Vitae I, 14.

180 VITA S. ALYPII STYLITAE

βιαστής, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ φύσιν ἐγκαρτερῶν, ἄρτῳ µόνῳ καὶ ὕδατι τὸ σώμα διακρατῶν, καὶ τοῦτο μετὰ ῥητὴν περίοδον ἡμερῶν, καὶ µέτρῳ μὲν τὸν ἄρτον, µέτρῳ δὲ τὸ ποτὸν παρέχων, οὐκ ἐσαλεύ- On ποτὲ τὴν διάνοιαν, καθ᾽ ἡμέραν, ὡς εἰπεῖν, θανατούμενος «καὶ τοῖς τῆς πονηρίας ἀντιμαχόμενος πνεύμασι, θέατρόν τε ἀγγέλοις 5 καὶ ἀνθρώποις γινόµενος καὶ θριαμβεύών ταυτὶ τὰ πονηρὰ πνεύματα, βαλλόμενος μὲν ὑπ᾿ αὐτῶν συνεχῶς καὶ παιόµενος, οὐδὲν δὲ καὶ οὕτως καὶ ” τῆς κατὰ Θεὸν ὁρμῆς ὑφιέμενος, ὡς ἔκ τινος δὲ πετροβόλου τοῦ στύλου καὶ αὐτὸς πάλιν τὰ τῶν εὐχῶν βέλη κατ αὐτῶν ἀφιεὶς καὶ ὡς ἐξ οὐρανοῦ πρὸς αὐτοὺς ἀκροβολιζόμενος το καὶ φυγάδας ἀποδεικνύων 5 * ποτὲ γὰρ' ἑαυτοὺς εἰς φάλαγγα τάξαντα τὰ δαιμόνια καὶ πολέμου νόμῳ εἰς συνασπισμὸν πυκνωθέντα, τοσούτους κατὰ τοῦ ἁγίου τοὺς» λίθους ἀφῆκαν, ὡς τὰς κύκλῳ σανίδας, αἷς περιείληπτο, ταῖς τῶν λίθων βολίσι διαλυθῆναι καὶ τῆς ἰδίας 5 ἁρμογῆς ἔκστασιν ὑποστῆναι, ἕνα τε τῶν τοιούτων 15 λίθων — μέγας δὲ ἦν Ἱ--- ἐγχρίψαι ὃ τῷ τοῦ ἁγίου ὤμῳ ? καὶ ἰσχυρῶς αὐτὸν ἐπιτρῖψαι ‘°. ᾽Αλλὰ μηδεὶς ἀπιστείω λίθους ἀφιέναι τοὺς δαίμονας, τὰ εἰς τὸν µέγαν ᾽Αντώνιον ὑπ) ἐκείνων διαπεπραγµένα μαθὼν καὶ ὅσας αὐτῷ τὰς πληγὰς ἐνέτειναν. ‘O μέντοι μέγας ᾽Αλύπιος καὶ μετὰ τὴν πληγὴν τὰς χεῖρας εἰς ὕψος διάρας!! ἄστρα 2ο τε καὶ οὐρανὸν διαμαρτυράµενος καὶ αὐτοῖς ὥσπερ τοῖς δαίµοσιν ὑποδεικνύμενος τὴν πληγήν ' « Ti ἐμοὶ καὶ ὑμῖν, ἀλάστορες, ἀνέκραχε μέγα, τί τοῖς ' Θεοῦ δούλοις µάτην ἐκπεπολέμωσθε !5 ; ἀλλὰ γὰρ ‘# ὁρᾶτε, ἔφη, τουτονὶ τὸν λίθον, ὃν καθ᾽ ἡμῶν ἠκοντίσατε : οὗτος ἔσται µοι µάρτυς τῆς ὑμῶν µοχθηρίας. Τοῦτον ἐγὼ κατε-25 νώπιον ‘© Χριστοῦ προβαλοῦμαι κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως. Ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι βέλος ἐγὼ νηπίων τὰς map ὑμῶν ἐλογισάμην πληγάς, ἰδοὺ καὶ τὸν ὑπὲρ τῆς ἐμῆς κεφαλῆς ὄροφον εἰς ἔδαφος !δ καταβάλλω, εἴργοντα πολλάκις τὰς ἐκ τῶν λίθων βολὰς καὶ οὐκ ἐώντά µε! τὰ τοῦ πρωτομάρτυρος ὑφ᾽ ὑμῶν ‘5 παθεῖν ὃν Ιουδαίων 3ο χερσὶν ὑμεῖς ἀποκτείναντες τὴν αἰώνιον σὺν αὐτοῖς ὑφέξετε κόλασιν.»

