VITA 6. SYMEONIS STYLITAE IUNIORIS
Palaestinen- VOS εἶπεν, ὅτι 6 πατριάρχης ἐν ταύταις ταῖς ἡμέραις τελευτήσει sem fore nun- καὶ ἄνθρωπος Παλαιστινὸς προχειρισθήσεται ἀντ᾽ αὐτοῦ * καὶ Γέγο-
tiat,
γεν οὕτως, Τελευτήσαντος γὰρ Δομνίνου τοῦ GYIWTATOU, προεχειρίσθη ἀρχιερεὺς Θεουπόλεως ᾿Αναστάσιος ὁ ἁγιώτατος, ἐκ τῆς ΤΤαλαιστινῶν χώρας ὁρμώμενος, ἀποκρισιάριος δὲ τῆς ἐν τῇ µεγάλη 5 τῶν ᾽Αλεξανδρέων πόλει ἁγιωτάτης ἐκκλησίας ' καὶ ἐδοξάσαμεν τὸν Θεὸν τὸν ἀλλοιοῦντα καιροὺς καὶ χρόνους καὶ ἀποκαλύπτοντα τὰ μέλλοντα τῷ ἐνδόξῳ αὐτοῦ θεράποντι.
quae omnia 205, Χρόνου δέτινος παρᾠχηκότος, προφάσεώς τινος κινηθεί-
σης, ἐξεβλήθη τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου τῆς βασιλευούσης πόλεως το Εὐτύχιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης ' πνεῦμα δὲ Θεοῦ ἐκίνησεν ᾿Ιουστινιανὸν τὸν βασίλέα καὶ ἐκέλευσε χειροτονηθῆναι πατριάρχην τῆς ἁγίας τοῦ Θεοῦ ἐκκληδίας Κωνσταντινουπόλεως ᾿Ἰωάννην τὸν προειρηµένον, κατὰ τὴν πρόρρησιν τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ" koi τούτων οὕτως ἀποτελεσθέντων, δόξαν ἀνεπέμψαμεν Χριστῷ τῷ τς Θεῷ ἡμῶν, τῷ ἀξιώσαντι ἡμᾶς ἀκροατὰς Τενέσθαι τοιούτων μυστηρίώὠν, ; ορ
reapse eve- 3206. Τελευτήσαντος δὲ ᾿Ιουστινιανοῦ, µετέστη τὸ τῆς βασιλείας
niunt,
Justini filiam 3907. Ὑπῆρχε δὲ τῷ αὐτῷ ᾿Ιουστίνῳ θυγάτριον ὑπὸ daiuovos
per epistu-
. Jam liberat tri
non tamen ipsum lustinum,
» δὲ διὰ γραμμάτων τοῦ ἁγίου ἐπινεῦσαι ταύτην πεμφθῆναι πρὸς 256 αὐτόν, ἐφ᾽ D ἰάσασθαι αὐτήν. ‘O δὲ τοῦ Θεοῦ θεράπων ἀντέ- Ύραψε τῷ βασιλεῖ ταῦτα: « Θάρσει, βασιλεῦ, καὶ εὐχαριστίας προσάγαγε Χριστῷ τῷ Θεῷ ἡμῶν : ἐξελήλυθε γὰρ ἀπὸ τῆς θυγατρός σου τὸ δαιµόνιον.» Καὶ γέγονεν οὕτως ' μετ ὀλίγας γὰρ ἡμέρας γεγράφηκεν ὁ βασιλεὺς εὐχαριστῶν τῷ ἁγίῳ καὶ μηνύων τὴν ἴα- 30 σιν τῆς θυγατρὸς αὐτοῦ. Καὶ τοῦτο Υνόντες ἡμεῖς οἱ ᾿ἐλάχιστοι, ni πλεῖον ἐδοξάσαμεν τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ, τὸν δεδωκότα τοιαύτην χάριν τῷ ἁγίῳ ἀὐτοῦ θεράποντι.
