om. εἰ. — 2? ἡμέρα[[// A

ἐποιήσατο, ἐν αὐτῆ πάλιν ταύτῃ τὴν µετάβασιν ἐκ τούτου πρὸς die decemοὐρανὸν καὶ τὰς ἐκεῖσε μονὰς αἰωνίους ἐστείλατο μετὰ χρόνους Pris undeciἐνιαυσιαίους τέσσαρας πρὸς τεσσαράκοντα. Αὕτη δὲ ἦν ἡ λαμπρὰ πο πο ᾿"μνημοσύνη τῆς ἱερᾶς τελετῆς Δανιὴλ τοῦ μεγάλου λαμπτῆρος, τῶν 5ἐν στύλοις διαλαμψάντων πατέρων ὑπερλάμποντος ἔν τε πολιτείᾳ βίου καὶ θαυμάτων λαμπρότητι, κατὰ τὴν πρώτην καὶ δεκάτην τοῦ δεκεµβρίου μηνὸς ἱερις τελουµένη καὶ σεβασμίώως τιμωμµένη. Ἔπρεπεν d’ ἄρα τοὺς ὁμοτρόπους καὶ ὁμόζήλους 5 ἐν τοῖς τῶν ἱδρύτων ἀγῶσι γεγενηµένους τοῖς τε κατορθώµασι καὶ θαύμασι παραποπλησίως καὶ καταλλήλως διαλάµψαντας τούτους καὶ τῇ μνημοσύνη ἐν μιᾷ καὶ τῇ αὐτῆ ἡμέρῃᾳ συναφθῆναι καὶ συνδοξασθῆναι καὶ µίαν ἀμφοτέρων πανήγυριν ἐπὶ γῆς ἐπιτελεῖσθαι παρὰ πάντων MOTÈV καὶ πανηγυρίζεσθαι τῶν ἐν ἐπουρανίοις ὄντως θαλάμοις συνηµµένων dei καὶ συνγευφραινοµένων εὐφροσύνην καὶ χαρὰν ἀκή- IS ρατόὀν τε καὶ ἀνεκλάλητον.

99. Τὸ δὲ σεβάσμιον καὶ καρτερικώτατον αὐτοῦ σιῶμα, τὸ τῆς Corpuseius ἰσαγγέλου ψυχῆς ἐκείνης καὶ ἀδαμαντίνης ἐπάξιον σκήνωμα, τό, deponitur : μικροῦ δεῖν εἰπεῖν, ἄναιμόν τε καὶ ἄσαρκον, βασιλικαῖς τιμαῖς καὶ δηµοσίαις δορυφορίαις τε καὶ προόδοις μετὰ πλήθους λαμπάδων

2οκαὶ μύρων πολυτελῶν λαμπρῶς καὶ σεβασµίως ἐν σοριῷ κατατεθειµένον, πρὸς τὴν βασιλίδα μετακομισθὲν ἐν τῇ τοῦ θεσπεσίου Baσιανοῦ κατετέθη uovñ πρὸς τῷ δεξιῷ µέρει τοῦ ἐκεῖσε ἀνεγηγερ- in monastcuévou ναοῦ παλαιοῦ * ἤντινα μονὴν ἱεράν, ἀμεληθεῖσαν τῷ πολλῷ Xp6- rio Bassiani. νῳ καὶ πρὸς τὸ µηκέτι µοναστήριον χρηµατίζειν σχεδὸν καταντήσα- | 20σαν, ἀλλὰ κοσμικὸν γενέσθαι καταγώγιον κινδυγεύουσαν, ὁ θεοφόpos οὗτος πατὴρ ἡμῶν Λουκᾶς παραλαβὼν πατριαρχικῆ προτροπῇ παντοίῳ τε τρόπῳ πρὸς σύστασιν καὶ συγκρότησιν ἐπιμελησάμενος, φροντιστήριον αὖθις ὡς τὸ πρότερον ψυχῶν ἀπειργάσατο, νέος κτήτωρ οὐχ ἧττον τοῦ παλαιοῦ ἀναφανεὶς ἐν αὐτῆ προµη- 4οθέστατα καὶ τοὺς τοῦ σεβασµίου πόνους Βασιανοῦ μὴ ἐάσας εἰς τέλος ἀπολέσθαι καὶ λήθη παντελεῖ παραδοθῆναι, ἀλλὰ προσθεὶς καὶ τοῦτο τὸ µέγιστον κατόρθωμα τοῖς λοιποῖς πολλοῖς καὶ Àauπροῖς αὐτοῦ πλεονεκτήμασί τε καὶ προτερήµασιν, εἰς δόξαν μὲν Θεοῦ, ψυχῶν δὲ σωτηρίαν καὶ μνήμην ἀξιέραστον τῆς ἀξιομνημο- 35 νεύτου αὐτοῦ πολιτείας καὶ ἀξιεπαίνου τῶ ὄντι µακαριότητος.