2 om. Ο, R. — 5 ἀμέλει καὶ add. R. —# om. R. — 5 om. Ο. — 5 οἰκείας M. --- Ἰ [μέγας — ἦν) om. R. — 8 melius ἐγχρίμψαι. — Ὁ µέγας δὲ ἣν οὗτος add. R. — 10 ἐπιτρίψαι αὐτὸν R.— 11 d. εἰς ὕψος R.— 12 τοῦ add. R.— 15 ἐκπεπολέμωθε Ν. — 14 0m. Ν. — 15 τοῦ add.O. -- 16 εἰς ἔδαφος om. Ν. — 17//j]] M. — 48 ἡμῶν. R.

VITA S. ALYPII STYLITAE 181

15 γαγόντας * ἐξαίσιον;» Εἶτα πρὸς ταῦτα ὁ ὅσιος' « Τί bai; οὐ ῥιγώσομεν΄, à uñrep, φησίν, iv ἐκεῖ * θαλφθῶμεν : οὐ τὸν καύσώνα τῆς ἡμέρας οἴσομεν, ἵνα τῆς αἰωνίου φλογὸς τὴν τιµωρίαν ἐκκλίνώμεν 6, πρὸς δὲ καὶ τὸν τῆς ἐργασίας μισθὸν ἐπάξιον κομισώμµεθα; »

20 316. Ταῦτα καὶ ἄλλα τούτοις ἐπειπὼν παραπλήσια, πείθει τὴν µητέρα ἐπιτρέψαι μικροῦ μὴ τὰς σανίδας µόνον ἀποβαλεῖν, ἀλλὰ καὶ τὸν χιτῶνα προσαποδύσασθαι, Ἐλεεῖν γὰρ οὐκ ἤδει τὸν παῖδα, ei καὶ λίαν ὑπῆν αὐτῆ τὸ φιλότεκνον, ἔνθα διὰ Χριστὸν ἑώρα τι

30 roîc αὐτοῦ χρείαις διακονοῦσα, πρὸς τῷ στύλῳ τὴν σκηνὴν πηξαµένη. Καὶ τερπνοῖς μὲν πᾶσι τοῖς κατὰ τὸν ‘Biov ἀπειπαμένη, ὡς ἐν παραδείσῳ δὲ παρεδρεύουσα, καὶ τρυφώσα, ταῖς ἰδίαις τε κοπιῶσα χερσὶ καὶ ποριζοµένη τὰ ἐπιτήδεια δι ὅλου τε ἐλέους καὶ πενήτων φροντίζουσα 5. “OBev καί τινος τρίτον ποτὲ νομίσματος φιλευσεβεῖ τρό-

15 — 1 om. R. — ? θερείας Ν, αἰθερίους Ο. — 5 ἐπαγαγούσας M. — #4 ῥι-

Vitae I, 15.

