ψελίσματα À. — ? ἰσχυριῶς corr. ed

VITA S. LUCAE STYLITAE 237

καὶ κακώσεως Ψυχῆς ἅμα καὶ σώματος, πάσης ἐπιβουλῆς καὶ ἐπή- pia precatio. ρείας ἐχθρῶν ἐκλυτρούμενος ὁρωμένων καὶ δυσμενῶν ἀοράτων καὶ πάσης περιστάσεως καὶ συμφορᾶς ἡμᾶς ἐλευθερῶν, τῆς µελλούσης σωτηρίας καταξίωσον καὶ βασιλείας οὐρανίου ἐν Χριστῷ 5 Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν, ψ À δόξα καὶ τὸ κράτος σὺν τῷ πατρὶ καὶ ἁγίῳ πνεύµατι νῦν καὶ dei καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τιῶν αἰώνων : ἁμήν.

Symeon viso caelitus ad-

monetur {

Apoc. 30, 42.

capessendae vitae sublimioris.

Is. 64, 4.

VITA 5, SYMEONIS STYLITAE IUNIORIS

capita selecta ‘

9. Μετὰ δὲ ταῦτα συμβαίνει 'πὸ. παιδίον ἐν ἐκείνῳ τῷ τόπῳφ διάγειν τῷ καλουμένῳ Χερουβίμ, καὶ εὐδόκησεν ὁ Θεὸς ὁ προορίσας αὐτὸν ἐκ κοιλίας μητρὸς εἰς λειτουργίαν ἑαυτοῦ ὑποδεῖξαι αὐτῷ τῶν μµελλόντων ἀγαθῶν τὴν ἀπόλαυσιν. Καὶ ὁρᾷ ὀφθαλμοφανῶς ἐπὶ τῆς ἀρχαίας τειχοποΐας τῆς λεγοµένης. Χερουβὶμ τὸν 5 Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ τὸν λαὸν τῶν δικαίὠν σὺν αὐτῷ ἐρχομένους. Καὶ τίς ἄρα ἐκδιηγήσεται τὴν ἔνδοξον ἐκείνην καὶ φρίκης γέμουσαν παρουσίαν; ᾿Αδέκαστον κριτήριον ἵστατο καὶ ñ βίβλος τῆς ζωῆς dvewyuévn ἐν xeipi τοῦ Κυρίου, ἐξ ἀνατολῶν ὁ παράδεισος πυκάζων ἕως τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐκ δυσ-το μῶν λίμνη πυρὸς ἀναβράζουσα. Τὸ δὲ ἑπόμενον πνεῦμα ἦλθε δακτυλοδεικτοῦν καὶ διἐλάλει πρὸς τὸ ᾿ παιδίον λέγον ΄ « Ακουε, παιδίον, καὶ σύνες ῥήματα ζωῆς : ἀνάδεξαι βίον θεάρεστον τῇ συµβουλῆ τῶν σοι δεικνυµένων πειθόµενος. Ἡ ἀνάστασις ἀφαντασίαστος ἔσται διὰ τὴν ἐσομένην ΄ ἀλήθειαν, τὸ ἀγαλλίαμα τῶν 15 δικαίὠν βασιλεύοντος τοῦ Κυρίου παρέστηκε, τῆς ἀτελευτήτου ζωfic μεμαρτύρηται ἡ γραφή, ὁ τῶν τρυφῶν παράδεισος διαμένει καὶ τῆς αἰωνίου κολάσεως ἡ dE ἰδοὺ δὴ -καταλάμπει. "Απιθι οὖν πορείᾳ To ἀγαθὸν ἐκλεξάμενος, ὅπως τῶν τοσούτων δεινῶν τοῦ σκότους ἀπαλλαγῆς καὶ τῆς ἐπαγγελίας τῶν ἡτοιμασ- 20 µένων τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν ἀνεκλαλήτων ἀγαθῶν κατατύχης.» Ταύτης τοίνυν τῆς ὑπὲρ νοῦν θεωρίας δειχθείσης αὐτί, συνετίσθη τὸ παιδάριον θείᾳ duvéde καὶ σοφίᾳ Κυρίου καὶ Υνῶσις θείων ἀποκαλύψεων ἦν σὺν αὐτῷ.

Angelo duce 40. ᾿Ολίγων δὲ ἡμερῶν διελθουσῶν, ὁρᾷ τὸ παιδίον ἄνδρα 25

Pilam secedit.

λευχειμονοῦντα αὐτοψεὶ λέγοντα αὐτῷ «᾿Ακολούθει µοι ὅπου ἂν ἀπέρχώμαι. » Καὶ παραχρῆμα ἠκολούθησε τῇ σκιᾷ τοῦ ὀφθέντος καὶ συνεπορεύθη αὐτῷ. Καὶ ἀπάγει αὐτὸν κατὰ τὴν Τιβερινὴν χώραν τὴν ὑπὸ τὴν yeitovo Σελεύκειαν τελοῦσαν ἐν τόπῳ

4 Praeterea ex eodem codice S (abaitico) edita sunt ab A. Papadopoulos- Kerameus eiusdem Vitae Prologus in Vizantijskij Vremennik, 1, 603-604 ; cap. 104-107, ibid, 145-148; cap. 118, ibid., 606-607 ; cap. 202-205, ibid., 608- 609 ; cap. 133, ibid., 610 ; cap. 158 legitur inter Opera S. Iohannis Damasceni, P.G., XCIV, 1393.