40. ἼΑξιον δὲ πρὸς τοῖς εἰρημένοις προσθεῖναι καὶ τοῦτο τὸ Stephanus κατ᾿ ὄναρ ἀναφανὲν ξένον ὅραμα, μᾶλλον δὲ κατά τινα θείαν ἐκκα- medicus λυφθὲν ἀποκάλυψιν τότε πρὸ βραχέος πάνυ καιροῦ περὶ τῆς τοῦ

animam sancti

in specie columbae cernit.

Huius Vitae scriptor

234 VITA S. LUCAE STYLITAE

θεσπεσίου πατρὸς ἡμῶν κοιµήσεώς, ἣν δὴ κἀκεῖνος ἀριδήλως τοῖς | παροῦσι προηγόρευσεν ΄ ὅπερ κατεθεάθη φοβερῶς ἀνδρί τινι σωφροσύνῃη σὺν ἐπιεικείᾳ συζῶντι φόβῳ τε θείῳ ψυχὴν στοιχειουµένῳ, Στεφάνῳ μὲν προσαγορευοµένῳ, ἰατρικῆς δὲ πεπειραµένῳ | τέχνης, πλησιάζουσάν τε τὴν κατοίκησιν τῇ µονῆ . κεκτηµένῳ ΄ καὶ 5 γὰρ οὗτος τὴν ἀλήθειαν ὄρκῳ προσβεβαιούμενος, ἀωρὶ τῶν νυκτῶν, ὡς here, γεγενηµένος ἐν ἐκστάσει καθάπερ περιστερὰν ἑωρακέναι λευκὴν τὴν καθαρωτάτην Ψυχὴν τοῦ θεοφόρου πατρὸς ἡμῶν Λουκᾶ : ἥτι ὡς ἐξ οὐρανίου μὲν πρότερον ὕψους ἐδόκει κατενηνέχθαι πρὸς γῆν, ὑπεράνω δὲ τῆς ᾠκοδομημένης ἐκκλησίας το ἐν Th μονῆ καταπτᾶσαν καταπαῦσαι καὶ τὸν τόπον ἅπαντα φέγγει! φωτίσαι, εἶθ᾽ οὕτως ἀεροβατοῦσαν τοῖς ποσὶ πρὸς οὐρανὸν αὖθις τὴν πορείαν ποιησαµένην, ἀλλ᾽ οὐχὶ ταῖς πτέρυξι ταύτῃ χρωμένην * καὶ µέχρι τοῦ ὕψους φωτοφανῶς φθάσασαν, διανοιγῆναι παρευθὺ τὸ στερέωμα, λαμπροτέρᾳ φωτὸς αἴγλῃ περιαστραπτόµενον, καὶ τ ταύτην ἔνδον καθυποδέξασθαι * καὶ αὖθις τὰς οὐρανίους πύλας συγκλεισμῷ παραδόξῳ ἀσφαλισθῆναι καὶ ἀποκαταστῆναι, καθὰ καὶ πρότερον. Καὶ ταῦτα μὲν τὰ πρὸ τῆς ἱερᾶς ἐκδημίας τοῦ πανιέρου Θεοῦ θεράποντος ὡς ἀληθῶς παράδοξα θεάµατα, πάντα νοῦν, ὡς εἰκός, καταπλήττοντα κατὰ πολύ τε τὸ πιστὸν τῆς τούτου μετὰ 20 παρρησίας πολλῆς ἐκδημίας Σ πρὸς Κύριον τοῖς πιστοῖς ἀναντιρρήτως παραδηλοῦντα. .

