αὐτὸν S. -- 5 inras.S

ΝΙΤΑ 8. SŸMEONIS STYLITAE IUNIORIS 255

µίας, ἄλλοι πλείονες ἐφίσταντο φέροντες τὸν ὅμοιον τρόπον ἀσθενοῦντας, οἵτινες ἰάσεως ἐτύγχανον διὰ τοῦ ἁγίου: καὶ ἔμενον καὶ αὐτοὶ κάµνοντες ἐν τῷ yivouévw ἔργῳ ΄ λοιπὸν δὲ διεδόθη τοῦτο πανταχοῦ καὶ πάντες προσέτρεχον εὐλόγηθῆναι καὶ ἰαθῆναι ἐκ τῶν το συνεχουσῶν αὐτοὺς * ἀσθενειῶν καὶ ἐργάζεσθαι ἐν τῷ ἔργῳ, φέροντες μεθ ἑαυτῶν τὰς ἰδίας δαπάνας. καὶ τὰ ἐργαλεῖα, ὤνπερ ἔχρηζον ἐν τῷ τοιούτῳ ἔργῳ. Καὶ οὕτως κατὰ τὸ ῥῆμα Κυρίου ἀβαρῶς

τς πρὸς τὴν χρείαν τῆς τοιαύτης ὑπουργίας ' ἦν γὰρ À TNA τῶν.

ὑδάτων παρὰ τὰς ῥίζας τοῦ ὄρους ἐκ πολλῶν διαστημάτων * ἐπέτρεψε δὲ αὐτοῖς ὁ ἅγιος πλῆθος ἀσβέστου ἐνεγκεῖν ἐν τῷ µέσῳ καὶ τὴν λατύπην καθᾶραι καὶ καταμῖξαι ' καὶ ἐποίησαν οὕτως) à δὲ δοῦλος τοῦ Θεοῦ εὐξάμενος εἶπεν ' « Κύριε, ἐντέλλου 3 ταῖς ' γεφέλαις αοτοῦ οὐρανοῦ, καὶ κοµισάτωσαν ὕδωρ πρὸς τὴν ἐπιζητουμένην ἡμῖν χρείαν ΄ καὶ τοῦτο ποιησάτωσαν, ἕως οὗ ἔσται ἡμῖν εἰς πλῆθος συναγωγὴ ὑδάτων. » Ἐπήκουσε δὲ ὁ Κύριος τῆς φωνῆς αὐτοῦ, καὶ παραχρῆμα δέδωκαν φωνὰς αἱ νεφέλαι καὶ ὑετὸν µέγαν σφόδρα, καὶ ἔτριβον ὅλα τὰ ἄσβεστα: καὶ οὕτως ἐπαύετο ὁ ὑετός ' τοῦτο - 25 δὲ ἐχίνετο κατὰ καιρὸν τῆς τοιαύτης χρείας. ‘O γὰρ Κύριος ἐποίει τὸ θέλημα τοῦ ἁγίου δούλου αὐτοῦ εὑρέθη δὲ καὶ ἐν τῷ ὄρει δύο φρέατα, ἐκ πλαγίων σεμνὰ κεχωσµένα, Ὑενόμενα ἐν ἀρχαίοις καὶ ἑλληνικοῖς χρόνοις' καὶ ἐξεχόισαν αὐτὰ οἱ ὄχλοι, ἐπειδὴ ἐστενοῦντο εἰς τὸ ὕδωρ οἱ ἐρχόμενοι καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν ἐπέτρεψεν δὲ ὁ 30 ἅγιος γενέσθαι τοὺς ἀγωγοὺς αὐτῶν ἑτοίμους, καὶ ἐποίησαν οὕτως * Kai ἐδεήθη τοῦ Θεοῦ, καὶ ἔδωκαν φωνὰς καὶ ὑετὸν µέγαν ai νεφέλαι καὶ εἰς ἅπαξ ἐπλήσθησαν τὰ φρέατα ᾿ τὸ δὲ πλῆθος τῶν ἐρχοµένων ἐφ᾽ ἑκάστης ἡμέρας πρὸς τὸν ἅγιον ἀνδρῶν τε καὶ Yuvaiκῶν καὶ νηπίων, συνεχοµένων ἐκ ο ρδρων παθῶν καὶ ἰωμένων ἦν 35 ἄπειρον σφόδρα.

Aquam ad varios usus impetrat,

quae non minuitur,

Ligna attollendis saxis necessaria

ον moxaffe-

κά. renda nun- : A |

tiat.

256 VITA S. SYMEONIS STYLITAE IUNIORIS

«δὲ τοῦτο ὁ ἅχιος καὶ καλέσας ἐπὶ πάντων ἕνα τῶν ἀδελφῶν, ’Av-

τώνιον ὀνόματι, ἔφη πρὸς αὐτόν" «Λαβὼν σχοινίον ἀπότρεχε καὶ Χαλάσας µέτρησον τὸ ἐν τοῖς λάκκοις ὕδωρ.» ‘O δὲ. µετρήσας ἤνεγκε τὸ µέτρον καὶ ὑπέδειξε τῷ τοῦ Θεοῦ δὀύλῳ" καὶ μετὰ τετραμηνιαῖον τοῦ. θέρους χρόνον ἀπέχθὼν πάλιν ἐχάλασε τὸ σχοι- 5 viov καὶ ἐμέτρησε καὶ εὗρεν, ὅτι οὐ παρεκατέβη οὐδὲ ἕνα δάκτυλον ΄ καὶ ὑπέστρεψεν ὁ ἀδελφὸς διηγούµενος τῷ ἁγίῳ καὶ πᾶσι

440. “Orte ἔμελλον RTE τὰ ζηνίχια τοῦ στύλου, διελογίζοντο x ) οἱ ἀδελφοί, πόθεν εὑρεῖν µηχανάς. Εἶπεν δὲ πρὸς αὐτοὺς Συμεών *

« Μηδὲώ περὶ τούτου uepiuvñonte * ἐθεώρουν γὰρ σήμερον ἄνδρα ἄγροικον ἑστῶτα ἐπὶ τοῦ στοµίου τοῦ ποταμοῦ καὶ τῆς θαλάσσης σάβανον ἐπιφερόμενον ἐπὶ τοῦ ὤμου αὐτοῦ, μὴ ἑώρακότα μὲν τὸ πρόσωπόν µου, προσελθόντα dé µοι καὶ δεόµενον ἕνεκεν τοῦ καταρ- 15 ρήσσοντος αὐτὸν ἐν τοῖς λουτροῖς daiuovoc, καὶ πρὸς τούτοις παρακαλοῦντα δοῦναι ξύλον πλωΐσιμον ! ἐπιτήδειον τῇ προκειμένη XPEÏG * ὅπερ καὶ ἐθεασάμην ἐν δυνάµει τοῦ πνευµάτος.» Τούτων δὲ ἡμῖν ὄρθρου παρ) ἀὐτοῦ ἀπεγγελθέντων, ἰδοὺ εἴσω τριῶν ὡρῶν, ἔτι ἑστώτων ἡμῶν πλησίον αὐτοῦ, παραγέγονεν ὁ ἄνθρωπος ἐπιφερό- 20 µενος τὸ σημεῖον τοῦ σαβάνου ἐπὶ τοῦ ὤμου αὐτοῦ:' καὶ γονυπετῶν παρεκάλει αὐτὸν περὶ τῆς. τοῦ πλωϊσίμου 3 ξύλου δόσεως καὶ τῆς τοῦ καταρήσσοντος αὐτὸν daiuovos ἀπαλλαγῆς' καὶ σφραγίσας αὐτὸν Συμεὼν ἐπετίμησε τῷ baiuovi ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ: καὶ ἐξῆλθεν ἀπ) 25 αὐτοῦ καὶ οὐκέτι προσεγγίσαι αὐτῷ ἐτόλμησεν, ὥστε καθ ἑκάστην : ἡμέραν λουόμενον διαμεῖναι αὐτὸν ὑγιαίνοντα καὶ δοξάζοντα τὸν Θεόν.

444. Ἑτέρου ξύλου χρηζόντων ἡμῶν διὰ τὴν τοῦ εἰρημένου κίογος στάσιν, εἶπεν πρὸς ἡμᾶς ὁ τοῦ Θεοῦ δοῦλος: «Ἰδοὺ παρα- 30 γίνεται ἕτερος ἀνὴρ ἔχων ἐν τῷ στοµίῳ τοῦ ποταμοῦ ξύλον, καὶ ὁ ποὺς αὐτοῦ σεσηµµένος. » Καὶ λαλοῦντος αὐτοῦ, ἐπέστη τῇ μονῆ ὁ ἀνὴρ γονυπετῶν θεραπευθῆναι αὐτοῦ τὸν ἀλγοῦντα πόδα, προσδέξασθαι δὲ map αὐτοῦ καὶ τὸ ζητούμενον ξύλον. Συμεὼὺν δὲ ἄρας τὴν ῥάβδον αὐτοῦ τὴν βαΐνην δέδωκεν αὐτῷ ἐν αὐτῆ : καὶ εὐθέως 35 Ώρεν αὐτοῦ τοὺς πόνους, ποιήσας αὐτὸν εὐθέώς περιπατῆσαι * καὶ ἀπῆλθεν ὑγιὴς δοξάζων τὸν Θεόν.