VITA 5. SYMEONIS STYLITAE IUNIORIS 239

Tivi ἐν ᾧ ἦν χωρίον λεγόμενον Πίλα. Καὶ ἐν τῇ ἐρημίᾳ τοῦ ὄρους μονώτατον διετέλει τὸ παιδίον 'μετὰ θηρίων ὡς πρόβατον, ἐν νυκ- Ti καὶ ἐν ἡμέρᾳ φῶς ἀνεκλάλητον περὶ αὐτὸν βλέπον καὶ ὁδηγούµενος ὑπὸ τοῦ ὀφθέντος αὐτῷ λευχείµονος ἀνδρὸς καὶ τὰ τῆς

sXpeias αὐτῷ χορηγοῦντος. "Ἡμέρας δέ τινας οὕτω διετέλεσε TD ὄρει προσκαρτερῶν καὶ μηδενὶ ἀνθρώπῳ τὸ σύνολον ὁρώμενος, ἀλλ ὁδηγούμενος ἐν ἅπασιν ὑπὸ τοῦ ὀφθέντος αὐτῷ.

11. Μετὰ δὲ ταῦτα ἀνέρχεται ἐν τῷ ἀναβασίῳ τοῦ ὄρους καὶ Ιοῦαηπες εὑρίσκει μικρὸν µοναστήριον ἐν D ἦν ἀνὴρ εὐλαβὴς Ἰωάννης ὀνό- Stylita τοµατι ἐπί τινος βάσεως !' ἱστάμενος * συνῆσαν δὲ αὐτῷ καὶ ἕτεροι πα σσκμ µοναχοί. Οὗτος οὖν ὁ θεοφιλἠς Ἰωάννης πρὸ τοῦ τὸ παιδίον τὸ µοναστήριον ἐπιβῆναι ὁρᾷ διαφόρους ἀποκαλύψεις περὶ αὐτοῦ γινοµένας, ποτὲ μὲν παιδίον λευκοφοροῦν ἐπὶ ὀχήματος καθήιενον καὶ ἐν τῇ MOV} φερόµενον, ποτὲ δὲ τὸ» αὐτὸ παιδίον ἅμα

20 12. Ἠνίκα οὖν τὸ παιδίον ἐπέστη T μονῆ µονώτατον, Ξένον mirantibus ὡς ἀληθῶς θέαμα καὶ ἐλεεινὸν ἐδόκει. Τίς γὰρ οὐκ ἐξίστατο cunctis παιδίον βλέπων ἑξαετὲς ἐν τοιούτοις ὄρεσι βαδίζον, οὐδένα τε; ως. Fa παντελῶς 6dnrèv ὁρώμενον κεκτηµένον; :’Hv δὲ πυρράκης ὅλως formam et μετὰ κάλλους ὀφθαλμῶν κατὰ τὸ Υεγραμμένον καὶ εὐπρεπείας gratiam.

25 προσώπου, τρανῶς λαλῶν καὶ ἕἔτοιμος πρὸς τοὺς λόγους τυγχάνων, ἀπολογίαν τε ἔχων ἡδυτάτην καὶ λόγον μετὰ συνέdewç καὶ φρονήµατος τελείου * διότι χάριτος θείας ἦν πεπληρωμένος, ὅθεν καὶ ῥήματα θεῖα ἐλάλε. Τοῦτον ἑωρακὼς ὁ ϐεοφιλὴς ἀνὴρ ἐκεῖνος καὶ περιχαρὴς Υενόµενος καὶ τῶν ἑαυτοῦ

30 ἀναμνησθεὶς ἀποκαλύψεων προσελάβετο τὸ παιδίον καὶ ἐνηγκαλίσατο καὶ σὺν δάκρυσιν ηὐχαρίστει τῷ δεσπότη Χριστῷ τῷ ἀληθινῷ Θεῷ ἡμῶν τῷ πάντοτε πᾶσιν ἀνθρώποις πάντα πλουσίως xapiZouévw καὶ τὴν ἑαυτοῦ δωρεὰν πᾶσιν ἐφαπλοῦντι.

48. Ἔμεινεν οὖν ὁ ἐκλεκτὸς τοῦ Θεοῦ Συμεὼν ἐν τῇ αὐτῆ Ejus tran-

356 μονῆ ἡμέρας ἑπτὰ ἰδιάζων καὶ ὑπ) οὐδενὸς ὀχλούμενος «΄ οὐδὲ µετα- quillitas et λαβεῖν τροφῆς ἀνεχόμενος ! >> ὥστε γενέσθαι ἐν ἐκστάσει τὸν θεο- abstinentia. φιλέστατον ἀρχιμανδρίτην Ἰωάννην ἐπὶ τῇ διαίτη τοῦ παιδίου.

41. -- «βάσης δ. -- "[π. δὲ τὸ) τὸ δὲ S. — 5 riv μονὴν S. 18. — (οὐδὲ -- ἀνεχόμενος) om. S, suppl. ex M.