41. Τὸ δὲ κατ αὐτὴν! τὴν ἡμέραν τῆς ἐκείνου µακαρίας µεταστάσεως περὶ ἡμᾶς τελεσθὲν τεράστιον πῶς ἂν παρασιωπήσαιµι, πολλῆς yéuov ἐκπλήξεως; πῶς d’ ἂν καὶ duvaiunv ἀξίως ἐκδιητή- 25 σασθαι νικώµενος τῷ µεγαλείῳ τοῦ θαύματος ; Πέμπτη τῶν ἡμερῶν τῆς ἑβδομάδος παρῆν, οἴκοι δέ µε καθήµενον τότε τῆς περὶ αὐτοῦ µεταστάσεως ἐξαίφνης ἡ ἀγγελία καταλαβοῦσα καὶ πολλῆς ἀθυμίας, ὡς εἰκός, ἐμπλήσασα σφόδρα, κατήπειγε κατὰ τάχος ἐπ᾽ αὐτοῦ τοῦ τόπου διαπεράσαντα πρὸς τὴν προσκύνησιν 30 καὶ τὸν ἀσπασμὸν καὶ τὴν ἀποβλύζουσαν εὐλογίαν τοῦ θαυματοβρύτου σκήνους ἐκείνου γενέσθαι τῆς τε πατρικῆς κηδείας µηδαμῶς ἀπολειφθῆναι ” καὶ τοσαύτην Enuiav ἀβουλήτως καὶ ῥᾳθύµως 5 ἐφ᾽ ἑαυτὸν ἐπισπάσασθαι. Ὡς εἶχον οὖν τάχους ΄ μετὰ σπουδῆς πολλῆς dpôuw τὴν θάλασσαν κατέλαβον ' ἣν ἐφεῦρον σφόδρα 35 σφοδρῶς ἀγριουμένην σάλῳ µεγάλῳ κυμάτων καὶ κλύδωνι αὐτῆ

40. — ! φεύγει Α. -- 3 K, ouviou À, οὐρανοῦ ed. — 5 ἐνδημίας A. 41. — ! καικαυτὴν À. -- ? ἀπολυφθῆναι A. — © οὐγγ. prius ῥαθύ À. — # τάχος À.