110. — ! πλοΐσιμον S, melius πλώϊμον, πλεύσιμον ? — ? πλοησίµου »ὃ.

L ; N° 3. ρα ΝΙΤΑ 8. SYMBONIS STYLITAE IUNIORIS 257

“χρόνους ἐπεδείξατο Συμεὼν τοὺς µακαρίους ἀγῶνας, καθὼς ὑπέ- 2 = ς 2) ΄ \ 4 » Gi δειξεν αὐτῷ ἡ ἄνωθεν χάρις κατὰ τὸν τύπον τὸν δειχθέντα ὑπὸ

Columna perfecta a

τοῦ Κυρίου τῆς δόξης. Καὶ ἐπιφανεὶς ὁ Κύριος τῷ ἁτίῳ περὶ τρί- Chris

την ὥραν ἡμερινὴν σὺν μµυριάσιν ἀγγέλων καὶ προσκοµίσας ἐν 5 ἄρτῳ καὶ οἴνω πνευματικῷ — αὐτὸς δὲ ἦν ὁ προσφέρων καὶ προσφερόµενος — ἡγίασε τὴν στάσιν τοῦ θεράποντος αὐτοῦ, ταύτης τῆς θείας θεωρίας προφανώς δειχθείσης αὐτῷ. Λοιπὸν Συμεὼν ὑπὸ τῆς θείας χάριτος ὁδηγούμενος ἔσπευδεν ἐπὶ τοῦ Kiovos ἀνελθεῖν, ᾿διὰ πάντων τὴν ἑαυτοῦ πολλὴν προθυµίαν ἐπιδεικνύμενος * καλέσας

1odë τοὺς δοκιµὠτέρους τῶν ἑαυτοῦ μαθητών, Συμεὺν εἶπεν αὐτοῖς *

« Δέομαι, φυλάξατε τὸ µυστήριον τοῦ ἐπιτελεῖν τὴν ἡμέραν τῆς ἑορτῆς ταύτης ἐν συντριμμῷ καρδίας καὶ πνεύματι ταπεινώσεως καὶ ἀγαλλιάσεως, καθ) ἣν ἐπεφάνη ἡμῖν ὁ Κύριος μετὰ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ τοῦ ἁγιάσαι τὴν στάσιν µου καὶ τὴν ἄνοδον τὴν ἀφ᾿ ὑμῶν > ἣν IS μετὰ τὴν προκειµένην ἡμέραν τῆς ἁγίας Πεντηκοστῆς εὐδοκίᾳ τῆς παναγίας καὶ ὁμοουσίου Τριάδος ποιούµεθα...

|, 2oëv τοῖς ἀδελφοῖς μετὰ τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ ΄ καὶ ἐγένετο ὡς