208. ᾿Αναγκαῖον δὲ ἡγούμεθα γνωρίσαι τοῖς φιλοχρίστοις ὑμῖν καὶ τὰ μετὰ ταῦτα περὶ τοῦ αὐτοῦ βασιλέως ἀποκαλυφθέντα τῷ 35 ἁγίῳ Kai τὰ συμβάντα χαλεπὰ dr ἀπείθειαν ἐκείνψ. ᾿Ασθενείᾳ γὰρ αὐτοῦ περιπεσόντος ἐπικινδύνῳ, τὰ περὶ ταύτης γεγράφηκε τῷ τοῦ Θεοῦ δούλῳ Ἰωάννης ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης τῆς βασιλίδος πόλεως, καὶ παρεκάλεσεν αὐτὸν, δεηθῆναι τοῦ Θεοῦ περὶ τῆς ἰάσεως . τοῦ βασιλέως. ᾿Αντέγραψεν οὖν αὐτῷ ὁ τοῦ Θεοῦ θεράπων, πα-ᾳο
VITA S. SYMEONIS STYLITAE IUNIORIS 267
ρεγγυῶν μὲν μηδὲν τῶν ἀπαρεσκόντων τῷ Θεῷ προσενεχθῆναι τῷ βασιλεῖ χάριν τῆς τοιαύτης νόσου, ἐπαγγελλόμενος! δὲ ταχεῖαν αὐτῷ δωρηθῆναι παρὰ Θεοῦ τὴν ἴασιν, μηδενὸς τῶν ἀπηγορευμένων aÙτῷ προσφεροµένου. ᾽Αλλὰ ταύτης οὐ τετύχηκεν ὁ βασιλεύς, κατα- 5 Φρονήσας μὲν τῶν παρὰ τοῦ ἁγίου δηλωθέντων, ἐκδεδωκὼς δὲ ἑαυτὸν ἀνδράσι ψΨυχοφθόροις καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ µερίδος
ἀλλοτρίοις. ᾿Αγατόντες γὰρ οὗτοι Τιμόθεόν τινα τῆς τῶν Ἑβραίων qui supersti- '-μὲν θρησκείας ὑπάρχοντα, ἰατρικὴν δὲ ἐπαγγελλόμενον τέχνην, τὸ tiosis reme- . δ’ ἀληθέστερον εἰπεῖν ἐχθρὸν τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ὄντα — ἦν γὰρ dis uteba-
10 οὗτος καὶ δαιμόνων θεραπευτής, Υοητείαις ἐνασχολούμενος dei ---τοῦτον ὡς δόκιμον ἐμήνυσαν Σοφίᾳ τῇ βασιλίδι: ἥτις περὶ τῆς νόσου τοῦ βασιλέως ἀναθεμένη τῷ κακοδαίµονι ἐκείνῳψ, πολλῷ πλέον ἠπατήθη * διεβεβαιοῦτο . γὰρ ὅ- τρισκατάρατος καὶ «τοῦ Θεοῦ ἀλλότριος συντόμως τῆς νόσου ἀπαλλάττειν τὸν βασιλέα" τοῦτο
15 γνοὺς Ἰωάννης ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης παρεγγύησεν αὐτοῖς μηδὲν 'τοιοῦτον διαπράξασθαι μηδὲ καταφρονῆσαι τῶν ἐντολῶν τοῦ δού- Aou τοῦ Θεοῦ Συμεών’ of δὲ οὐκ ἐπείσθησαν, ἀλλὰ τὸν Tiu68eov εἰσήγαγον εἰς ἐπίσκεψιν τοῦ βασιλέως : ἐκεῖνος δὲ σκευάσας τὰ νοµισθέντα αὐτῷ φάρμακα, προσήχατε τῷ βασιλεῖ....