VITA S. LUCAE STYLITAE 235

TE µόνῃ τῇ θέᾳ φόβον ἐμποιοῦσαν καὶ τρόµον τοῖς βλέπουσιν, a saevissima µήτιγε πρὸς τὸ πλεῦσαι προσιτὴν κἂν ὁπωσοῦν δυναµένην γενή- ProcElla σεσθαι ' πλὴν ἅπαξ ἐγὼ τῇ τοῦ πόθου πληρώσει προσκείμενος . ὅλος τῇ τε προθύμῳ τῆς σπουδῆς διαπύρῳ προθέσει κατεπειγό-. ὅμενος, ῥιψοκινδύνως ἐμαυτὸν ἅμα καὶ τολμηρῶς τῷ ἐγχειρήματι προσεπιδίδωµι πλοιάριόν τε παραχρῆμα µισθωσάµενος καὶ πολλαπλοῦν τὸν μισθὸν τοῖς ««ναύταις δοὺς οὔ--τω 5 μόλις καταπειθεῖς 6 τούτους ἑλεῖν δυνηθεὶς τῆς φρικώδους ἐκείνης θαλαττίας ἀγριότητος κατετόλµησα, τῆς ζωῆς προφανῶς ἀφειδήσας καὶ στήσας ἐν τοοὔτω χαλεπωτάτῳ κλύδωνι κατὰ τὸν θαυμάσιον ᾽Αμβακοὺμ ἐν Habac. 3, 8. | θαλάσση τὸ ὅρμημα. ᾽Απάραντες οὖν ἀπὸ τῆς καλουµένης ᾿Ακροπόλεως πρὸς τὴν Εὐτροπίου λεγομένην µονήν, ἤδη διαπερᾶν ἀπηρξάμεθα, πολλαῖς μὲν κυμάτων ἁγρίων ἐπαναστάσεσι, πλείσταις δὲ χαλεπῶν ἀνέμων ἐναντιώσεσι περιστατούµενοι ' κατὰ δὲ τὸ 15 µεσαίτατον τῆς διαβάσεως τοῦ Πόντου καταλαβόντες καὶ σὺν ἀνέμῳ νότῳ βιαίῳ κλύδωνί τε τῶν σφοδρῶς κορυφουμένώων εἰς ὕψος κυμάτων καὶ τῇ σφοδροτάτη * συρροίᾳ. τῶν ἐπὶ τοῦ τόπου ῥευμάτων περιπεσόντες, τότε δὴ τῷ βυθῷ καταποθῆναι αὐτάνδρῳ τῇ νηϊ δυσχερῶς ἐκινδυνεύομεν, ποτὲ μὲν πρὸς µετέωρον ὕψος 2οτοῖς κορυφουµένοις κύμασιν ὡς εἰς οὐρανὸν ἀναφερόμενοι, ποτὲ δὲ πρὸς αὐτῆς τῆς ἀβύσσου τοὺς πυθµένας ὑπορροφούμενοι τῇ praetér spem σφοδρότητι τῆς καταιγίδος καὶ πρὸς ἅδην καταφερόµενοι. Απειρη- SETVatus; κότες τοίνυν πάσης τῆς ἐκ περινοίας πρὸς σώὠτηρίαν ἐλπίδος πρὸς µόνην τὴν ἄνωθεν βοήθειαν ὅλους ἑαυτοὺς ἐπερρίψαμεν. Καὶ 25 δὴ µεσίτης τῆς τοιαύτης πρὸς Θεὸν περιστατικῆς Ἱκετηρίας αὐτὸς ὁ θαυμάσιος οὗτος καὶ θεοφόρος Λουκᾶς παραλαμβάνεται παρ’ οὗ παρ᾽ ἐλπίδα πᾶσαν θᾶττον ἢ λόγος ὑπὲρ λόγον ἐρρύσθημεν ' ἅμα Υὰρ τῇ ἐπικλήσει καὶ παρακλήσει τῆς ἡμετέρας κατωδύνου κραυγῆς ἐπακούσας, ταχεῖαν αὐτὸς ὅτι µάλιστα τὴν ἐπικουρίαν ἡμῖν ἐπρυαοτανεύσατο θείαις ἐντεύξεσιν ' τὸ Τὰρ πλοιάριὀν νεύματι θείῳ καὶ κρείττονι κυβερνήσει τὰς τῶν ἀνέμων καὶ τῶν κυμάτων ἐμβολὰς βιαίας ὑπεκδραμὸν παραχρῆμα τῇ γῆ πρὸς ἣν ὑπήγομεν ἤγγισε καὶ πρὸς ὅρμον τινὰ χειροποίητον ἐκ μεγάλων κατεσκευασμένον πετρῶν εὐθυβόλως 5 κατήχθηµεν καὶ τῆς παραδόξου σωτηρίας 35 ὑπὲρ πᾶσαν προσδοκίαν ἐτύχομεν. Περισωθέντες τοίνυν ἀπὸ τῆς περιστατικῆς ἐκείνης ἀνάγκης τοῦ ἀπαραιτήτου κινδύνου, κατελά-

ὅτω À; τῷ εὖ.; ναύταις V; ναύται δοὺς où suwphlet Ῥ. —.6 καταπιθεῖς A, κατεπιθεὶς cerr. ed. — 7 σφοδρότητι Δ.-- ὃ ἐνθυβόλως Α.