ἡ ἡμέρα αὕτη καὶ ἤλθον oi ἄγγελοι προσκυνῆσαι ἐγώπιον τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἐν τῇ πρώτη φυλακῆ τῆς νυκτὸς ἐξελθὼν ὁ διάβολος ἔρριψεν ἑαυτὸν καὶ κατέβη ἐπὶ ᾿Αντιόχειαν ἐν δυσὶ πτέρυξιν ἐκτείγας ἑαυτὸν ἐπὶ βορρᾶν καὶ ἀνατολήν : καὶ εὐθέως μιᾷ φωνῇ ὕχη- 26σαν οἱ ἄνθρωποι ἐν µεγάλῳ κοπετῷ ἐπὶ τοὺς ἑαυτῶν παῖδας καὶ τοὺς πλείστους τῶν ἀνθρώπων κατὰ τὴν πύλην τῆς Συρίας. ᾽Ανήρχετο δὲ ἐπὶ τὸ Θαυμαστὸν ὄρος πλῆθος ἀνθρώπων ἀπαγγελλόντων ' τῷ ἁγίῳ τὸν συνέχοντα θρῇνον τὸν τόπον ἐκεῖνον. Εἶπεν δὲ αὐτῷ ñ µακαρία Μάρθα ἡ µήτηρ αὐτοῦ κλαίουσα ‘ «Πρόσευξαι, τέκνον 30 πρὸς τὸν Κύριον ῥυσθῆναι τὸν τόπον τῆς Ἰεννήσεώς σου τῆς ἐπελθούσης ὀργῆς. Σ Ἐπιφωσκούσης δὲ ἁγίας κυριακῆς, κλίνας τὰ γόνατα ἐδέετο ἐκτενῶς τοῦ Κυρίου περὶ τούτου * καὶ ἰδοὺ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ ὤφθη αὐτῷ, καὶ ὁρᾷ ἑαυτὸν ἁρπαχέντα τῇ δυνάµει τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου μετὰ πλήθους ἀγγέλων καὶ κατενεχθέντα ὥσ- 46 περ ἐκ τοῦ ἀέρος κατ ἐκείνης τῆς πύλης : καὶ ἔστη πρὸς ἀνατολὰς βλέπων : καὶ ἐπιτελέσας τὴν εὐχὴν ὑπὲρ τοῦ τόπου ἐκείνου, οὐκ ἔλαβεν ἐξουσίαν δεηθῆναι ὑπὲρ πάσης τῆς πόλεως. Ἐν αὐτῆ δὲ τῇ ὥρᾳ τῆς ψυκτὸς ἤρθη ἐκ τοῦ τόπου ἐκείνου à κοπετός ‘ καὶ

secratur.

Daemon adversus Antiochiam saevit.

πο Pro CNET RIT RES 258 VITA S. SYMEONIS STYLITAË IUNIORIS ου...