20 220. Θεόδωρός τις σκρινιάριος, τῆς ᾽Αντιοχέων ὁρμώμενος µεγαλοπόλεως, ἔχων λέπραν καθ᾽ ὅλου τοῦ σώματος αὐτοῦ, παρεγένετο πρὸς τὸν δοῦλον τοῦ Θεοῦ ἐπινοήσας ἑαυτῷ καὶ περιβαλόµενος ἱμάτιον ἐπιτήδειον, ὥστε εὐχερῶς δύνασθαι γυμνῶσαι ἑαυτὸν καὶ ὑποδεῖξαι τῷ ἁγτίῳ ‘rù πάθος: αἰσχυνόμενος δὲ ἐπὶ τῶν εὗρε-
. « Eiré, τέκνον, ἐπὶ τῶν παρόντων ὃ βούλει καὶ διὰ τί παρεγένου πρὸς ἡμᾶς. » ᾽Ακούσας δὲ ἐκεῖνος τῶν παρὰ τοῦ ἁγίου ῥηθέντων
γὸν ῥάβδον, ἐσφράγισεν αὐτὸν καὶ εἶπεν αὐτῷ * «"Απελθε λοῦσαι εἰς τὸ λουτρὸν τὸ ἐν τῷ Τιβερινοῦ xwpiw » — τοῦτο δὲ πλησίον τοῦ ποταμοῦ διάκειται κατὰ τὴν ὁδὸν τὴν ἀποφέρουσαν εἰς τὸ 35 Θαυμαστὸν ὄρος — «καὶ ἐν αὐτί τῷ λουτρῷ !' ἀφήσεις τὴν λέπραν.» Τοῦτο δὲ ποιήσας ἐκεῖνος ἐκαθαρίσθη κατὰ τὸ ῥῆμα τοῦ ἁγίου καὶ ὑπέστρεψεν ἐν αὐτῆ τῇ ἡμέρᾳ πρὸς τὸν δοῦλον τοῦ
Leprosum virga sua mundat.
pt
268 VITA S. SYMEONIS STYLITAB IUNIORIS
. Indigne 221. ᾽Ανήρ τις τῶν ἐπισήμων τῆς εἰρημένης ᾿Αντιοχέων πόλεως 5
communica- ἦλθε πρὸς τὸν θεράποντα τοῦ Θεοῦ, ἐπιτελουμένης τῆς ἁγίας συ-
re volentem γάξεως ἐν τῇ uvñun τῆς ἁγίας αὐτοῦ μητρὸς καὶ µακαρίας Μάρθας.
τοὺς ἀδελφοὺς ἀνήνεγκεν αὐτὸν πρὸς τὸν ἅγιον, ὀφείλοντα πρὸ παντὸς τοῦ λαοῦ μεταλαβεῖν,. Ἐκτείναντος δὲ αὐτοῦ τὰς χεῖρας __ δέξασθαι τὸ ἅγιον καὶ ἄχραντον σῶμα τοῦ. κυρίου ἡμῶν ᾿Ἰησοῦ ἳ «Χριστοῦ,οὐκ ἐπέδωκεν ὁ τοῦ Θεοῦ δοῦλος ἀλλὰ παραδραμὼν αὐτὸν τοῖς 15 µετ᾿ αὐτὸν ἀνιοῦσι διεδίδου " αὖθις οὖν ὁ ἀποκρισιάριος θέλων τὸν ἄνδρα θεραπεῦσαι, προσέφερεν αὐτὸν τῷ Gyiw, ἐφ᾽ D µετα- Τοῦ δὲ ἀδελφοῦ καὶ πάλιν προσενέγκαντος, λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ detegit, τε- τοῦ θεοῦ θεράπων * « Στῆθι καὶ ἠσύχασον, ἀδελφέ, τούτῳ γὰρ ἔχω 20 AGE τὶ εἰπεῖν. » Μετὰ οὖν τὸ κοινωνῆσαι τὸν συνελθόντα λαὸν καὶ γεγέσθαι τὴν εὐχαριστίαν, ἔφη πρὸς τὸν ἄνθρωπον ὁ τοῦ Θεοῦ δοῦλος : « Τίνι θέλεις κοινωνῆσαι, ὑποκριτὰ καὶ τῶν τοῦ Θεοῦ µυστηρίων ἀλλότριε, ὧτινι où πιστεύεις, ἐκείνῳ) ὃν διὰ παντὸς βλασφημεῖς, ὃν διὰ παντὸς ἀθετεῖς; θέλεις δὲ ἰδεῖν τὴν δύναμιν αὐτοῦ 25 τοῦ δοθέντος Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, τοῦ ὑπὸ σοῦ βλασφημµουµένου ; ἰδοὺ ἔρχεται νῦν daiuwv καὶ παραλαμβάνει σε καὶ ἐν τῷ ἀέρι κρεμᾶ σε πάντων ὁρώντων τῶν ἐνταῦθα ὄντων, ἕως ἂν ὅμολογήσης πάντα τὰ πεπραγμένα σοι.» Τούτων λεχθέντων παρὰ τοῦ ἁγίου, φόβῳ καὶ τρόμῳ κατασχεθεὶς ἐκεῖνος. ἐκράτησε τὰ σιδηρᾶ 30 κάγκελλα ' τῆς ἁγίας αὐτοῦ στάσεως κράζων' «Φεῖσαί µου, δέσποτα, καὶ πάντα σοι ὁμολογήσω ἀπαραλείπτως.» Καὶ ἀρξάμενος et εοπβίεη- ἀφηγεῖτο τὰς ἀνόμους αὐτοῦ πράξεις καὶ τὰς εἰς Θεὸν βλασφηtem absolvit. µίας καὶ πολλὰς θυσίας, ἃς κρυπτῶς ἐπετέλει τοῖς δαίµοσι, καὶ ἕτερά τινα µυσαρά ?, ἅπερ σιωπῆ παραδραμεῖν καλὸν εἶναι vevoui- 35 καµεν, φειδόµενοι τῆς τὼν ἁπλουστέρων ἀκοῆς. Μετὰ οὖν τὸ ἐξοµολογήσασθαι πάντα, παρεκάλει ὁ ἄνθρωπος σὺν δάκρυσι πολλοῖς τὸν τοῖς Θεοῦ δοῦλον φείσασθαι αὐτοῦ καὶ προσδέξασθαι αὐτὸγ
VITA S. SYMEONIS STYLITAE IUNIORIS 269
μετανοοῦντα ἐφ᾽ οἷς ἀνοήτως ἠσέβησεν, ἐπαγγελλόμενος 5 µηκέτι τοιοῦτόν τι διαπράξασθαι, ἀλλὰ χριστιανοπρεπῶς πολιτεύεσθαι. ‘O ος δὲ ἅγιος τὴν ἄφατον φιλανθρωπίαν τοῦ ἰδίου μιμούμενες δεσπότου, τοῦ θέλοντος πάντας ἀνθρώπους σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἁἆλη- { Tim. 3, 4. 5 θείας ἐλθεῖν, προσεδέξατο τὰς ἐκείνου δεῄσεις καὶ διδάξας αὐτὸν καὶ παραινέσας πολλά, δέδωκεν αὐτῷ ἐπιτίμιον ἄχρι καιροῦ τινος * καὶ ἀπέλυσεν αὐτὸν εὐχαριστοῦντα τῷ Θεῷ τῷ ῥυσαμένῳ αὐτὸν ἐκ τῆς τῶν δαιμόνων πλάνης διὰ τοῦ ἁγίου δούλου αὐτοῦ Συμεών... | ; 10 255. Τούτων ἐκ πολλῶν ἐπιμνησθέντες, ἀδελφοί, τὴν εἴδησιν Symeonis αὐτῶν ἐδηλώσαμεν τοῖς Φφιλοχρίστοις ὑμῖν