: Vitae τη

182 VITA S. ALYPII STYLITAE

ήσασα ἐπανήει, ὅρκοις ἐπικλασθεῖσα πενήτων τὸ πᾶν διέδωκεν. Ὡς | δὲ ταύτην ἴδοι ὁ παῖς μηδὲν μετὰ χεῖρας ἔχουσαν ΄ « Ποῦ τὰ éwνηµένα, μῆτερ ; φησί, δεόµεθα γὰρ εἰς δαπάνην. » Ἡ δέ * «Εἰς Θεόν, ἔφη, τέκνον ‘, καὶ πένητας, ἀλλὰ καὶ ἡμᾶς, ὡς ἐπίστευσα * οὐδὲ γὰρ ὅσιον ἔκρινα, περὶ ἐλάττονος τῆς ἡμετέρας τροφῆς τοὺς 5 ὅρκους θέσθαι τῶν δεοµένων καὶ ταύτη ζῶντα ἐπιορκῆσαι Θεόν : ἐπίστευσα δὲ μᾶλλον, ὅτι καὶ ἡμεῖς εὐχαῖς 5 ἐκείνων ἐλέους τευξόµεθα 5. » Emi τούτοις εὐλόγησε Ἰ τὴν μητέρα τῆς πράξεως ὁ θεῖος ἀνήρ, ἅτε παῖς ἐκείνης, καὶ ἡδέως τὸ γεγονὸς ἐδέξατο. Οὕτως οὖν τῆς φήµης ἔκδηλον αὐτὸν πανταχοῦ ποιούσης, TmoÀ- 10 λαὶ πρὸς µετάνοιαν ἀνεκαλοῦντο wuxai, οὐκ ἀνδρῶν µόνον ἀλλὰ καὶ γυναικῶν.

47. Καὶ πρώτην Εὐφημίαν τινὰ µίαν ' μὲν τῶν ἐπιφανῶν οὖσαν, τῆς πόλεως δὲ τοῦ ὁσίου καὶ αὐτὴν ὁρμωμένην, οὕτως ὁ κατὰ Θεὸν ἐξέκαυσε πόθος, ὡς καὶ φίλων καὶ συγγενῶν ἀνδρόςτς τε καὶ τέκνων ἀμελήσασαν παρὰ τῷ στύλῳ τοῦ µακαρίου ἐν oiκίσκῳ τινὶ τῶν εὐτελεστάτων ἑαυτὴν κατακλεῖσαι καὶ οὕτω τὴν OTEVAV διαβᾶσαν πύλην νῦν τῷ πλάτει τῆς αἰωνίου ζωῆς ἐναγάλλεσθαι. Μετὰ ταύτην Εὐβούλην φημὶ τὴν μεγάλην ὁ αὐτὸς ἔτρωσεν ἔρως, ἢ καὶ 5 πρώτη τοῦ γυναικείου { YÉFOVEV οἴκου,2ο ἀνδρὸς δὲ τιῶν περιβλέπτων τυχοῦσα : εἶτα δὲ * καὶ χηρεύουσα, πλέον ἐφάνη λάμπουσα τῷ κατὰ Θεὸν βίῳ, εἰς τοῦτο ἀρετῆς : ἀναβᾶσα, ὥστε καὶ θυμιῶσά ποτε περὶ µέσας νύκτας, ὥσπερ ἔθος αὐτῆ, φανερῶς καὶ κατ᾽ ὄψιν ἐπὶ πλείστας ὥρας πρός τινα τῶν

18. Ταύτας μετὰ μικρὸν καὶ Μαρία, ἡ τοῦ θείου ἀνδρὸς ἀδελph, ζηλώσασα, πᾶσι τοῖς ἐπὶ γῆς χαίρειν εἰποῦσα ἀνδρός τε καὶ τρυφῆς ὑπεριδοῦσα, τοσοῦτον ἐφρόντισεν ' ἀρετῆς, ὡς τύπον γενέσθαι τὸν ἐκείνης βίον ταῖς ἄλλαις ἄχρι καὶ τήµερον. Ἐπεὶ οὖν καὶ 30 πολλαὶ ἄλλαι κατὰ βραχὺ συλλεγόμεναι διὰ πόθον ἀρετῆς, καὶ τὴν 3 τῶν βεβιωμένων µετάνοιαν οὐκ εὐαρίθμητοι τὸ πλῆθος ἦσαν, οἴκους δύο ἀλλήλων διεστῶτας ἀνίστησιν, ἐν οἷς τὰ ἑκατέρας φύσεως σώματα διαιρε — οὐδὲ γὰρ ἂν εἴποιμι καὶ τὰ πνεύ-

om. . --ὃ εὐχῆς Ο. -- 8 (ἐπίστευσα — τευξόμεθα) om. Ν. — 7 ηὐλόγησε Μ

17. — ! τινὰ µίαν om. Ν. — 1 καὶ add. Ο, Κ. — 5 om. R.— 4 koi add. R — 5 om. Ο.