ἐφρόνησεν Ν. — ? om. R
VITA S. ALYPII STYLITAE 183
µατα — κανόνα καὶ ἐντολὴν ταῖς ὁσίαις δοὺς ἀρρένων ὄψεσι µήτ᾽ αὐτας 5 ὀφθῆναι μήτ᾽ ἰδεν πώποτε Αἷς οὕτω τῆς ἐντολῆς ἐμέλησε ταύτης, ώστε καὶ προτραπὲν αὐταῖς πολλάκις πρὸς τοῦ ὁσίου κατά τινα δὴ ‘ περίστασιν À καὶ ζωῆς ἀπόὄγνωσιν ὀφθῆναι τοῖς κατὰ σάρκα yevvnoapévois. Αἱ δὲ οὐχ εἵλοντο πατρὸς ἐντολὴν ἰσχυροτέραν καὶ φυσικῆς ἀνάγκης δεῖξαι βουλόμεναι.
49. Ταύταις καὶ' ἡ τοῦ ὁσίου µήτηρ ἐτύγχανε συναυλιζοµένη, Ἡ τὸν μὲν αὐτὸν ταῖς ἄλλαις µετήει κανόνα, κοινωνῆσαι δὲ καὶ IOTOÙ σχήματος οὐκ ἐπείθετο ' ἀλλὰ καὶ πολλὰ ” πολλάκις τοῦ παιδὸς ἀξιοῦντος, ἀνήκοος ἦν, ταὐτὸν εἶναι λέγουσα τὴν διάκονον τῆ µοναστρίᾳ. ᾽Αλλὰ θεῖόν τι ἐνύπνιον οὕτως αὐτὴν. παραχρῆμα καταπειθῆ ποιεῖ ὡς καὶ δέησιν τοῦτο πρὸς τὸν παῖδα * θέσθαι θερµήν. Ἔδοξε γὰρ ἐν ὕπνοις συνῳδίας! τινὸς ἁρμονίου τῶν ἵετορῶν τούτων 5 γυναικῶν ψαλλουσῶν ἀκούειν, εἶτα ἡσθεῖσαν τῷ πνεύµατι βουληθῆναι ὅ τὸν οἶκον εἰσδραμεῖν, ἔνθα ai χοροστασίαι αὗται, καὶ µίαν καὶ αὐτὴν τῶν ἀδουσῶν ἐκείνων υΥενέσθαι, μὴ «ἀνεθῆναι δὲ παρὰ τοῦ τὴν εἴσοδον ἐπιτετραμμένου, οὐκ ἐξὸν εἶναι λέχοντος, ταῖς παιδίσκαις συνάπτεσθαι τοῦ Θεοῦ τὴν μὴ 2οτοῦ αὐτοῦ σχήματος µετέχουσαν. Πρὸς ταῦτα ἐκείνη Ἰ δῆθεν αἰσχυνθεῖσα καὶ θορύβου μεστὴ Υενοµένη, τοῦ ὕπνου λύεται À. Αὐτίκα δὲ τῷ παιδὶ À πατρὶ προσελθοῦσα μᾶλλον τὴν ὄψιν τε διηγεῖτο καὶ ἰσχυρῶς ἠξίου τυχεῖν, ὃ πρότερον μετ ἴσης ἀπηγόρευε τῆς ἐνστάσεως : καὶ τὸ λοιπὸν κοινωνοῦσα ἦν καὶ τοῦ σχή- 25 µατος : αἷς ' τοῖς ἄλλοις '" πᾶσιν εἶχεν ὁμοίως : A καὶ πολλὰ δικαιοσύνης γεννήµατα σπείρασα, νῦν τῶν ἀφθάρτων ἡἠδέως ἀπολαύει καρπῶν.
20. Οὕτω μὲν οὖν ' ὁ µακάριος ἄνδρα καὶ γυναῖκα τὰ '' κατὰ τὸν ἀκριβῆ βίον ἄμικτα διαιρεῖ, κατὰ δὲ Θεὸν καὶ βίου φιλάρετον ἀγω- 30 γὴν ἐν οὐδενὶ παραλλάττειν βούλεται, ἀλλὰ τῆς ἴσης μὲν ἔχεσθαι ἀκριβείας, ὁμοφρόνως δὲ τὸν εὐεργέτην νύκτα Σ καὶ μεθ) ἡμέραν ἑπτάκις αἰνεῖν. Ἡν δὲ: Θεῷ καὶ ἀγτέλοις εἰπεῖν καὶ ἁγίοις ἡδὺ μὲν ψαλλόντων ἀκούειν, ἡδύτερον δὲ τὸν τοῦ Θεοῦ ὁρᾶν ἄνθρυωmov, οὐρανοῦ καὶ γῆς µεθόριόν τι θεῖον γινόµενον ‘ καὶ μεταξὺ
5 αὐτοὺς M, Ν. — + om. R.