πρὸς ὠφέλειαν ὑμῶν miracula | καὶ τῶν κατὰ καιρὸν ἐντυγχανόντων : où γὰρ πειρώµεθα ἐξαριθμεῖν μον. τὰς ἀμέτρους ἰάσεις τὰς διὰ τοῦ ἁγίου Συμεὼν γεγενηµένας, ἀσθε- ἷ Fa γεῖς ὄντες καὶ μὴ ἱκανοῦντες τῷ λόχῳ αὐτοῦ οἱ μὲν γὰρ τῇ ἐπι- 15 κλήσει αὐτοῦ µόνη, οἱ δὲ διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῆς ἁγίας αὐτοῦ ga Lee ῥάβδου, ἕτεροι δι ὁραμάτων, ἄλλοι δὲ καὶ χριόµενοι τῆς ἁγίας : . L αὐτοῦ Υῆς, ὥσπερ ἐξ ἀφθόνου mnrñc ἰαμάτων, τῶν ἐσπουδασμέγων ἐτύγχανον, δοξάζοντες τὸν Θεὸν τὸν δωρησάµενον τῷ ἁτίῳ τοιαύτην χάριν ἰαμάτων δι ἡμᾶς τοὺς ταπεινοὺς καὶ ἀσθενεῖς,
20 356. Αὐτὸς οὖν ὁ σωτὴρ τοῦ κόσμου ὁ Χριστός, ὁ κύριος De instanti Hi
τῆς δόξης ᾿Ιησοῦς, 6 ἀληθινὸς Θεὸς ἡμῶν, ἡ ζωοποιὸς δύναμις, morte prae- | ἠγάθυνε τὸν ἅγιον αὐτοῦ θεράποντα τὰ ἔνδοξα αὐτοῦ μυστήρια mOnitus ἀποκαλύψαι ἡμῖν τοῖς ἀναξίοις: καὶ ἐν τῷ µέλλεν αὐτὸν τῶν γηϊνων µεθίστασθαι καὶ τὴν ἐν σαρκὶ καταλύειν ζωὴν ἐκδημεῖν τε 25πρὸς τὸν Θεὸν καὶ παρ᾽ αὐτῷ εἶναι, καλέσας ἡμᾶς τοὺς ἀναξίους αὐτοῦ δούλους εἶπεν: «Δεῦτε, ἀδελφοί, τὰ ἐν ἐμοὶ τοῦ Θεοῦ μυστήρια ἀποκαλύψω ὑμῖν, ἵνα ἔχητε ἀδιαλείπτως τὰς ἐλπίδας πρὸς τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ: ἔτι γὰρ νηπίαν ἄγοντός µου τὴν ἡλικίαν, τῶν ἐδωδίμων τοῦ βίου καταφρονῄήσας, συγκάµψει γονάτων καὶ 39 χύσει δακρύων πολλῶν ἐδυσώπησα αὐτὸν τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἡμῶν εἰρηκώς: εὐδόκησον ὁ Θεὸς ἐπὶ τῷ où δούλῳ καὶ ἀπάλλαξόν µε
μυστήρια, ὁ τῶν κρυπτῶν Υγνώστης, ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τοῖς RES
ὀφθαλμοφανῶς ὑπέδειξεν τῇ ἐμῆ ταπεινώσει ἄνδρα λευχειμονοῦντα, : de
ἱεροπρεπὲς περιβεβλημένον σχῆμα ὅρασίν τε ἐξαστράπτουσαν ἔχον- 13 Ta καὶ τοῦτον ἑιωρακὼς ἐξέστην ἐπὶ τῇ ἐνδόξῳ αὐτοῦ θέᾳ. Οὗτος
En nn 5 D
* discipulos alloquitur..
Ioh. 48, 35.