236 VITA S. LUCAE STYLITAE

sancti exse-. Bouev " τὸ πανσέβαστον σκήνωµα τοῦ σηµειοφόρου Θεοῦ θεράπονquias prose- τος Λουκᾶ κατ αὐτὴν ἔτι τὴν κεφαλίδα τοῦ κίονος κατακείµενον un ἐντίμως καὶ ταῖς ἁρμοζούσαις ὑμνῳδίαις τε καὶ µελῳδίαις ὑπὸ τῶν ἐπισυναχθέντων μοναζόντων καὶ λοιπῶν ἀνδρῶν εὐλαβῶν εὐσεβῶς γεραιρόµενον, λαμπάσι τε πλείσταις λαμπαδουχούμενον καὶ μύροις 5 πολυειδέσιν, ὡς εἰκός, μυρωδούμενον ᾽ μεθ ὧν καὶ ἡμεῖς τὸν ἡμέτερον ἑαυτῶν ‘* πόθον ἐφ᾽ ἱκανὸν ὡς δυνατὸν ἀφωσιωσάμεθα σὺν εὐλαβείᾳ καὶ φόβῳ πολλῷ, ταῖς προσηκούσαις προσκυνήσεσι καὶ ταῖς ποθειναῖς περιπτύξεσιν τὴν ὑπὲρ τῆς ἀπολυτρώσεως τῶν | GalattTiwv κινδύνων εὐχαριστίαν αὐτῷ προσαγαγόντες καὶ τὴν το ὑπὲρ τῆς μελλούσης σωτηρίας ἱκετήριον δέησιν. Ἐν οἷς τὸ θαρρεῖν mors εἰληφότες καὶ τὰς αὐτοῦ πρὸς Κύριον εὐπροσδέκτους πρεσβείας εἰς ἐφόδιον κοµισάµενοι, τὴν πρὸς τὰ οἰκεῖα ἐπάνοδον ἐποιησάμεθα, νεαρὰν τὴν UVAUNV ἀεὶ κατέχοντες τῶν ἐκείνου κατορθωµάτων καὶ ποικίλων εὐεργετημάτων, ὧν εἰς ἡμᾶς συμπαθῶςτς ἔδρασεν ἔτι τε περιὼν ἐν σαρκὶ καὶ μετὰ τὴν ἐνθένδε µετανάστευσιν. RE Adsanctum 42, Ταῦτά σοι map ἡμῶν, à πατέρων Ἱερῶν ἀκρότης καὶ ὁσίων ἐκλεκτῶν ἀκροθίνιον, τῶν σῶν εὐτελῶν τέκνων, τὰ ψιλὰ ψελλίσµατα ! τέκνων, εἰ καὶ μωμητῶν, ἀλλ οὐκ ἀλλοτρίων σοι, πρὸ πολ-2ο λοῦ μὲν ἀνατεθειμένων, εἰσέτι δὲ καὶ νῦν σοι ἐγκαταλελειμμένων καὶ µέχρι τέλους ὁλοσχερῶς ἀνατεθησομένών καὶ τὰς τῆς σωτηρίας ἐλπίδας καὶ προσδοκίας μετὰ Θεὸν ἐν σοὶ προτεινοµένων, μικρὰν ὑπόμνησιν καὶ διήγησιν ἀμυδρὰν τῶν σῶν πολλῶν idpwτων καὶ μεγάλων κατορθωµάτων ἰσχνῶς ἐμφαίνοντα, ἀνάξια μὲν 25 τῆς σῆς ἀμιμήτου πολιτείας καὶ ἀρετῆς, οὐ μὴν παντελῶς ἀπόβλητα, ἀλλ᾽ εἰ καὶ μηδὲν ἕτερον εἰς ὄνησιν δυνάµενα συνεισενεγκεῖν, ἀλλ οὖν τὸ δοῦναι σοφοῖς ἀφορμὰς κατὰ τὴν παροιµίαν, δυναµένοις ἐξυφαίνειν σοι τὸν κατ ἀξίαν ὀφειλόμενον ἔπαινον. ᾽Αλλ ὦ σεβασμία καὶ τιµία Θεῷ κεφαλἠἡ καὶ ἀγγέλοις αἰδέσιμος, À τῆς 30 ἀρετῆς ἁπάσης καθαρώτατον κειµήλιον καὶ τῶν χαρισµμάτων τοῦ | πνεύματος δοχεῖον µυρίπνοον, D τῶν παραδόξων θαυμάτων καὶ | τῶν ἀφθόνων ἰαμάτων πηγὴ καὶ κρήνη θεόβρυτος, µέμνησο τοῦ σοῦ ποιμνίου διὰ παντὸς πρὸς τὸν Κύριον καὶ οὓς ἔτι σωματικώῶς παρὼν νουθετῶν πνευματικῶς ἐπεστήριζες, τούτους δὴ καὶ νῦν 35 μεταστὰς καὶ πρὸς Θεὸν µεταχωρήσας μηδαμῶς ἐλλείποις, πανθαύμαστε, σαῖς λιταῖς ἀεὶ συντηρῶν καὶ πάσης ῥυόμενος βλάβης τε

Prou. 9, 9.