19. — 1 om. R. —? om, O. — 5 πρὸς τὸν παῖδα τοῦτο M. — t συνοδίας ο, Κ. — * τούτων τῶν ἱερῶν R.—5$ εἰς add. N.—7 ἐκείνην R. --ὃ ὁ ύπνος
ἀνῆκεν R. — ? ία codd Kai? K.— 10 ταῖς ἄλλαις R. ε 20. — ! ο. Ο.-- 3 νύκτωρ Ο. —5 καὶ add. O,R. — t γινόµενον θεῖον R.
Vitae I, το.
Vitae I, 21.
184 VITA S. ALYPII STYLITAE
τούτων ἐστηριγμένον ἐπὶ τοῦ στύλου, εἰς ὕψος αὐτοῦ τῶν χειρῶν διατεταµένων ὃ, τῶν μὲν εἰς γῆν ὅση δύναμις ἀφιστάμενον, τοῖς ἄνω δὲ νοεριῶς συναπτόµενον, µόνῳ τῷ σώματι τοῦ μὴ ἄγγελος εἶναι κεκώλυμένον, τρισὶ τάγµασι Τριάδα τὴν σεπτὴν δοξολογούµενον. Συνέψαλλε μὲν γὰρ αὐτὸς τοῖς ἐγκλείστοις, τοῖς παρὰ τῆς βάσει τοῦ στύλου διαιτωµένοις, ἰδίᾳ δὲ πάλιν ai χοροστασίαι τοῦ πλήθους τῶν μοναχῶν καὶ τῶν γυναικῶν αὖθις ἑτέρωθεν 5. Καὶ τοιαύτη τις Ἰ τῶν εἰς Θεὸν ὃ αἴνων εὐρυθμία καὶ Ddn καὶ µέλος ἠχεῖτο ?, ὡς πολλάκις τῶν παραπορευοµένων τινὰς τῶν ᾠδῶν τούτων ἀκροωμένους οὕτως ἡσθῆναι ‘, ὡς ἀμελῆσαι μὲν τῶν μετὰ το χεῖρας σπουδαίων, ἐν τῷ τόπῳ δὲ ἀἄχρι καὶ πέρας λαβεῖν τὰ ψΨαλλόμενα διακαρτερῆσαι, τὸ μυθικὸν !! ἐκεῖνο τῶν σειρήνων παθόντας σὺν ἀληθείᾳ.
21. Βούλεται δὲ ὁ λόγος καί τινα τῶν παραδόξων εἰπεῖν ὧν εἰς τιμὴν τοῦ ὁσίου τοῦδε τεθαυματούργηκεν ὁ «Θεός. ᾽Αλλὰ µη-τς δεὶς ἀπιστήσειεν ' ἐν ὀφθαλμοῖς γὰρ πολλῶν πολλάκις ἐφάνη ! Τινόµενον ' τὸ δὲ ἦν φῶς οὐρανόθεν ὑπὲρ κορυφῆς τοῦ ἁγίου καταβαῖνον ἐπὶ τὸν κίονα καὶ diauévov ἄχρι 3 τινός * τοῦτο δὲ τότε συνέβαινεν, ὅτε νὺξ 5 καὶ ἦχοι βροντῶν συνεχεῖς, ὅτε ἀστραπῶν ἐκλάμψεις ἐπάλληλοι, ὅτε ὑετῶν ἐπικλύσεις οὐ φορηταί, ἵνα μὴ 2ο πᾶσιν ἴσως ἐξῃ Th τοιαύτῃ δόξη ἐνατενίζειν. Οὕτω δὲ ὁ τόπος ἰσχυρῶς κατελάμπετο, ὡς οἴεσθαι τοὺς ἀπείρως ἔχοντας τοῦ θεάµατος δι ὅλου καταπίµπρασθαι τὸν κλωβόν΄ ’ αὐτὸς δὲ σὺν τρόμῳ καὶ χαρᾷ ἀγαλλόμενος ἠρέμα τὸ μυστικὸν ἐκεῖνο τῆς παραδόσεως ὑπεφθέγγετο : «τοῦ δείπνου σου τοῦ μυστικοῦ» λέγων, 25 καὶ τὰ ἑξῆς. Οὕτω γὰρ εἴθιστο τῷ Gyiw κατὰ τὸν καιρὸν ψάλλειν ἐκεῖνον ' καὶ” πρὸ τῆς ἐπιφοιτήσεως δὲ τοῦ ῥηθέντος φωτὸς καὶ. μετὰ τὴν