2 Tim. 4, 6.
Moritur 24
270 VITA S. SYMBONIS STYLITAE IUNIORIS
οὖν ἐν ταῖς χερσὶν &riov σκεῦος ἐπεφέρετο καὶ διὰ τῶν ἀέρων ἐγένετοπρός µε: καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ ἐν αὐτῷ τῷ ἁγίῳ σκεύει ὡς εἶδος ôpüζης λευκότατον, οἷον οὐδέποτε ἐθεασάμην οὐδὲ καταλαβέσθαι ἰσχύω : καὶ τρίτον ἐξ αὐτοῦ ὡς διὰ κοχλιαρίου ἐπέβαλε τῷ ταπεινῷ µου. στόµατι' ἐξ ἐκείνου τε τοῦ χρόνου καὶ µέχρι νῶν κατὰ ἁγίαν ἀνα- 5 στάσιµον ἡμέραν τῆς ἁγίας κυριακῆς μετὰ τὴν ἁγίαν λειτουργίαν . ἑώρουν ' αὐτὸν τὸν πανίερον καὶ θεοειδῆ άνδρα σὺν τῷ ἁγίῳ σκεύει ἐρχόμενον πρὀς µε καὶ τῆς τοιαύτης ἀξιοῦντά µε µεταλήψεως, ἥτις διήρκει εὐφραίνουσα τὴν ἐμὴν ταπείνωσιν µέχρι τῆς ἐπιούσης ἁτίας κυριακῆς. Ταῦτα πρὸς ὑμᾶς εἰς ὠφέλειαν εἶπον πρὸς 10 τὸ τὴν εἰς αὐτὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν θέσθαι ὑμᾶς τελείαν ἀγάπην καὶ ἐλπίδα ' προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς, ἀγαπητοί µου, καὶ τὰς ἐμὰς ἐντολὰς φυλάξατε, εἰρήνην διώκοντες καὶ τὸν ἁγιασμόν, ὧν χωρὶς ᾿ οὐδεὶς ὄψεται τὸν Κύριον ’ καὶ ἐπὶ πᾶσι τὴν πρὸς ἀλλήλους ἀΤάπην διασώσατε, μνημονεύοντες διὰ παντὸς τοῦ Κυρίου λέχοντοςτς πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες, ὅτι ἐμοὶ µαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλοις: ἐγὼ γὰρ κατὰ τὸν ἀποστολικὸν λόγον ἤδη σπένδοµαι καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἐμῆς ἀναλύσεως ἐφέστηκεν ' ὁ γὰρ Κύριος παρέστη µοι καὶ τὴν ἐμὴν ἐγνώρισέ µοι µετάστασιν. » 20 257. Ἡμερῶν οὖν δέκα διαδραμουσῶν. μετὰ τὴν ἑσπερινὴν ψαλ-
mali an. 503. μῳδίαν ἀπολύσας πάντας ἡμᾶς κατὰ τὸ εἰωθὸς αὐτῷ καὶ τῷ Θεῷ τὰς
| = à ARTE
. Chronotaxis.
258. Ἡ τοίνυν ἀρχὴ τῆς στάσεως αὐτοῦ τῆς ἁγίας YÉFOVEV ἐπὶ βάσεως πλησίον τοῦ ἀββᾶ Ἰωάννου, καὶ ἔστη ἐν αὐτὴ ἔτη €’ ἔπειτα ἔστησαν στύλον ποδῶν τεσσαράκοντα, καὶ ἔστη ἐν αὐτῷ 30 ἔτη ὀκτώ ' καὶ μετὰ τοῦτο ἔστη ἐν τῷ ἁγίῳ Θαυμαστῷ ὄρει ἐν βασιδίῳ ἀπὸ ξηρολίθων ἔτη δέκα: ὕστερον δὲ ᾠκοδομήθη ὁ µέγας στύλος, ἐν D ἀνῆλθεν ἐκ θείας ἀποκαλύψεως καὶ ἔστη ἐν αὐτῷ ἔτη τεσσαράκοντα πέντε: ἦν δὲ χρόνων ἕξ, ἡνίκα ἔστη τὴν ἀρχὴν ἐν Th βάσει πλησίον τοῦ ἀββᾶ Ἰωάννου, ὡς εἶναι πάντα 25 τὸν χρόνον τῆς ζωῆς τοῦ ἁγίου ἐν σαρκὶ ἔτη ἑβδομήκοντα πέντε: ὃς μεταστὰς πρὸς τὸν Κύριον καὶ μετὰ θάνατον ζῶν ὥσπερ ἀέν-