παρῆλθεν ὁ ὁὀλοθρεύων ἐπὶ τὴν πύλην τὴν κατὰ uEONUÉpiav, ἥτις ἐκφέρει ἐπὶ τὴν Δάφνην, καὶ ἐγένετο ἀπὸ τοῦ λεγοµένου Χερουβὶμ … καὶ µέχρι τοῦ Ῥοδίονος, ἐν ὅλη τῇ Τειτονίᾳ τῇ καλουμένη τῶν Κρεαταίων ? κραυγὴ µεγάλη, θρῆνος δὲ καὶ κοπετὸς πολὺς σφόδρα * πρωΐῖας δὲ γενομένης, διήΥΤειλε ταῦτα Συμεὼν ὁ τοῦ Θεοῦ δοῦλος 5 ἡμῖν τε καὶ τῇ µακαρίᾳ Μάρθᾳ * καὶ ἰδοὺ πλῆθος ἀνθρώπων. ἐκ τῆς πόλεως ἀνήρχετο καὶ ἀπήγγελλον τῷ µακαρίῳ τὸν πολὺν' ἐκεῖνον ὄλεθρον καὶ τὸν συνέχοντα τὴν πόλιν µέγαν ὀδυρμόν. ᾿ Cum frater 199... Τούτων ῥηθέντων, ἤκουσεν ὁ τοῦ Θεοῦ δοῦλος, ὅτι καὶ ὁ onon oblis- Κόγων ὑπὸ τῆς αὐτῆς πληγῆς τρωθεὶς ἐτελεύτησεν : ἐπέτρεψε dè 10 κοµισθέντα αὐτὸν τεθῆναι ἔμπροσθεν αὐτοῦ. ΤΠροστάξας οὖν ἀρθῆγαι ἀπ᾿ αὐτοῦ τὸ δερμοκούκουλον, ἔκλαυσεν ἐπ᾽ αὐτῷ σφόδρα. καὶ Κλίνας τὰ γόνατα καὶ τὸ µέτωπον προσκολλήσας τῆ στάσει͵ προσηύξατο λέγων * « Ὁ πατὴρ τῶν οἰκτιρμῶν καὶ Θεὸς πάσης παρακλήσεως, ὁ ἐξ οὐκ ὄντων τὰ πάντα δηµιουρχήσας, Χριστὲ HOVO- 15 Tevñ υἱὲ καὶ λόγε τοῦ Θεοῦ, ἡ ζωὴ τῶν νεκρῶν, 6 κατάγων εἰς ἄδου πύλας καὶ ἀνάγων, πνεῦσον εἰς τὸν κείµενον τὸ ζωοποιόν σου πνεῦμα, ὅπως κατασταθῆ ἡ ψυχἠὴ αὐτοῦ ἐν τῷ σκηνώμµατι αὐτῆς * καὶ δὸς! μεγαλοσύνην τῷ ὀνόματί σου " σὺ γὰρ εἶ εὖλο- <a γητὸς ἐπὶ πᾶσι τοῖς θαυµασίοις σου, ὡς ἀεὶ καὶ νῦν καὶ εἰς τοὺς 20 αἰῶνας, dunv. > Ταῦτα προσευξάµενος φωνῆ µεγάλη «ἐκάλεσε τῷ ὀνόματι καί φησιν * «᾿Αββᾶ Κόνων : » καὶ οὐκ ἠν φωνὴ καὶ οὐκ 3 Reg. 18,26. ἣν ἀκρόασις, Πάλιν οὖν κλίνας τὰ Ὑόνατα, προσέθετο τὴν αὐτὴν εὐχὴν ποιεῖν ἐκτενέστερον, καὶ μετὰ τὴν προσευχὴν ἐφώνησεν aùτὸν πάλιν ἐξ ὀνόματος: καὶ οὐδὲ τότε παντελῶς ἐδίδου ἀπόκρισιν. 25 Εἴτα τὸ τρίτον κλίνας τὰ Υόνατα προσηύξατο καὶ ἦρε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἷς τὸν οὐρανὸν βλέπων καὶ εἶπεν μετὰ ΄ φωνῆς καὶ δακρύων ΄ « Ἡ µήτηρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν, ἣ πολύσπλαγχνος ἀειπάρθε- : omnes sanc- VE θεοτόκε Μαρία, ὁ τῆς ἐρήμου πολίτης καὶ διδάσκαλος τῶν ἐν tos µετανοίᾳ, ὁ πρόδρομος τοῦ Ἐμμανουήλ, ἅγιε Ἰωάννη, ὁ διὰ τῆς 30 δεξιᾶς Ἱεροθετήσας τὸν δημιουργὸν καὶ δεσπότην πάσης κτίσεως, ὁ καταξιώσας πολλὴν φιλίαν καὶ ἀγάπην ποιήσασθαι μετ’ ἐμοῦ, Χερουβίμ, Σεραφίµ, Θρόνοι, Κυριότητες, ᾿Αρχαί, Ἐξουσίαι, οἱ εἴκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι οἱ ὑπὲρ ψὐχῶν δικαίων ἀδαπάνητον θυσίαν ἐπιτελοῦντες, Γαβριήλ, Μιχαἠλ καὶ οἱ ἐν πάσαις ταῖς στρατιαῖς τῶν 35 ἀναριθμήτων ἀγγέλων ἅγιοι ἄγγελοι καὶ ἀρχάγγελοι πάντες oi τὰς ὑπὲρ ἐμοῦ δεήσεις καὶ λειτουργίας προσάγχοντες καὶ ἐπαγγελλόµεγοι φιλεῖν µε ἐκ βρέφους, σὺν πᾶσι τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις,

set,

*itaS, legendum Κερατέων.