ἐπιφοίτησιν ἥκιστα ὁ µέγας ἐβούλετο δημοσιεύεσθαι 9 τὰ τοῦ θαύματος, τῆς ἀνθρωπίνης δόξης τὸ σφαλερὸν 7 εὐλαβούµενος. Προεδήλου δὲ ® τὴν ἔλευσιν τοῦ ” φωτὸς ὁ ἐπ᾽ ἄκρου !6 τοῦ 30 κλωβοῦ σταυρὸς πεπηγὼς κλονούμενος !! λίαν τότε καὶ τετριγώς, ἄχρις οὗ πάλιν ἀτρεμῶν τὸν τοῦ πυρὸς στύλον ἐδείκνυ πρὸς οὐpavèv εὐθὺς μµετεωριζόμενον ' καὶ '" τοῦτο εἶδον οὐχ ic ἢ δύο ñ
$ διατεταμµένων R. —6 ἑτέρωθι R. — 7 ἦν add. R. — 3 εἰς Θεὸν om. Ν. — ὃ περὶ τὸν τοῦ ὁσίου στύλον R.— 10 ἠισθῆναι R. — #1 θυμικὸν Ν.
21. -- tom. R. — ? καὶ add. Ο. --5 ἣν «dd. Ο. — 4 τὸν κλ. καταπίµπρασθαι R. --- 5 |αι Ν. — 6 δημοσιεύσασθαι Ο. ---Ἰ βλαβερὸν R. — 8 καὶ add R.— τοιοῦδε add. R. --- 10 ἄκρω R.— 11 te add. O, — 12 om. Ν.
VITA S. ALYPII STYLITAE 185
10 TWV ἠξίωτο τοῦ χαρίσµατος, ὥστε βλέπειν ὡς ἐνεστῶτα. τὰ μέλλοντα : ταύτῃ τοι καὶ τῷ 3 μὲν βασιλείας προεῖπε διάδηµα 5, τῷ 6 δὲ ἱερᾶς καθέδρας ἀρχήν ' καὶ ὁ λόγος ἀπταίστως µετ᾽ ὀλίγον εἶχε τὸ βέβαιον. Πολλοὶ τοιγαροῦν ἑκάστης συνέρρεον ὡς αὐτόν, ἔνιοι μὲν φίλων χάριν, À φιλτάτων, À συγγενῶν μακρὰν ἐκδεδημηκό-
15 TWV, ὡς παρὰ * προφήτου βουλόμενοι τἀκριβὲς © μαθεῖν εἰ περίεισιν. Ἕτεροι δὲνόσου χρονίαςἸ λύσιν αἰτούμενοι, ἄλλοι βίας ἀρχόντων ἢ βιαίων συναλλαγµάτων στραγγαλιὰς ὀδυρόμενοι : ὧν πάντων ἐκεῖνος ἰατρὸς ἦν, τὰ μὲν εὐχῆ, τὰ δὲ λόγοις ἰώμενος οὐκ ἐν διδακτοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας, ἀλλ᾽ ἐν διδακτοῖς πνεύματος ἁγίου.
3ouoç!° αὐτῷ γενέσθαι τῆς βασιλείας λιχόµενος. | :
23. Ei δὲ καὶ οἱ πενθοῦντες παρακληθήσονται, τίς ἐκείνου μᾶλλον ἀπολαύσει τῆς παρακλήσεως, ὃς ὑπὲρ συµπαθείας καὶ οἴκτου καὶ φίλτρου τοῦ πρὸς ‘ Θεὸν κατάβροχον ἑαυτὸν ἐτίθει τοῖς δάκρυσι * τοσοῦτον γὰρ αὐτῷ τὸ φίλτρον ἐνετάκη τὸ πρὸς Χριστόν, ὥστε δι ἔτους τὸ ἐκείνου πάθος, ὥσπερ ἔθος 3 ἐστίν, εὐαγγελιζό-
22. -- 1 πέμπειν M. - Στινι Κ' —5 διαδήµατι Ο. --4 ἄλλω R. — 5 θείου τινος add. R.—5 τ ἀληθὲς R. — 7 χρον. νόσου M. ---8 (καὶ — λύσασθαι) om.0O. — 9 ἀψευδῶς Ο. — 10 συγκληρονόµον N.