VITA S. SYMEONIS STYLITAE IUNIORIS 259

προφήταις καὶ µάρτυσι καὶ πνεύµασι δικαίων τετελειωμένων, ἐσιχήgate δεόµενοι ὑπὲρ ἐμοῦ, ἐπελάθεσθέ µου τῆς ἀγάπης; ποῦ νῦν ὁ ἁγιασμὸς ὑμῶν; ποῦ νῦν À µνήµη µου ἐν τοῖς συντάγµασιν ὑμῶν; ἰδοὺ ὁρώντων ὑμῶν κεῖται οὗτος ἀνὰ µέσον ὑμῶν καὶ τοῦ 5 Κυρίου; εἰ οὐ ζήσεται, εἰς µάτην ἐκοπίασα ΄ εἰ οὐκ ἀγαστήσεται, οὐκ εὐηρέστησα τῷ Kupiw οὐδὲ κοινωνίαν εὗρον εἰς τον ἐν oùpaνοῖς θησαυρὸν τῆς µεγαλοσύνης” ὁ ἐν ὑψηλοῖς κατοικῶν καὶ τὰ ταπεινὰ ἐφορῶν, ἔφιδε' ἐν τῇ ὥρᾳ ταύτῃ ἐπὶ τὴν ταπείνωσίν µου ὅτι πτωχὸς καὶ πένης εἰμὶ ἐγὼ καὶ αἱ θλίψεις τῆς καρδίας µου το ἐπληθύνθησαν ' καὶ ἐκ τῶν ἀναγκῶν µου ἐξάγαγέ µε, ὅτι, δοῦλος σός εἰμι, δέσποτα.» Ταῦτα αὐτοῦ λέχοντος καὶ δεοµένου, ἐφοβήθησαν σφόδρα oi παρεστῶτες τῶν ἀδελφῶν ' ἦν γὰρ ἰδεῖν ἐκ τῶν λεγομένων καὶ αὐτὸν σχεδὸν τὸν οὐρανὸν στυγνάζοντα. Ἡ δὲ ρτοεοτεµακαρία Μάρθα ἀκούσασα τῶν λεγομένων ὑπὸ τοῦ ἁγίου, ἐν suscitando 15 ἀγῶνι πολλῷ Τέγονεν. Ἐν αὐτῆ δὲ τῇ ὥρᾳ ἔπεσεν ἔκστασις ἐπ᾽ αὐτήν, καὶ ἔφριξε τῷ πνεύµατι ' ἔγνω γὰρ θείαν χάριν κατελθοῦσαν ἐκ τῶν οὐρανῶν ἐπὶ τῇ Boñ τοῦ δικαίου, ὥστε σεισθῆναι πάντα τὸν τόπον ῥἐκεῖνον. Μετὰ δὲ ταῦτα ἐν ἀνέσει µεγαλυνομµένη ψυχῆς καὶ σώματος, ἐκ τῆς ἐπισκιασάσης δυνάµεως εἰς ἑαυτὴν 20 ἐλθοῦσα, πρὸ τοῦ διηγήσασθαι τὴν ὁπτασίαν ἔστη εἰς προσευχήν. Εἶπεν δὲ ἐν τῷ δικαίῳ τὸ πνεῦμα τὸ } ἅγιον «᾿Ιδοὺ ὁ Κύριος, καὶ οὐκ ἔγνω οὐδείς © » καὶ ἐβόησε φωνῆ µεγάλη καὶ εἶπεν ' « Ἐκ θλί- Ψεως ἐπεκαλεσάμην τὸν Κύριον, καὶ ἐπήκουσέ µου εἰς πλατυσμόν ᾿ Psaim. 147,5; Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς µου τοῦ δούλου σου καὶ ἡ κραυ- Psalm. 401, 26Τή µου πρὸς σὲ ἐλθέτω * μὴ ἀποστρέψης τὸ πρόσωπόν σου ἀπ᾿ ος ds ἐμοῦ * ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ * θλίβωμαι, κλῖνον πρός μετὸ οὓς σου ’: ἐν à ἂν ἡμέρᾳ ἐπικαλέσωμαί σε, ταχὺ ἐπάκουσόν µου, υἱὲ τοῦ Θεοῦ ' ὁ κλίνας οὐρανοὺς καὶ καταβὰς ἐξ ἁγίων ὑψωμάτων καὶ κατοικητηρίων σου, ὁ σταυρωθεὶς ὑπὲρ ἡμῶν, ὁρᾷς τὸν προκείµενον ' εἰ ποιεῖς 3oTù θέληµα τών φοβουμένών σε καὶ ἔγραψας κἀμὲ ἐν Ti βίβλῳ Psalm. 144, σου, ὡς ἀνέστησας τὸν τετραήµερον Λάζαρον, ἔγειρον καὶ τοῦ- ÿ τον τὸν κεκοικηµένον.» Ταῦτα βοιῶντος τοῦ δικαίου, ἤκουσε φωνῆς iteratis viciᾗ ψυχἠ τοῦ κειµένου ἐν προσευχῆ λεγούσης ᾽ «Σκότος ὁ κόσμος bus orat ; ὅλος καὶ οὐκ ἔστι σήμερον φώς λάμπον ἐν πάση τῇ τῆ * πληθυν- 35θείσης τῆς ἀνομίας ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασι τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώπων, ᾿ἐνθάδε δὴ εὑρήκαμεν φῶς.»

ἢ ώρα εἶδεν ὁ τοῦ videt caelos apertos,

129.—1ita S, lege ἔπιδε. — ? Corr. pris τι S. — 5 huépay S.— toùaou S.

et accepto responso